Hormonale regulatie

- [Instructeur] Spijsvertering behelst het neuro-endocriene systeem, waarbij de hersenen de spijsverteringshormonen op verschillende momenten in het proces controleren en vrijgeven. In de maag tijdens de maagfase, wanneer eiwitten worden gedetecteerd, laten klieren twee hormonen vrij, gastrine en histamine, die de productie van zoutzuur en maagsappen stimuleren, die het voedsel afbreken tot chymus. De aankomst van chymus in de twaalfvingerige darm veroorzaakt het vrijgeven van verschillende hormonen die het spijsverteringsproces in de maag afsluiten en het tempo van de beweging van chymus door de rest van het systeem bepalen.

Bijvoorbeeld, Glucoseafhankelijk Insulinotropisch Polypeptide, of GIP, vertraagd het karnen van de maag. Secretine en cholecystokinine of CCK induceert vervolgens de sluiting van de sluitspier tussen de maag en de twaalfvingerige darm om het vrijkomen van chymus te beperken. Secretine remt ook de productie van maagsap en stimuleert het vrijkomen van bicarbonaten uit de alvleesklier om de zuurgraad van de chymus te neutraliseren en CCK stimuleert spijsverteringsenzymen uit de alvleesklier en gal uit de galblaas.

Ten slotte is peptide YY een hormoon dat vrijkomt door het darmbeen, het einde van de dunne darm, en de dikke darm. Het vertraagt de beweging van chymus in de dikke darm, zodat water en elektrolyten gemakkelijk kunnen worden geabsorbeerd. Peptide YY is ook een "ik zit vol" signaal dat naar de hersenen wordt gestuurd om het eetproces te stoppen.