pre-mRNA-verwerking

- [Verteller] In eukaryotische cellen wordt nieuw getranscribeerd mRNA, precursor mRNA, of pre-mRNA, genoemd. Elk pre-mRNA krijgt twee belangrijke wijzigingen, een op de 5' uiteinde van het molecuul genaamd de cap, en een andere op de 3' uiteinde van het molecuul genaamd de tail. De 5' cap is samengesteld uit een enkele 7-methylguanosine, een gemodificeerd guanine-nucleotide dat aan de eerste nucleotide van het pre-mRNA is bevestigd door middel van een trifosfaatverbinding.

Een specifieke sequentie van nucleotiden tegen het einde van de pre-mRNA transcriptie, meestal AAUAAA, genaamd een polyadenylering signaal, werft een RNA-bindend eiwit en stuurt een enzym en endonuclease aan om de transcriptie aan de 3' kant van de signaalsequentie af te snijden. Een ander enzym, polyadenylaatpolymerase, voegt dan een lange reeks van adenine nucleotiden, maar liefst 200, toe aan het 3' einde van het transcript. De 5' cap en de 3' poly A tail beschermen de uiteinden van het transcript tegen degradatie.

De 3' tail geeft ook het signaal aan transportmoleculen dat het mRNA-transcript klaar is om de kern te verlaten. Buiten de kern, helpt de 5' cap het ribosoom om zich aan het transcript te hechten zodat het kan beginnen met translatie. De laatste grote verandering in een RNA-transcript is het verwijderen van niet-gecodeerde sequenties die intronen worden genoemd.

Een complex van proteïnen en RNA die het spliceosoom wordt genoemd, zoekt naar markers aan de uiteinden van intronen, snijdt de intronen uit het transcript, en hecht de resterende exonen aan elkaar, welke de sequenties zijn die coderen voor eiwitten.