Meervoudig object volgen

1. Stimulusontwerp (Figuur 1).

Figuur 1: Schematische weergave van een typische multiple object tracking proef. Een deelnemer volgt een subset van schijven die willekeurig bewegen tussen een groep van identieke niet-doelen.

1. Het basisontwerp van een multiple object tracking (MOT) proef is relatief eenvoudig: begin de proef met een aantal identieke objecten (zoals blauwe schijven) in een weergave. Voor de typische proef, bevat u 8 schijven in totaal, maar het variëren van het aantal is een cruciale manipulatie.
2. Selecteer willekeurig de helft van de schijven om geel te worden. Het geel worden geeft de deelnemer aan welke schijven de doelen zijn.
3. Nadat ze geel zijn geworden, laat alle schijven weer een identieke blauwe kleur aannemen, en beweeg ze allemaal, inclusief de niet-doelen, willekeurig rond het scherm gedurende ongeveer 10 s.
4. Instrueer de deelnemer om de doelschijven mentaal te volgen.
5. Nadat de bewegingsperiode voltooid is, stop alle schijven met bewegen, en vertel de deelnemer om met de muis eenmaal op elke schijf te klikken die ze denken dat een doel is.

2. Procedure.

1. Om te bepalen hoeveel objecten mensen gemiddeld kunnen volgen, gebruikt u het basisontwerp beschreven in Stap 1 en vertaalt u dit naar een procedure voor een volledige proef.
2. Voor deze demonstratie, bepaal hoeveel objecten een groep mannelijke studenten kan volgen.
3. Rekruteer minstens 10 deelnemers binnen de leeftijdsgroep (leeftijden 18-22) om deel te nemen aan het onderzoek.
   1. Voor studenten in deze leeftijdsgroep hebben onderzoekers op universiteitscampussen meestal mechanismen in de plaats waarmee studenten kunnen worden gerekruteerd uit Psychologie cursussen.
4. Wanneer de deelnemers arriveren, vraagt u hen om schriftelijk toestemming te geven om deel te nemen aan het experiment.
5. Vraag de deelnemers of ze bekende gezichtsbeperkingen hebben of of het zicht dicht bij 20-20 is zodra eventuele noodzakelijke brillen of contactlenzen zijn gedragen. Als de deelnemers bijna 20-20 zicht hebben, met of zonder correctie, zijn ze gekwalificeerd om mee te doen aan het experiment.
6. Laat een deelnemer voor een computer gaan zitten die het experimentele programma uitvoert. Zorg ervoor dat de deelnemer ongeveer 60 cm van de monitor zit (een stukje plakband op de vloer voor de computer markeert de positie van de voorrand van de stoel van de deelnemer).
7. Leg de instructies uit aan de deelnemer, benadrukkend dat sommige proeven moeilijk kunnen lijken, maar dat ze altijd hun best moeten doen, en als ze zich onzeker voelen over de identiteit van sommige doelen in sommige van de proeven, moeten ze gewoon raden.
8. Laat de deelnemer 5 oefenproeven voltooien met slechts 2 doelen in elk. Blijf in de kamer, gebruik de oefenproeven om er zeker van te zijn dat de deelnemer de instructies heeft begrepen.
9. Verlaat de testkamer en laat de deelnemer 60 proeven voltooien in een willekeurige volgorde met 10 proeven ieder inclusief 2, 3, 4, 5, 6, en 7 doelen (en gelijke aantallen van niet-doelen).

3. Analyse.

1. Bereken het aantal doelen dat correct is geïdentificeerd in elke proef (d.w.z., het aantal items geselecteerd als doelen dat daadwerkelijk doelen waren).
2. Op elke proef is het resultaat een nauwkeurigheidsscore tussen 0 en 100%. Bereken deze scores gemiddeld voor alle proeven met dezelfde volglast. Dit geeft de onderzoeker een gevoel voor het aantal doelen dat het individu kan volgen.