Name: Behandeling van ligamentconstructen met uitoefening geconditioneerd serum: een translatie weefsel techniek model (Video) | JoVE Journal
Uploaded: 2017-06-11T15:00:00.000+00:00
Duration: 8 min 3 s
Description: Leer hoe u ligamentweefsel behandelt met geconditioneerd serum na inspanning om collageengehalte en mechanische eigenschappen te analyseren. Dit 3D-model combineert in vitro-assays met in vivo-functie.

ai_agent_IP

ai_agent

maintenance

instantTrialDurationMinutes

isBiopharma

enableNewMyJoveSectionDesign

educationFeatures

seoMetaApi

ai_copilot_institution_blacklist

ai_chat_institution_blacklist

freeAccessWindow

ssoRoleCapture

scheduledMaintenanceBanner

joveLabsFeatures

disable_autoplay_for_bots

extended_trial_duration

5 minutes

Dit werk werd ondersteund door een NSERC postdoctorale gemeenschap (DWDW), een ARCS Foundation Scholarship (AL) en een UC Davis College of Biological Sciences grant (KB).

<ol><li>West, D. W., et al. <a target="_blank" href="http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed?term=((The+exercise-induced+biochemical+milieu+enhances+collagen+content+and+tensile+strength+of+engineered+ligaments%5BTitle%5D)+AND+%22J+Physiol%22%5BJournal%5D)">The exercise-induced biochemical milieu enhances collagen content and tensile strength of engineered ligaments.</a> J Physiol. 593 (20), 4665-4675 (2015).</li>
<li>Booth, F. W., Laye, M. J. <a target="_blank" href="http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed?term=((Lack+of+adequate+appreciation+of+physical+exercise%27s+complexities+can+pre-empt+appropriate+design+and+interpretation+in+scientific+discovery%5BTitle%5D)+AND+%22J+Physiol%22%5BJournal%5D)">Lack of adequate appreciation of physical exercise's complexities can pre-empt appropriate design and interpretation in scientific discovery.</a> J Physiol. 587 (Pt 23), 5527-5539 (2009).</li>
<li>Booth, F. W., Hargreaves, M. <a target="_blank" href="http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed?term=((Understanding+multi-organ+pathology+from+insufficient+exercise%5BTitle%5D)+AND+%22J+Appl+Physiol+%281985%29%22%5BJournal%5D)">Understanding multi-organ pathology from insufficient exercise.</a> J Appl Physiol (1985). 111 (4), 1199-1200 (2011).</li>
<li>Shearn, J. T., et al. <a target="_blank" href="http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed?term=((Tendon+tissue+engineering%3A+progress%2C+challenges%2C+and+translation+to+the+clinic%5BTitle%5D)+AND+%22J+Musculoskelet+Neuronal+Interact%22%5BJournal%5D)">Tendon tissue engineering: progress, challenges, and translation to the clinic.</a> J Musculoskelet Neuronal Interact. 11 (2), 163-173 (2011).</li>
<li>Liu, C. F., et al. <a target="_blank" href="http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed?term=((What+we+should+know+before+using+tissue+engineering+techniques+to+repair+injured+tendons%3A+a+developmental+biology+perspective%5BTitle%5D)+AND+%22Tissue+Eng+Part+B+Rev%22%5BJournal%5D)">What we should know before using tissue engineering techniques to repair injured tendons: a developmental biology perspective.</a> Tissue Eng Part B Rev. 17 (3), 165-176 (2011).</li>
<li>Vunjak-Novakovic, G., Altman, G., Horan, R., Kaplan, D. L. <a target="_blank" href="http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed?term=((Tissue+engineering+of+ligaments%5BTitle%5D)+AND+%22Annu+Rev+Biomed+Eng%22%5BJournal%5D)">Tissue engineering of ligaments.</a> Annu Rev Biomed Eng. 6, 131-156 (2004).</li>
<li>Bayer, M. L., et al. <a target="_blank" href="http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed?term=((The+initiation+of+embryonic-like+collagen+fibrillogenesis+by+adult+human+tendon+fibroblasts+when+cultured+under+tension%5BTitle%5D)+AND+%22Biomaterials%22%5BJournal%5D)">The initiation of embryonic-like collagen fibrillogenesis by adult human tendon fibroblasts when cultured under tension.</a> Biomaterials. 31 (18), 4889-4897 (2010).</li>
<li>Guerquin, M. J., et al. <a target="_blank" href="http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed?term=((Transcription+factor+EGR1+directs+tendon+differentiation+and+promotes+tendon+repair%5BTitle%5D)+AND+%22J+Clin+Invest%22%5BJournal%5D)">Transcription factor EGR1 directs tendon differentiation and promotes tendon repair.</a> J Clin Invest. 123 (8), 3564-3576 (2013).</li>
<li>Ma, J., et al. <a target="_blank" href="http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed?term=((Three-dimensional+engineered+bone-ligament-bone+constructs+for+anterior+cruciate+ligament+replacement%5BTitle%5D)+AND+%22Tissue+Eng+Part+A%22%5BJournal%5D)">Three-dimensional engineered bone-ligament-bone constructs for anterior cruciate ligament replacement.</a> Tissue Eng Part A. 18 (1-2), 103-116 (2012).</li>
<li>Hagerty, P., et al. <a target="_blank" href="http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed?term=((The+effect+of+growth+factors+on+both+collagen+synthesis+and+tensile+strength+of+engineered+human+ligaments%5BTitle%5D)+AND+%22Biomaterials%22%5BJournal%5D)">The effect of growth factors on both collagen synthesis and tensile strength of engineered human ligaments.</a> Biomaterials. 33 (27), 6355-6361 (2012).</li>
<li>Paxton, J. Z., Hagerty, P., Andrick, J. J., Baar, K. <a target="_blank" href="http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed?term=((Optimizing+an+intermittent+stretch+paradigm+using+ERK1%2F2+phosphorylation+results+in+increased+collagen+synthesis+in+engineered+ligaments%5BTitle%5D)+AND+%22Tissue+Eng+Part+A%22%5BJournal%5D)">Optimizing an intermittent stretch paradigm using ERK1/2 phosphorylation results in increased collagen synthesis in engineered ligaments.</a> Tissue Eng Part A. 18 (3-4), 277-284 (2012).</li>
<li>Safdar, A., et al. <a target="_blank" href="http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed?term=((Endurance+exercise+rescues+progeroid+aging+and+induces+systemic+mitochondrial+rejuvenation+in+mtDNA+mutator+mice%5BTitle%5D)+AND+%22Proc+Natl+Acad+Sci+U+S+A%22%5BJournal%5D)">Endurance exercise rescues progeroid aging and induces systemic mitochondrial rejuvenation in mtDNA mutator mice.</a> Proc Natl Acad Sci U S A. 108 (10), 4135-4140 (2011).</li>
<li>Pedersen, B. K., Febbraio, M. A. <a target="_blank" href="http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed?term=((Muscles%2C+exercise+and+obesity%3A+skeletal+muscle+as+a+secretory+organ%5BTitle%5D)+AND+%22Nat+Rev+Endocrinol%22%5BJournal%5D)">Muscles, exercise and obesity: skeletal muscle as a secretory organ.</a> Nat Rev Endocrinol. 8 (8), 457-465 (2012).</li>
<li>Crane, J. D., et al. <a target="_blank" href="http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed?term=((Exercise-stimulated+interleukin-15+is+controlled+by+AMPK+and+regulates+skin+metabolism+and+aging%5BTitle%5D)+AND+%22Aging+Cell%22%5BJournal%5D)">Exercise-stimulated interleukin-15 is controlled by AMPK and regulates skin metabolism and aging.</a> Aging Cell. 14 (4), 625-634 (2015).</li>
<li>Rao, R. R., et al. <a target="_blank" href="http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed?term=((Meteorin-like+is+a+hormone+that+regulates+immune-adipose+interactions+to+increase+beige+fat+thermogenesis%5BTitle%5D)+AND+%22Cell%22%5BJournal%5D)">Meteorin-like is a hormone that regulates immune-adipose interactions to increase beige fat thermogenesis.</a> Cell. 157 (6), 1279-1291 (2014).</li>
<li>Aswad, H., et al. <a target="_blank" href="http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed?term=((Exosomes+participate+in+the+alteration+of+muscle+homeostasis+during+lipid-induced+insulin+resistance+in+mice%5BTitle%5D)+AND+%22Diabetologia%22%5BJournal%5D)">Exosomes participate in the alteration of muscle homeostasis during lipid-induced insulin resistance in mice.</a> Diabetologia. 57 (10), 2155-2164 (2014).</li>
<li>Safdar, A., Saleem, A., Tarnopolsky, M. A. <a target="_blank" href="http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed?term=((The+potential+of+endurance+exercise-derived+exosomes+to+treat+metabolic+diseases%5BTitle%5D)+AND+%22Nat+Rev+Endocrinol%22%5BJournal%5D)">The potential of endurance exercise-derived exosomes to treat metabolic diseases.</a> Nat Rev Endocrinol. 12 (9), advance online publication 504-517 (2016).</li>
<li>Maling, H. M., Stern, D. N., Altland, P. D., Highman, B., Brodie, B. B. <a target="_blank" href="http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed?term=((The+physiologic+role+of+the+sympathetic+nervous+system+in+exercise%5BTitle%5D)+AND+%22J+Pharmacol+Exp+Ther%22%5BJournal%5D)">The physiologic role of the sympathetic nervous system in exercise.</a> J Pharmacol Exp Ther. 154 (1), 35-45 (1966).</li>
<li>Pritzlaff, C. J., et al. <a target="_blank" href="http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed?term=((Impact+of+acute+exercise+intensity+on+pulsatile+growth+hormone+release+in+men%5BTitle%5D)+AND+%22J+Appl+Physiol+%281985%29%22%5BJournal%5D)">Impact of acute exercise intensity on pulsatile growth hormone release in men.</a> J Appl Physiol (1985). 87 (2), 498-504 (1999).</li>
<li>Creemers, L. B., Jansen, D. C., van Veen-Reurings, A., van den Bos, T., Everts, V. <a target="_blank" href="http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed?term=((Microassay+for+the+assessment+of+low+levels+of+hydroxyproline%5BTitle%5D)+AND+%22Biotechniques%22%5BJournal%5D)">Microassay for the assessment of low levels of hydroxyproline.</a> Biotechniques. 22 (4), 656-658 (1997).</li>
<li>Neuman, R. E., Logan, M. A. <a target="_blank" href="https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15421999">The determination of hydroxyproline.</a> J Biol Chem. 184 (1), 299-306 (1950).</li>
<li>Paxton, J. Z., Donnelly, K., Keatch, R. P., Baar, K., Grover, L. M. <a target="_blank" href="http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed?term=((Factors+affecting+the+longevity+and+strength+in+an+in+vitro+model+of+the+bone-ligament+interface%5BTitle%5D)+AND+%22Ann+Biomed+Eng%22%5BJournal%5D)">Factors affecting the longevity and strength in an in vitro model of the bone-ligament interface.</a> Ann Biomed Eng. 38 (6), 2155-2166 (2010).</li>
<li>Woessner, J. F. Jr <a target="_blank" href="http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed?term=((The+determination+of+hydroxyproline+in+tissue+and+protein+samples+containing+small+proportions+of+this+imino+acid%5BTitle%5D)+AND+%22Arch+Biochem+Biophys%22%5BJournal%5D)">The determination of hydroxyproline in tissue and protein samples containing small proportions of this imino acid.</a> Arch Biochem Biophys. 93, 440-447 (1961).</li>
<li>Paxton, J. Z., Wudebwe, U. N., Wang, A., Woods, D., Grover, L. M. <a target="_blank" href="http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed?term=((Monitoring+sinew+contraction+during+formation+of+tissue-engineered+fibrin-based+ligament+constructs%5BTitle%5D)+AND+%22Tissue+Eng+Part+A%22%5BJournal%5D)">Monitoring sinew contraction during formation of tissue-engineered fibrin-based ligament constructs.</a> Tissue Eng Part A. 18 (15-16), 1596-1607 (2012).</li>
<li>Lee, C. A., et al. <a target="_blank" href="http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed?term=((Estrogen+inhibits+lysyl+oxidase+and+decreases+mechanical+function+in+engineered+ligaments%5BTitle%5D)+AND+%22J+Appl+Physiol+%281985%29%22%5BJournal%5D)">Estrogen inhibits lysyl oxidase and decreases mechanical function in engineered ligaments.</a> J Appl Physiol (1985). 118 (10), 1250-1257 (2015).</li>
<li>Paxton, J. Z., Grover, L. M., Baar, K. <a target="_blank" href="http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed?term=((Engineering+an+in+vitro+model+of+a+functional+ligament+from+bone+to+bone%5BTitle%5D)+AND+%22Tissue+Eng+Part+A%22%5BJournal%5D)">Engineering an in vitro model of a functional ligament from bone to bone.</a> Tissue Eng Part A. 16 (11), 3515-3525 (2010).</li>
<li>Heinemeier, K., Langberg, H., Kjaer, M. <a target="_blank" href="http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed?term=((Exercise-induced+changes+in+circulating+levels+of+transforming+growth+factor-beta-1+in+humans%3A+methodological+considerations%5BTitle%5D)+AND+%22Eur+J+Appl+Physiol%22%5BJournal%5D)">Exercise-induced changes in circulating levels of transforming growth factor-beta-1 in humans: methodological considerations.</a> Eur J Appl Physiol. 90 (1-2), 171-177 (2003).</li>
<li>Mackey, A. L., Heinemeier, K. M., Koskinen, S. O., Kjaer, M. <a target="_blank" href="http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed?term=((Dynamic+adaptation+of+tendon+and+muscle+connective+tissue+to+mechanical+loading%5BTitle%5D)+AND+%22Connect+Tissue+Res%22%5BJournal%5D)">Dynamic adaptation of tendon and muscle connective tissue to mechanical loading.</a> Connect Tissue Res. 49 (3), 165-168 (2008).</li>
<li>Psychogios, N., et al. <a target="_blank" href="http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed?term=((The+human+serum+metabolome%5BTitle%5D)+AND+%22PLoS+One%22%5BJournal%5D)">The human serum metabolome.</a> PLoS One. 6 (2), e16957(2011).</li>
<li>Nguyen, T., et al. <a target="_blank" href="http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed?term=((The+effects+of+resting+and+exercise+serum+from+children+with+cystic+fibrosis+on+C2C12+myoblast+proliferation+in+vitro%5BTitle%5D)+AND+%22Physiol+Rep%22%5BJournal%5D)">The effects of resting and exercise serum from children with cystic fibrosis on C2C12 myoblast proliferation in vitro.</a> Physiol Rep. 2 (6), e12042(2014).</li>
<li>Joyner, M. J., Pedersen, B. K. <a target="_blank" href="http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed?term=((Ten+questions+about+systems+biology%5BTitle%5D)+AND+%22J+Physiol%22%5BJournal%5D)">Ten questions about systems biology.</a> J Physiol. 589 (Pt 5), 1017-1030 (2011).</li>
<li>Joyner, M. J. <a target="_blank" href="http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed?term=((Giant+sucking+sound%3A+can+physiology+fill+the+intellectual+void+left+by+the+reductionists%3F%5BTitle%5D)+AND+%22J+Appl+Physiol+%281985%29%22%5BJournal%5D)">Giant sucking sound: can physiology fill the intellectual void left by the reductionists?</a> J Appl Physiol (1985). 111 (2), 335-342 (2011).</li>
<li>Benjamin, M., et al. <a target="_blank" href="https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16637873">Where tendons and ligaments meet bone: attachment sites ('entheses') in relation to exercise and/or mechanical load.</a> J Anat. 208 (4), 471-490 (2006).</li>
<li>Arruda, E. M., Calve, S., Dennis, R. G., Mundy, K., Baar, K. <a target="_blank" href="http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed?term=((Regional+variation+of+tibialis+anterior+tendon+mechanics+is+lost+following+denervation%5BTitle%5D)+AND+%22J+Appl+Physiol+%281985%29%22%5BJournal%5D)">Regional variation of tibialis anterior tendon mechanics is lost following denervation.</a> J Appl Physiol (1985). 101 (4), 1113-1117 (1985).</li>
<li>Arendt, E., Dick, R. <a target="_blank" href="http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed?term=((Knee+injury+patterns+among+men+and+women+in+collegiate+basketball+and+soccer.+NCAA+data+and+review+of+literature%5BTitle%5D)+AND+%22Am+J+Sports+Med%22%5BJournal%5D)">Knee injury patterns among men and women in collegiate basketball and soccer. NCAA data and review of literature.</a> Am J Sports Med. 23 (6), 694-701 (1995).</li>
</ol>

De auteurs verklaren dat ze geen concurrerende financiële belangen hebben.

Het huidige manuscript beschrijft een model van ligamentweefsel dat een nuttig experimenteel platform is voor onderzoekers met een breed spectrum aan onderzoeksonderwerpen, van weefselontwikkeling tot translationele / klinische vragen. Het hier beschreven hier beschreven constructie van ligamenten is gebaseerd op een veelzijdig protocol dat op verschillende punten in de werkstroom kan worden aangepast ( figuur 1 en discussieafdeling ). Verder kan de inherent reductieve aard van de in vitro omgeving dichterbij gebracht worden in het fysiologische gebied door voedermedia aan te vullen met geconditioneerd menselijk of dierlijk serum. Constructen kunnen worden gevormd met behulp van fibroblasten uit een verscheidenheid aan bronnen Terwijl de hier beschreven methodologie en representatieve resultaten gebaseerd zijn op het gebruik van primaire ACL fibroblasten, kan het celisolatieprotocol worden aangepast voor het verzamelen van andere soorten primaire fibroblasten. Zoals beschrevenIn figuur 4 blijkt dat aangebrachte ligamenten gevormd met primaire cellen die zijn geïsoleerd van jonge menselijke donoren, een lage donorvariabiliteit hebben. Primaire cellen zijn beperkt door initiële isolatie en doorgangsbeperking; Het gebruik van cellijnen kan de reproduceerbaarheid van experimenten verbeteren. Het gebruik van andere celtypes kan modificaties vereisen in celkweekmedia en fibrinegelformulering. Bijvoorbeeld hebben we geconstateerd dat menselijke mesenchymale stamcellen (MSC&#39;s) in de loop van 2 weken geen lineaire weefsels kunnen vormen tussen de borstietcementankers, terwijl hogere digitale flexor-tendonfibroblasten, paardenmierstromacellen, kippenembryonale tendonfibroblasten , En muizen C3H10T1 / 2 MSC&#39;s contracten snel en verdelen de fibrinegel om een ​​lineair weefsel te vormen (ongepubliceerde waarnemingen). Dit contrast kan een gevolg zijn van verschillen in celfractiliteit, proliferatie en fibrinolytische enzymproductie. Toepassing van chemische stoffenEn mechanische stimulatie In de hierin beschreven werkwijze vormt fibrine-gebaseerde weefsel rond kwastiet cement ankers, waardoor de toepassing van mechanische stimulatie via een rek bioreactor 11 , alsmede voor eindpunt trekstesten mogelijk is. De aanwezigheid van een brushite cement-soft tissue interface (enthesis) biedt ook een kans voor verder onderzoek en verbetering 22 , 26 (zie onderstaande sectie Klinische toepassingen). In deze in vitro omgeving kan de bijdrage van chemische en mechanische factoren gemakkelijker worden geïdentificeerd; Een voorbeeld hiervan is getoond in figuur 5 , waarbij het effect van de na-uitoefenende serumomgeving gescheiden was van de mechanische stimuli van de oefening. Pilot studies kunnen nodig zijn om het tijdschema van experimentele interventies, samenstelling van behandelingen en passende eindpunten te bepalen om een ​​waarneembare verandering te verwachten. foBijvoorbeeld in de studie na het uitoefenen van serum 1 werd de lengte van de experimentele behandeling beperkt door de toevoer van serum dat gebruikt werd om media aan te vullen, van welke constructies elke tweede dag werden gevoed. Verder werd tijdens de tweede week van de cultuur kweekmedia aangevuld met rest- of post-oefen serum met ascorbinezuur en L-proline onderhouden terwijl TGF-β1 werd verwijderd. TGF-β1 is een bekende profibrotische groeifactor die in serum na oefening 27 toeneemt. Om te voorkomen dat obscure TGF-β1-gerelateerde effecten van het post-oefen-serum voorkomen, werd dit cytokine niet gehandhaafd in het kweekmedium. Dit getypeerde ligamentmodel kan ook gebruikt worden om het effect van mechanisch rek te testen. Door techniek omgekeerde gemodificeerde grips om de borstiet cement anker uiteinden vast te houden (vergelijkbaar met de uniaxiale trekstoftester afgebeeld in Figuur 1 ), kunnen stretch bioreactoren worden ontworpen om te beschikken over eng<html> Geïsoleerde ligamenten. Ons laboratorium heeft eerder dit model gebruikt om de moleculaire signaleringsrespons van geanimeerde ligamenten te onderzoeken naar uniaxiale trekstrek in een op maat gemaakte bioreactor 11, die een beter inzicht zal geven in het rationeel ontwerp van een in vitro stretchparadigma of zelfs mogelijk in vivo Rek / activiteit / therapeutische toepassingen. Beoordeling van aangebrachte ligamenten Net als bij traditionele monolaagcultuur kunnen 3D-constructen worden geanalyseerd voor gen / eiwit expressie; Bovendien biedt hun 3D-morfologie ook de mogelijkheid om functionele en morfologische veranderingen te beoordelen en constructies kunnen in de cultuur worden gehandhaafd voor langetermijnstudies ( Figuur 3 ). Hoewel aangebrachte ligamenten niet gelijkwaardig zijn aan inheemse, rijpe ligamenten, hebben ze gelijkenis met het ontwikkelen van pezen / ligamenten en gedragen zich op soortgelijke wijze als inheemse weefsel in reactie op voedingsstoffen&quot;&gt; 26, groeifactoren 10 , hormonen 25 en oefening 11 , 28. Aldus, terwijl voorzichtigheid is gegarandeerd alvorens algemene generalisaties uit elk in vitro model te maken, kunnen resultaten van ligamentconstructietests een bepaald fysiologisch mechanisme onthullen of anderszins zijn Onmogelijk om in vivo te onderzoeken . Supplement voedingsmedia met geconditioneerd serum voor een flexibel en dynamisch model met brede toepassingen Het menselijke serum metabolome is een milieu van ~ 4.500 verbindingen, waaronder, maar niet beperkt tot, glycoproteïnen, lipoproteïnen, lipidederivaten, energiesubstraten, metabolieten, vitamines, enzymen, hormonen, neurotransmitters en een overvloed aan bouwstenen / tussenproducten. 29 Verdere inspectie van het humane serummetabolome volgens de samengestelde klassen 29 onthult additieOnale voordelen van het integreren van experimentele serum in in vitro experimenten. Dat wil zeggen dat de meerderheid van de 4500 verbindingen in serum hydrofoob of lipide afgeleid is, waarbij het belang van bindende eiwitten voor transport / oplosbaarheid wordt onderstreept. Hieruit blijkt dat het transportdynamiek van de endogene verbinding experimenterend is, en dus biobeschikbaarheid en interactieverbindingen, bijna onmogelijk zou zijn. Zo is experimenteel serum bijzonder effectief voor het bestuderen van verbindingen die bekend zijn dat ze afhangen van accessoire moleculen voor solubilisatie, transport, doelbinding en werkingsmechanisme. Ons laboratorium heeft een langdurige interesse in de gezondheidsvoordelen van de oefening. Oefening verbetert de cel- en orgaanfunctie in een verscheidenheid van weefsels door het lichaam 12 , een effect dat kan worden toegeschreven aan een aantal factoren (bijvoorbeeld IL-6 13 , IL-15 14 , Meteorine-achtige 15 ,Exosomen 16 , 17 ) die in systemische circulatie worden vrijgegeven. Het biochemische milieu na de uitoefening weerspiegelt factoren die vrijkomen uit zowel contractieve skeletspieroefeningsresponsieve hormonen als factoren die worden vrijgegeven als gevolg van sympathische zenuwstelsel stimulatie van secretaire klieren (bijvoorbeeld cortisol en catecholamines uit de bijnier 18 en groei Hormoon van de voorste hypofyse 19 ). We hebben onlangs een model van pre- en post-oefen serum gebruikt om de effecten van het uitoefen-geïnduceerde biochemische milieu op geanimeerd weefsel te onderzoeken. 1 Terwijl tal van belangrijke oefeningsgerelateerde onderzoeksvragen blijven, is het model op geen enkele manier beperkt op deze manier. Bijvoorbeeld kan serum worden verkregen, hetzij uit dierlijke of menselijke bronnen, na deet- of farmacologische interventies, of uit verschillende leeftijdsgroepen of klinische populatieS 30 . Op deze manier zullen exogene of endogene verbindingen van belang aanwezig zijn in het serum en behandelingsmedia, in biologische beschikbare hoeveelheden en in interactie met het doelweefsel samenwerken met het endogene milieu ( dwz in een meer fysiologische context). Deze aanpak is dynamisch omdat het hoogstwaarschijnlijk is dat een bepaalde interventie een multi-orgaan (en multi-compound) effect zal uitoefenen en daarmee het fysiologische milieu geco-modificeerd zal worden. Hoewel deze aanpak bepaalde uitdagingen voordoet, aangezien meerdere systemische biochemische variabelen tegelijkertijd veranderd zijn, is het een aanpak die kan helpen bij het oplossen van nadelen van zuiver reductieve experimentele methodologie 31 , 32 . Gecombineerd, het implementeren van geconditioneerd serum samen met een weefselgemanipuleerd ( in vitro biomimetisch ) weefsel kan gebruikt worden als hulpmiddel voor fysiologie, voeding en klinische onderzoeksvragen. <stronG&gt; Klinische toepassingen zijn talrijk Het hier aanwezige weefseltechniekmodel kan worden gebruikt om anatomische en klinische onderzoeksvragen te onderzoeken die traditionele in vitro modellen niet kunnen. Een ligament of pees in vivo bevat een soft-to-hard weefseltransitiegebied genaamd de enthesis. De enthesis, die kwetsbaar is voor mechanisch stressgerelateerde verwonding 33 , kan in dwarsdoorsnede worden bestudeerd via histochemische en elektronenmicroscopietechnieken 22 , 26 . Deze unieke interface is dubbel belangrijk voor mensen met een lage of beperkte mobiliteit, aangezien lichamelijke inactiviteit het vermogen van bindweefsel vermindert om belastingen over te brengen naar gebieden met een lage tot hoge overeenstemming 34 , wat uiteindelijk resulteert in een algehele afname van weefsel naleving en verhoogd letselrisico. Ons lab heeft onlangs dit tissue engineering model 25 gebruikt/ Sup&gt; een andere populatie, vrouwelijke atleten, die risico lopen op letsels van het bindweefsel, te modelleren: de incidentie van ACL-letsel is ongeveer vijf keer groter dan hun mannelijke tegenhangers 35 . Potentiële mechanismen die dit geslachtsgebonden verschil vormen bij letsel, werden onderzocht door ligamentconstructies te behandelen met fysiologische concentraties van het vrouwelijke geslachtshormoon, oestrogeen, bij concentraties die de stadia van de menstruatiecyclus nabootsden. Interessant genoeg verhinderden hoge concentraties oestrogeen de genuitdrukking en de activiteit van lysl oxidase, het primaire enzym dat verantwoordelijk is voor het creëren van lysine-lysine crosslinks in de collageenmatrix van ligamenten en pezen. Belangrijk is dat 48 uur hoge oestrogeen (om de folliculaire fase te simuleren) de structurele stijfheid van de ligament verminderen zonder de collageendichtheid van de constructen te veranderen. Uit een fysiologisch perspectief suggereert dit dat de stijging van de ligamentlaxiteit bij vrouwtjes althans ten dele kan afnemenCrosslink-vorming. Uit een experimenteel perspectief benadrukken deze bevindingen 25 het nut van het 3D-constructmodel, waardoor de functionele verknopingsactiviteit onderzocht kon worden. Uit een klinisch perspectief kan dit model nu gebruikt worden om snel te screenen op interventies die de negatieve effecten van oestrogeen van ligamentfunctie kunnen voorkomen. Eindopmerkingen Hier hebben we een gedetailleerde methodologie voor de vorming van geanimeerde ligamenten en hun nut als een 3D in vitro weefselmodel gepresenteerd. Het model is zeer aanpasbaar voor een breed scala van doelstellingen, waardoor flexibiliteit in het celtype, interventies en uitkomstmaatregelen van belang is. Supplementen van voedingsmedia met geconditioneerd serum voegt een fysiologische context toe die niet kan worden bereikt in een traditionele in vitro omgeving, waardoor de modellering van in vivo fysiologie wordt verbeterd. Kortom, we geloven dat dit een brede toepasselijke modus isL met spannende implicaties voor de bevordering van zowel de velden van fysiologie als weefselkunde.

Tendon- en ligamentbeserings zijn vaak voorkomend en kunnen afwijkende gevolgen hebben voor normale mobiliteit en levenskwaliteit. Chirurgische interventie is vaak nodig, maar kan een beperkt en gevarieerd succes hebben 4 , 5 . Het huidige begrip van hoe tendons en ligamenten ontwikkelen, rijpen en reageren op letsel zijn onvolledig en daarom zijn effectieve onderzoeksmodellen nodig om inzicht te geven in de ontwikkeling van effectievere behandelingen 5 . Om deze kennisgaping aan te pakken, kunnen diermodellen worden gebruikt, maar in vivo studies zijn inherent complex met moeilijkheden bij het beheersen van het milieu en gericht op interventies op het beoogde weefsel. In tegenstelling hiermee kan de experimentele omgeving gemakkelijk worden gecontroleerd en gecontroleerd met de traditionele monolaagcelcultuur. Deze techniek kan echter de chemische en mechanische omgeving overschrijden en kan dus niet herhalenLaat het in vivo gedrag van de cellen achter. Weefselkunde is in staat om met de controle van de in vitro- omgeving de voordelen van het complexe in vivo- milieu in dierlijke modellen te trouwen en biedt een extra hulpmiddel om de fysiologie te bestuderen. Bovendien, gewapend met een beter begrip van de ontwikkeling van de ligament, kan weefseltechniek ook een bron van transplantaatweefsel bieden wanneer chirurgische reconstructie vereist is 6 . Derhalve valide de hierin beschreven werkwijze een in vitro 3D-gemanipuleerd weefsel dat kan worden gebruikt om de ligamentfunctie en morfologie te bestuderen. Fibrine-gebaseerde tendon- of ligamentconstructen zijn gebruikt als een in vitro model om fysiologische processen te bestuderen, waaronder collageenfibrillogenese 7 en tendonontwikkeling 8 , evenals translatie toepassingen waarin hun nut als graftweefsel is geëvalueerd in een schaapmodel van anterior cruCiate ligament (ACL) reconstructie 9 . Ons laboratorium heeft eerder een 3D-gecreëerd ligamentmodel opgericht dat zich uitstrekt over twee borstelen, een calciumfosfaat-botvervangend materiaal, cementankers. Dit model kan gemakkelijk worden onderworpen aan verschillende experimentele condities door simpelweg het cultuurmedium aan te vullen met biologische factoren 10 of het toepassen van mechanische stimulatie 11 . Belangrijk is dat dit bot-naar-bot-ligamentmodel de diepgaande analyse van de enthesie mogelijk maakt, de interface tussen boney en senuwelementen, die gevoelig is voor letsel. In de studie die hierbij werd gemarkeerd om deze methode te presenteren, waren we geïnteresseerd in het effect van oefeninduceerde veranderingen in het biochemisch milieu op ligamentfunctie. Oefening verbetert de cel- en orgaanfunctie in een verscheidenheid aan weefsels door het lichaam 2 , 3 , </suP&gt; 12 , een effect dat kan worden toegeschreven aan de vrijlating van verschillende bekende (bv. IL-6 13 , IL-15 14 , Meteorine-achtige 15 , exosomen 16 , 17 ) en andere onbekende biochemische factoren die in de systemische circulatie worden vrijgegeven . Bovendien wordt het biochemische milieu na de oefening verrijkt met oefeningsgerichte hormonen, waarvan de vrijlating wordt gestimuleerd door sympathische zenuwstelsel stimulatie van secretaire klieren (bijvoorbeeld cortisol en catecholamines uit de bijnier 18 en groeihormoon van de voorste hypofyse 19 ). Nochtans, ik ben n vivo , het is onmogelijk om de effecten van de mechanische stimulus van de oefening te differentiëren van trainingsgeïnduceerde biochemische veranderingen. Hoewel sommige studies de verwachte stijging van bepaalde circulerende hormonen en cytokines hebben gekenmerkt in reactie op exercisE zoals hierboven vermeld, zijn er te veel factoren, zowel bekend als onbekend, om in vitro trouw te herhalen . Dat wil zeggen, het isoleren van een paar factoren voor een in vitro studie is onvoldoende gericht op de complexiteit van de biochemische reactie. In deze studie hebben we onderzocht hoe veranderingen in het serum biochemisch milieu, veroorzaakt door oefening, invloed hebben op de aangebrachte ligamentfunctie. Om de effecten van de biochemische veranderingen te isoleren, kregen we serum van menselijke deelnemers vóór en na een weerstandsbeweging en gebruikten ze 3D-gecreëerde ligamenten die werden gevormd door middel van menselijke anterior cruciale ligament (ACL) fibroblasten te behandelen. Met dit model kunnen we functionele gegevens verkrijgen, met inbegrip van effecten op mechanische eigenschappen en collageengehalte, evenals kwantificeren van effecten op moleculaire signalering.

```html
<table><tbody><tr><td>Austerlitz Insect pins, minutien stainless steel, size 0.20</td><td>Entomoravia</td><td>N/A</td><td>Voor brushite cement ankers</td></tr><tr><td>&beta;-tricalciumfosfaat</td><td>Plasma Biotal Ltd (Derbyshire, UK)</td><td>N/A</td><td>Voor brushite cement ankers</td></tr><tr><td>o-fosforzuur, 85% (w/w)</td><td>EMD Millipore</td><td>PX0995</td><td>Voor brushite cement ankers</td></tr><tr><td>Citroenzuur</td><td>Sigma-Aldrich</td><td>251275-500g</td><td>Voor brushite cement ankers</td></tr><tr><td>Falcon 35 mm weefselkweekschalen</td><td>Fisher Scientific</td><td>08-772A</td><td>Voor siliconen-gecoate platen</td></tr><tr><td>Sylgard 184 siliconen elastomeer kit</td><td>Ellsworth Adhesives</td><td>4019862</td><td>Voor siliconen-gecoate platen</td></tr><tr><td>1x Fosfaat-gebufferde saline (PBS)</td><td>Fisher Scientific</td><td>SH3002802</td><td>Voor celisolatie en expansie</td></tr><tr><td>100x antibioticum/antimyoticum oplossing</td><td>VWR</td><td>45000-616</td><td>Voor celisolatie</td></tr><tr><td>Type II collageenase</td><td>Thermo Fisher Scientific</td><td>17101015</td><td>Voor celisolatie</td></tr><tr><td>100x penicilline/streptomycine oplossing</td><td>Thermo Fisher Scientific</td><td>15140122</td><td>Voor celisolatie</td></tr><tr><td>Steriflip-GP, 0,22&nbsp;&micro;m poriën, polyethersulfone, gamma geïrradieerd</td><td>EMD Millipore</td><td>SCGP00525</td><td>Voor reagens sterilisatie</td></tr><tr><td>DMEM hoge glucose met natriumpyruvaat en L-glutamine</td><td>VWR</td><td>10-013-CV</td><td>Voor cel- en weefselkweek</td></tr><tr><td>Foetaal bovien serum</td><td>BioSera</td><td>FBS2000</td><td>Component van weefselverteringsmedia en groeimedia</td></tr><tr><td>Penicilline G Kaliumzout</td><td>MP Biomedicals</td><td>0219453680 - 100 MU</td><td>Component van groeimedia. Oplossen in water tot 100.000 U/mL, filter steriliseren, verdelen in aliquots en bewaren bij -20&deg;C.</td></tr><tr><td>CELLSTAR polystyreen weefselkweekschalen (145 mm x 20 mm)</td><td>VWR</td><td>82050-598</td><td>Voor celkweek</td></tr><tr><td>Trypan blauw</td><td>Thermo Fisher Scientific</td><td>T10282</td><td>Voor celisolatie</td></tr><tr><td>Trypsine-EDTA (0,25%)</td><td>Thermo Fisher Scientific</td><td>25200056</td><td>Voor celkweek. Verdun tot 0,05% in PBS</td></tr><tr><td>Dimethylsulfoxide</td><td>Sigma-Aldrich</td><td>472301</td><td>Voor celvriesmedia</td></tr><tr><td>Nalgene Mr. Frosty Cryogenisch Vriescontainer</td><td>Thermo Fisher Scientific</td><td>5100-0001</td><td>Voor celvriesprocessen</td></tr><tr><td>BD Vacutainer Rood Plastic 10 mL</td><td>Fisher Scientific</td><td>367820</td><td>Voor humane serumcollectie</td></tr><tr><td>Bound Tree Insyte Autoguard IV Catheters, 22 G x 1 inch Naald</td><td>Fisher Scientific</td><td>354221</td><td>Voor humane serumcollectie</td></tr><tr><td>Thrombine, boviene oorsprong</td><td>Sigma-Aldrich</td><td>T4648-1KU</td><td>Voor geëngendeerd ligamentvorming. Oplossen op 200 U/mL in DMEM hoge glucose media. Filter op 0,22 &mu;m, verdelen in aliquots, en bewaren bij -20 &deg;C.</td></tr><tr><td>Fibrinogeen, boviene oorsprong</td><td>Sigma-Aldrich</td><td>F8630-5G</td><td>Voor geëngendeerd ligamentvorming. Oplossen op 20 mg/mL in DMEM hoge glucose media. Filter op 0,22 &mu;m, verdelen in aliquots, en bewaren bij -20 &deg;C.</td></tr><tr><td>Aprotinine uit boviene long</td><td>Sigma-Aldrich</td><td>A3428</td><td>Voor geëngendeerd ligamentvorming. Oplossen op 10 mg/mL in water. Filter op 0,22 &mu;m, verdelen in aliquots, en bewaren bij -20 &deg;C.</td></tr><tr><td>6-Aminohexamoonzuur</td><td>Sigma-Aldrich</td><td>07260-100g</td><td>Voor geëngendeerd ligamentvorming. Oplossen op 0,1g/mL in water. Filter op 0,22 &mu;m, verdelen in aliquots, en bewaren bij 4 &deg;C.</td></tr><tr><td>L-Ascorbinezuur 2-fosfaat sesquimagnesiumzout hydraat</td><td>Sigma-Aldrich</td><td>A8960-5G</td><td>Component van voedingsmedia. Oplossen in DMEM hoge glucose media op een concentratie van 50 mM. Filter op 0,22 &mu;m en bewaren bij 4 &deg;C.</td></tr><tr><td>L-Proline</td><td>Sigma-Aldrich</td><td>P5607-25G</td><td>Component van voedingsmedia. Oplossen in PBS op een concentratie van 50 mM. Filter op 0,22 &mu;m en bewaren bij 4 &deg;C.</td></tr><tr><td>Transformatie groeifactor-&beta;1</td><td>Peprotech</td><td>100-21</td><td>Component van voedingsmedia. Oplossen volgens de instructies van de fabrikant op een concentratie van 10 &mu;g/mL. Verdelen in aliquots en bewaren bij -20 &deg;C.</td></tr><tr><td>Stericup-GP, 0,22&nbsp;&micro;m, polyethersulfone, 250&nbsp;mL, radio-gesteriliseerde</td><td>EMD Millipore</td><td>SCGPU02RE</td><td>Voor reagens sterilisatie</td></tr><tr><td>Zoutzuur</td><td>Fisher Scientific</td><td>A144-212</td><td>Verdunnen in water tot 6 M</td></tr><tr><td>4-Dimethylaminobenzaldehyde</td><td>Sigma-Aldrich</td><td>39070-50g</td><td>Voor hydroxyproline assay</td></tr><tr><td>Chloraminfosfaat trihydraat</td><td>Sigma-Aldrich</td><td>402869-100g</td><td>Voor hydroxyproline assay</td></tr><tr><td>trans-4-Hydroxy-L-proline</td><td>Sigma-Aldrich</td><td>H54409-100g</td><td>Voor hydroxyproline assay</td></tr><tr><td>1-propanol</td><td>Sigma-Aldrich</td><td>279544-1L</td><td>Voor hydroxyproline assay</td></tr><tr><td>Perchloorzuur</td><td>Sigma-Aldrich</td><td>311421-250ml</td><td>Voor hydroxyproline assay</td></tr><tr><td>Azijnzuur, glazuur</td><td>EMD Millipore</td><td>AX0073-9</td><td>Voor hydroxyproline assay</td></tr><tr><td>Natriumhydroxide</td><td>Fisher Scientific</td><td>S318-500</td><td>Voor hydroxyproline assay</td></tr><tr><td>Tolueen, watervrij</td><td>Sigma-Aldrich</td><td>244511-1L</td><td>Voor hydroxyproline assay</td></tr><tr><td>Corning Costar Clear Polystyrene 96-Well Plates</td><td>Fisher Scientific</td><td>07-200-656</td><td>Voor hydroxyproline assay</td></tr></tbody></table>
```

behandeling van ligamentconstructen met uitoefening geconditioneerd serum: een translatie weefsel techniek model

Treatment of Ligament Constructs with Exercise-conditioned Serum: A Translational Tissue Engineering Model

In vitro experimenten zijn essentieel om biologische mechanismen te begrijpen; Echter is de kloof tussen weefselkweek van de weefsel en de menselijke fysiologie groot, en de vertaling van bevindingen is vaak slecht. Zo is er voldoende gelegenheid voor alternatieve experimentele benaderingen. Hier presenteren wij een aanpak waarin menselijke cellen geïsoleerd zijn van menselijke voorste cruciale ligamentweefselresiduen, uitgebouwd in cultuur en gebruikt om geanimeerde ligamenten te vormen. Oefening verandert het biochemische milieu in het bloed, zodat de functie van veel weefsels, organen en lichamelijke processen wordt verbeterd. In dit experiment werd ligamentconstructie-cultuurmedia aangevuld met experimenteel menselijk serum dat door oefening &#39;geconditioneerd&#39; is. Aldus is de interventie meer biologisch relevant, omdat een experimenteel weefsel blootgesteld wordt aan het volledige endogene biochemische milieu, waaronder bindende eiwitten en aanvullende verbindingen die kunnen veranderen in tandem met de activiteit van eenOnbekend agent van interesse. Na de behandeling kunnen geanimeerde ligamenten worden geanalyseerd voor mechanische functie, collageengehalte, morfologie en cellulaire biochemie. In het algemeen zijn er vier grote voordelen ten opzichte van traditionele monolayer cultuur en diermodellen, van het fysiologische model van ligamentweefsel dat hier wordt gepresenteerd. Ten eerste zijn ligamentconstructies driedimensionaal, waardoor mechanische eigenschappen ( dwz functie) zoals ultieme trekstress, maximale trekbelasting en modulus, gekwantificeerd kunnen worden. Ten tweede kan de enthesie, de interface tussen boney en sinew elementen, gedetailleerd en binnen functionele context worden onderzocht. Ten derde, het voorbereiden van media met post-oefen serum zorgt ervoor dat de effecten van het door de uitoefening geïnduceerde biochemische milieu, dat verantwoordelijk is voor het brede waaier van gezondheidsvoordelen van de oefening, op een onbevooroordeelde manier wordt onderzocht. Tenslotte bevordert dit experimentele model wetenschappelijk onderzoek op een humane en ethische manier door het gebruik vanDieren, een kernmandaat van de National Institutes of Health, het Centrum voor ziektecontrole en de Food and Drug Administration.

Overzicht van gecombineerde ligamentvorming en experimentele interventie Figuur 1 toont een overzicht van de vorming van aangebrachte ligamenten. Brushietcement, een botvervangend materiaal 22 wordt bereid door een orthofosforzuur / citroenzuuroplossing met β-tricalciumfosfaat in cilindrische putjes te combineren. Als alternatief, als de mechanische functie van de weefsels niet rechtstreeks wordt gemeten, kunnen 3-0 zijde hechten worden gebruikt als ankers bij de vorming van een weefsel. Deze worden 12 mm uit elkaar gesneden in siliconen bedekte 35 mm schotels en gesteriliseerd door nat te worden in 70% ethanol. Fibroblasten worden geïsoleerd uit voorste cruciale ligamentresiduen verkregen tijdens ACL reconstructiechirurgie. Na expansie worden 2,5 x 10 5 cellen ingekapseld in een fibrinegel die is gevormd in de brushite-cement-ankerpen. Na vorming, ligament constrUcts kunnen worden onderzocht op veranderingen in mechanische eigenschappen, collageengehalte, cel proliferatie, genuitdrukking, eiwitgehalten en weefselmorfologie. Gedurende de cultuur contracten de cellen de fibrinegel en vormen een lineair weefsel tussen de twee ankers ( Figuur 2A ). Na 1-2 dagen in de cultuur hebben de cellen gehecht aan de fibrinegel, de verlengde celprocessen en tractiekrachten uitgeoefend ( Figuur 2B ). Aangezien de fibrinegel wordt gecontracteerd door tractiekrachten en afgebroken door cellulaire enzymen, wordt spanning gegenereerd tussen de twee ankerpunten en onze cellen richten zich evenwijdig aan deze as ( Figuur 2B ) en beginnen collageen te deponeren. Na 4-5 dagen hebben de constructen rond de ankers een contract gevormd die een lineair cilindrisch weefsel vormt ( Figuur 2A ; op dit punt kunnen externe stimuli op het systeem worden toegepastEntie op dit moment vermijdt het lineaire weefselvormingsproces te verstoren). Interventies kunnen bestaan ​​uit het aanvullen van de cultuurmedia met menselijk of dierlijk serum na een bepaalde interventie, exogene cytokinen en groeifactoren, waarbij mechanische stimulatie wordt toegepast of andere milieufactoren zoals zuurstofspanning verandert. Met behulp van groeimedia (DMEM met 10% FBS en 100 U / ml penicilline) aangevuld met 200 μM ascorbinezuur, 50 μM L-proline en 5 ng / ml TGF-β1, hebben we vastgesteld dat cel proliferatie gedurende een 2 week lange cultuur Periode ( Figuur 2C ) en inderdaad lichtmicroscopie onthult een dicht weefsel met hooggelijnd cellen op 14 dagen kweek ( Figuur 2B ). Beoordeling van aangebrachte ligamenten Aan het einde van de cultuurperiode kunnen geanimeerde ligamenten in een variëteit worden beoordeeldY van manieren. Een belangrijk voordeel van dit systeem is het vermogen om functionele veranderingen in het weefsel te bepalen via mechanisch testen, een vitale beoordeling die de mechanische rol van natieve ligament geeft. Uniaxial tensile testing kan worden gebruikt om mechanische eigenschappen te meten, inclusief belasting tot falen, ultieme treksterkte en Young&#39;s modulus. Viscoelastische eigenschappen kunnen ook worden gemeten met stress ontspanning en kruip testen. Figuur 3A toont een geanimeerde ligament die in omgekeerde gegoten grepen wordt gehouden in een op maat gemaakte uniaxiale trektester. De juiste greep is vastgemaakt aan een krachttransductor om de belasting over de ligament te meten, aangezien het weefsel aan mislukking wordt gespannen. Figuur 3B toont een representatief spanningsstamplot voor een test naar falen. Na het mechanisch testen kunnen dezelfde constructies worden gedroogd en verwerkt voor een hydroxyproline assay 23 om het totale collageengehalte te beoordelen, evenals andere biocheMische analyses. Met een voldoende aantal extra monsters per conditie kan een grondig onderzoek van een experimentele interventie uitgevoerd worden, met inbegrip van de effecten daarvan op celproliferatie, gen- en eiwituitdrukking en histologische morfologie. Hoewel 14 dagen een typisch eindpunt voor onze studies zijn, blijven de aangebrachte ligamenten in hun mechanische eigenschappen en collageengehalte door 28 dagen van de cultuur, zoals getoond in Figuur 3C , verbeteren en kunnen gedurende ten minste 3 maanden in cultuur 24 overleven. Donorvariabiliteit is een belangrijke overweging voor experimentele herhaalbaarheid. Figuur 4 toont een representatief experiment gemeld door Lee et al. 25 vergelijken van 7 verschillende ACL donoren (n = 3 mannelijke en n = 4 vrouwelijke) die typische treksterkte en collageengehalte tonen na een cultuur van 2 weken in de eerder beschreven<html> Aangevulde groeimedia. Met behulp van cellen uit vergelijkbare ACL-collecties, leeftijd van donor, tijd na verwonding, geslacht, enz. Tonen de aangebrachte ligamenten een lage variabiliteit tussen donoren en soortgelijke eigenschappen tussen mannelijke en vrouwelijke donoren, met uitzondering van het verschil in collageenfractie. In de bovengenoemde studie werden ingebouwde ligamenten gebruikt als een in vitro model om te onderzoeken waarom vrouwen een significant groter risico op ACL-verwonding hebben dan mannen, en aangetoond dat ACL-fibroblasten die geïsoleerde zijn van vrouwelijke donoren, inherent niet zwakker en minder collageen-gecreëerde ligamenten vormen 25 . De invloed van het serum-milieu na de oefening op in vitro ligamentfunctie We hebben eerder het vermogen van geanimeerde ligamenten aangetoond om gebruikt te worden om fysiologische processen 1 ,Ss = &quot;xref&quot;&gt; 25. In het volgende representatieve experiment zoals gemeld door West et al. 1 , hebben we de biochemische effecten van oefening op ligamentfunctie bepaald en de methodologie en bevindingen hier benadrukt. We hebben geanimeerde ligamenten gevormd door gebruik te maken van menselijke ACL-cellen en een interventie toegepast, op dag 7 van de cultuur, bestaande uit cultuurmedia geconditioneerd met menselijk serum verzameld voor- of na-oefening. Kortom, we werkten gezonde jonge mannelijke deelnemers aan en verzamelden bloedmonsters vóór en na een acute inspanningstraining die circulerende hormonen en cytokinen verhoogde, waaronder menselijk groeihormoon (GH). Menselijk serum werd geïsoleerd uit pre- en post-oefenbloedmonsters en gebruikt in plaats van foetaal runder serum in het kweekmedium voor de tweede week van geanimeerde ligamentkweek ( Figuur 5A ). Pre- en post-oefen serummonsters werden geanalyseerd met behulp van ELISA voor veranderingen in GH en insuline-achtige groeifactor 1 (IGF-1), deWaarvan de concentratie door oefening kan veranderen ( figuur 5B ). Deze informatie werd gebruikt om de serumeffecten op de aangebrachte ligamenten te correleren met veranderingen in het serum als reactie op de oefening. Na een cultuurperiode van 14 dagen werden de ligamentconstructies geëvalueerd onder toepassing van mechanisch testen en een hydroxyprolinebepaling van collageengehalte en bleek een significante toename van zowel de maximale trekbelasting als het collageengehalte in reactie op het na-uitoefenings serum. Met het doel om te beoordelen of dit effect betrekking had op uitoefeningsgeïnduceerde afgifte van GH of IGF-1, werden aangebrachte ligamenten gevormd in een apart experiment en behandeld met een dosisrespons van ofwel menselijke recombinante GH of IGF-1. Interessant genoeg, terwijl serum GH in het bloed verhoogde ( Figuur 5B -i), verhoogde de progressieve toename van recombinante GH-concentratie in het kweekmedium het collageengehalte niet ( Figuur 5Di) of mechanischEigenschappen (gegevens niet getoond) in geanimeerde ligamenten. Daarentegen verhoogden de serum IGF-1 niveaus na de oefening niet, maar een dosis-respons-experiment bleek dat toenemende niveaus in de kweekmedia het collageengehalte van ligamentconstructen verbeterden ( Figuur 4D- iii). Dus, terwijl oefening resulteerde in robuuste toenames in na-uitoefening GH, verhoogt het dosis-respons experiment met behulp van rhGH twijfel of GH direct verantwoordelijk is voor de fenotypische verbetering van de aangebrachte ligamenten (tenminste is de 22 kDa isoform alleen niet Lijken verantwoordelijk te zijn). Omgekeerd, terwijl het serum IGF-1 niet bij 15 minuten na de oefening werd veranderd, bleek dat rhIGF-1 over een breed scala van concentraties bleek dat IGF-1 in staat is om collageengehalte te verbeteren; Er dient echter op te worden gewezen dat het verhogen van rhIGF-1 concentraties door middel van een bereik dat de geschatte fysiologische niveaus niet significant verhoogde collageengehalte. Zo is het unieke post-exercise serum enviroNment was belangrijk voor het verbeteren van de mechanica en collageen van geanimeerde ligamenten. In de studie die hierbij is gemarkeerd 1 , was het volume experimentele serum beperkt door ethische overwegingen; Zo werden kortlopende 2D bioassays, die lagere serumvereisten hadden, gebruikt om de moleculaire mechanismen die verantwoordelijk waren voor de toename van collageen die waargenomen werden, verder te onderzoeken. ACL fibroblasten werden gecultiveerd tot confluentie in platen met 6 putjes en 1 uur behandeld met rest- of post-oefen serum en vergeleken met dosisreacties van recombinante GH, IGF-1, TGF-β1 en de activering van doelwitten in de PI3K / mTORC1 , ERK1 / 2 en Smad signaalwegen werden bepaald. In aanwezigheid van post-oefen serum vertoonde de PI3K / mTORC1 en ERK1 / 2-route grotere activering zoals beoordeeld door fosforylering van respectievelijk S6K ( Figuur 5D- i) en ERK1 / 2 ( Figuur 5D- i).In vergelijking met de reacties van het hormoon- en cytokine-dosis, terwijl GH een klein positief effect had op mTOR-signalering ( Figuur 5D- i) en IGF-1 toonde een positief effect op de laagste dosis, werden de drie behandelingen van GH, IGF-1 en TGF -P1 heeft geen rekening gehouden met de toename van PI3K / mTORC1 en ERK1 / 2 signalering. Gecombineerd, wijzen ons 3D-gemodificeerde ligamentmodel en 2D bioassay data aan dat het na-uitoefenbare serumomgeving de geanimeerde ligamentfunctie en collageengehalte kan verbeteren door middel van activatie van de PI3K / mTORC1 en ERK1 / 2 pathways. Samenvattend, door gebruik te maken van een gecombineerd ligamentmodel gecombineerd met oefengekondisioneerd serum, konden we het effect van het na-oefen-serumomgeving op geanimeerde ligamentfunctie en collageen onderzoeken, ii) veranderingen in het ligamentfenotype corrigeren met veranderingen van het serumhormoonconcentratie, Met als doel om te bepalen welke veranderingen in het serum leidden tot changEs in geanimeerde ligamenten en iii) de reikwijdte van het werk verder door 2D bioassays te gebruiken om moleculaire doelen van het serum biochemische milieu te detecteren om moleculaire mechanismen te bepalen die worden geactiveerd door post-oefen serum, die leiden tot verbeteringen in de ligamentfunctie. <img alt="Figuur 1" class="xfigimg" src="/files/ftp_upload/55339/55339fig1.jpg" /> Figuur 1: Overzicht van de vorming en het gebruik van geanimeerde ligamenten. Brushite cement ankers worden vervaardigd en vastgelegd in siliconen beklede platen. Primaire fibroblasten worden geïsoleerd en uitgebreid uit ACL resten. Geanimeerde ligamenten worden gevormd door fibroblasten in een fibrine-gel rondom twee borstiet cementankers te inkapselen. Geanimeerde ligamenten worden gekweekt en behandeld met welke specifieke chemische of mechanische (bijvoorbeeld via een bioreactor) stimuli die gewenst zijn. Op het gewenste eindpunt kunnen geanimeerde ligamenten worden verzameld en beoordeeld op mechanicaL eigenschappen, genexpressie, collageengehalte, eiwituitdrukking en histologie. <a href="http://ecsource.jove.com/files/ftp_upload/55339/55339fig1large.jpg" target="_blank">Klik hier om een ​​grotere versie van deze figuur te bekijken.</a> <img alt="Figuur 2" class="xfigimg" src="/files/ftp_upload/55339/55339fig2.jpg" /> Figuur 2. Primaire ligament fibroblasten vormen een fibrine-gebaseerde bot-naar-bot gemanipuleerde ligament die zich uitstrekt over twee borstiet cement ankers. ( A ) Over de tijd contracten de fibroblasten de fibrinegel rond de borstietcementankers die een lineair weefsel vormen. ( B ) In de eerste drie dagen hechten de cellen aan de fibrinegel en oefenen tractiekrachten uit, waarbij de cellen met de lange as van het construct worden afgestemd. Over 14 dagen vormen de cellen een sterk uitgelijnd weefsel. Schaalbalk = 160 μm. ( C ) Het DNA-gehalte van de aangebrachte ligamenten blijft o toenemenVer 14 dagen in cultuur als de cellen prolifereren. Gegevens worden weergegeven als gemiddelde ± SD met n = 3-4 constructen per groep. groepen. <a href="http://ecsource.jove.com/files/ftp_upload/55339/55339fig2large.jpg" target="_blank">Klik hier om een ​​grotere versie van deze figuur te bekijken.</a> <img alt="Figuur 3" class="xfigimg" src="/files/ftp_upload/55339/55339fig3.jpg" /> Figuur 3: Geanimeerde ligament mechanische eigenschappen en collageen inhoud verbeteren over de tijd. ( A ) Ligamentconstructen worden uniaxiaal getest getest om het effect van een bepaalde interventie op de ligamentfunctie te bepalen. Zoals afgebeeld, hebben twee omgekeerde gegoten, 3D gedrukte grips reciprocally gevormde ankers die door de ingenieursteen worden overbrugd. Ankers worden gekoppeld aan een stepper motor en dwingen transducer om spannings / spanningen van het geteste weefsel te genereren, waardoor mechanische eigenschappen kunnen worden bepaald. ( B &lt;/ Strong&gt;) Representatieve stress-strain curve van een geconstrueerde ligament gespannen tot falen. In de loop van 28 dagen blijven de ( C ) ultieme treksterkte (UTS), ( D ) maximale trekbelasting (MTL), ( E ) Young&#39;s modulus en ( F ) collageenfractie verbeteren. Gegevens worden weergegeven als gemiddelde ± SD met n = 5 constructen per groep. * Geeft significant verschil aan van alle andere groepen. <a href="http://ecsource.jove.com/files/ftp_upload/55339/55339fig3large.jpg" target="_blank">Klik hier om een ​​grotere versie van deze figuur te bekijken.</a> <img alt="Figuur 4" class="xfigimg" src="/files/ftp_upload/55339/55339fig4.jpg" /> Figuur 4: Geanimeerde ligamenten kunnen worden beoordeeld op functionaliteit en biochemische inhoud, waarbij de donorvariabiliteit laag is. Geanimeerde ligamenten werden 7 verschillende donoren gevormd (n = 3 mannelijk, n = 4 vrouwelijk). Na 2 weken oF-cultuur, werden ze beoordeeld op verschillen in ( A ) maximale trekbelasting, ( B ) ultieme treksterkte (UTS), ( C ) Young&#39;s modulus, ( D ) dwarsdoorsnedegebied (CSA), ( E ) totaal collageengehalte per Construct, en ( F ) collageen als een fractie van droge massa. Gegevens worden weergegeven als gemiddelde ± SD en statistische significantie was bij Student&#39;s t-test. * Wijst significant verschil uit van andere groepen (p &lt;0,05). Figuur aangepast uit Lee et al. 25 <a href="http://ecsource.jove.com/files/ftp_upload/55339/55339fig4large.jpg" target="_blank">Klik hier om een ​​grotere versie van deze figuur te bekijken.</a> <img alt="Figuur 5" class="xfigimg" src="/files/ftp_upload/55339/55339fig5.jpg" /> Figuur 5. Geanimeerde ligamenten tonen mechanische en biochemische veranderingen in reactie op bioloogGische interventies. ( A ) Serum werd geïsoleerd uit bloedstrekkingen verzameld uit proefpersonen voor- (RestTx) en na-oefening (ExTx) en werden gebruikt om geanimeerde ligamenten te behandelen tijdens de tweede week van de cultuur. ( B ) (i) Menselijk groeihormoon (GH) en (ii) insuline-achtige groeifactor (IGF) -1 niveaus in het rest- en oefenserum werden gekwantificeerd door ELISA. ( C ) Geanimeerde ligamenten behandeld met ExTx aangetoond verbeterde (i) collageengehalte en (ii) maximale trekbelasting. Statistische significantie van gepaarde vergelijkingen (RestTx en ExTx) werd geanalyseerd door een t-test met significantieniveau ingesteld op p &lt;0,05. ( D ) Een dosis-respons van (i) GH en (ii) IGF-1 werd gebruikt om mogelijke bijdragen van deze factoren te bepalen aan de veranderingen in collageengehalte door ExTx. E) 2D bioassays werden gebruikt om de effecten van toenemende doses GH, RestTx en ExTx op moleculaire signaleringsdoelstellingen zoals de fosforylering van (i) S6K Thr38 te vergelijken9 en (ii) ERK1 / 2 Thr202 / Tyr204 . Statistische vergelijking van meer dan twee experimentele groepen werd uitgevoerd met behulp van ANOVA en Tukey&#39;s HSD. Gegevens worden gepresenteerd zoals weergegeven als gemiddelde ± SD. * Duidt op een significant verschil van controle (p &lt;0,05) en § geeft significant verschil aan van 150 ng / ml en 300 ng / ml IGF-1. Figuur aangepast uit West et al. 1 <a href="http://ecsource.jove.com/files/ftp_upload/55339/55339fig5large.jpg" target="_blank">Klik hier om een ​​grotere versie van deze figuur te bekijken.</a>

Wij presenteren een model van ligamentweefsel waarin driedimensionale constructen worden behandeld met het menselijk oefenconditionerende serum en geanalyseerd voor collageengehalte, functie en cellulaire biochemie.

Behandeling van ligamentconstructen met uitoefening geconditioneerd serum: een translatie weefsel techniek model

In vitro experiments are essential to understand biological mechanisms; however, the gap between monolayer tissue culture and human physiology is large, ...

Het algemene doel van dit model is om de impact van beweging en voeding op de synthese en functie van bindweefsel te bepalen. Deze techniek maakt gebruik van menselijk serum, dat vóór en na lichaamsbeweging wordt afgenomen om 3D-weefsels te behandelen, zodat we kunnen begrijpen hoe beweging de functie van ligamenten en pezen beïnvloedt. 3D-weefselkweek combineert de voordelen van goed gekarakteriseerde in vitro assays met de functie, morfologie en biochemische kenmerken van in vivo weefsels.Nadat de met silicium gecoate platen van 35 millimeter vooraf zijn voorbereid volgens het tekstprotocol, worden de ankerstempels klaargemaakt door in het midden van elke cilindrische put in de stempels één minutienpin te plaatsen. Combineer beta-tricalciumfosfaat en een orthofosforzuur-citroenzuuroplossing van één tot drie gram per milliliter in een plastic weegschaaltje op ijs. Gebruik een plastic celscraper om het cement krachtig te mengen.Tritureer het cement om het mengen voort te zetten en pipetteer het mengsel in de mallen; centrifugeer de gevulde mal vervolgens op 2.250 ×g gedurende vijf minuten. Laat de brushite-cementankers na de centrifugatie een nacht bij kamertemperatuur uitharden. Verwijder de volgende ochtend de ankers uit de mal en bevestig twee ankers met een tussenruimte van 12 millimeter in elke met siliconen gecoate plaat.Steriliseer de gepinde platen door ze te besproeien met 70% ethanol, waarbij zowel de platen als de deksels worden gevuld, en plaats de platen vervolgens in een biologische veiligheidskast, of BSC. Laat de platen na ten minste 30 minuten leegzuigen en aan de lucht drogen in de BSC. Plaats de deksels terug en bewaar ze in de BSC tot ze nodig zijn.Houd u aan de lokale regelgeving voor biologische risico's voor het juiste gebruik en de afvoer van biologisch gevaarlijk materiaal. Handhaaf steriliteit en voer de stappen voor constructievorming uit in een biologische veiligheidskabinet. Nadat de primaire fibroblasten, reagentia en met silicium gecoate platen met gepinde brushiet-ankers zijn voorbereid volgens het tekstprotocol, worden de cellen gekweekt in 15 centimeter platen tot 70% confluentie.Bereid vervolgens een mastermix voor bestaande uit het volgende: 681 µL cel-suspensie per construct, 29 µL trombine per construct, 2 µL aprotinine per construct en 2 µL aminohexanoëzuur per construct. Nadat de oplossing goed is gemengd, worden 714 µL in een acht-patroon rond de brushiet-cementankers op elke pinned plate toegevoegd, waarbij wordt gewaarborgd dat de mastermix direct contact maakt met de zijkanten van de ankers. Tik voorzichtig tegen elke plaat om de mix gelijkmatig te verdelen.De meest kritische stap is het vormen van de fibrinagel met daarin geplaatste cellen. Zorg ervoor dat de mastermix voor het plaatsen van de cellen direct contact maakt met de ankers, en tik tegen de plaat om het mengsel gelijkmatig te verdelen. Voeg per plaat 286 µL fibrinogeen druppelgewijs en gelijkmatig over de plaat toe.Schuif de plaat direct heen en weer en van links naar rechts om het fibrinogeen te verspreiden zodat er cel-ingebedde fibrinegels worden gevormd, en ga vervolgens over naar de volgende plaat. Plaats de constructen in een steriele incubator op 37 °C en 5% CO2 en laat ze minimaal 15 minuten incuberen om de polymerisatie van het fibrinogeen mogelijk te maken. Bereid per construct twee milliliter voedingsmedium voor door groeimedium aan te vullen met 200 µM ascorbinezuur, 50 µM Prolene en 5 ng/mL TGF beta 1.Gebruik twee milliliters voedingsmedium om elk construct te bedekken en kweek de constructen in een steriele incubator bij 37 °C en 5% CO2 gedurende in totaal 14 dagen, of tot het gewenste eindpunt, waarbij het medium elke tweede dag wordt ververst met twee milliliters voedingsmedium. Om menselijk serum te verzamelen, neemt u een rustbloedmonster af volgens het tekstprotocol, waarna de deelnemers een vorm van lichaamsbeweging uitvoeren die past bij uw onderzoeksdoel. Hier wordt een sessie van 30 minuten hoogintensieve krachttraining getoond.Neem 15 minuten na de trainingssessie een bloedmonster en laat het bloed stollen, waarna het monster 10 minuten lang wordt gecentrifugeerd bij 1.500 ×g. Draag het serum onder steriele omstandigheden over naar steriele buisjes voor de bereiding van het medium. Voer na de vervaardiging van de ligamentconstructen trekproeven uit met een trekbank in een PBS-bad, gebruikmakend van reverse molded grips die zijn gekoppeld aan de krachttransducer.Dit houdt de brushite-cementankers op hun plaats tijdens de test. Bepaal met een digitale schuifmaat de lengte en breedte van de ligamentconstructies en bereken de dwarsdoorsnede van het weefsel. Verwijder de pinnen die de ligamentconstructie aan de plaat bevestigen en plaats de ankers in de reverse molded grips, waarbij u er zeker van maakt dat de constructie is ondergedompeld in PBS. Pas vervolgens de afstand tussen de grips aan, zodat de lengte van de constructie gelijk is aan de initiële lengte.Start de test en rek het construct tot breuk bij een rekstroomsnelheid van 0,4 millimeters per seconde, of 3% per seconde. Verwerk na de test het weefsel en voer de collageenkwantificering van de engineered ligamenten uit volgens het tekstprotocol. Na één tot twee dagen in kweek zijn de ACL-fibroblasten gehecht aan de fibrinagel, hebben ze celuitlopers gevormd en zijn ze begonnen met het uitoefenen van tractiekrachten.Er wordt spanning gegenereerd tussen de twee ankerpunten, waardoor de cellen zich parallel aan deze as uitlijnen en beginnen met het afzetten van collageen. Hier wordt een representatieve spanning-rekdiagram getoond voor een ligament dat tot breuk is getest. In deze experimenten werd menselijk serum geïsoleerd uit bloedmonsters van vóór en na inspanning en gebruikt in plaats van FBS om media te genereren die verrijkt zijn met het door inspanning geïnduceerde biochemische milieu.Zoals in deze grafiek wordt getoond, vertoonden de ligamentconstructen na een kweekperiode van 14 dagen een significante toename van zowel de maximale trekbelasting als het collageengehalte als reactie op het serum na inspanning. Eenmaal beheerst kunnen ligamentconstructen in twee dagen worden gemaakt en zijn ze na twee weken klaar voor trekproeven, kwantificering van het collageengehalte en andere biochemische analyses. Dit translationele in vitro in vivo-model maakt deel uit van een bredere missie om te begrijpen hoe lichaamsbeweging de functie van ligamenten, pezen en feitelijk bijna elk weefsel in het lichaam verbetert.Dit is een zeer robuuste en sterke techniek waarmee we het collageengehalte en de functie van het bindweefsel kunnen bepalen na behandelingen met beweging, voeding, belasting, diverse soorten groeifactoren en alle mogelijke interventies die we bij mensen of dieren kunnen uitvoeren.

treatment-ligament-constructs-with-exercise-conditioned-serum

Research

JoVE Journal

Bioengineering

Bio-engineering

We ontwierpen een nieuwe mechanische belasting bioreactor die eenassige of bi-axiale mechanische spanning voorafgaand aan de transplantatie kan toepassen op een kraakbeen biocomposite in een gewrichtskraakbeendefect.

Ontwerp van een tweeassige Mechanische belasting Bioreactor voor Tissue Engineering

Dit model systeem gaat uit van een myofibroblast-bevolkte fibrine gel die kan worden gebruikt om endogene collageen (her) inrichting real-time op een niet-destructieve manier te bestuderen. Het modelsysteem is zeer instelbaar, als het kan worden gebruikt met verschillende bronnen van cellen, medium additieven, en kan gemakkelijk worden aangepast aan specifieke behoeften.

Techniek Fibrine-based Tissue constructen van myofibroblasten en Application of Constraints en Zeef to Cell en collageen (Re) organisatie Induce

Voor toekomstige toepassingen als een patch om gedeeltelijke scheuren van de voorste kruisband (VKB) te herstellen, werden menselijke ACL afgeleide cellen geïsoleerd uit weefsel verkregen tijdens reconstructieve procedures, uitgebreid in vitro en geteeld op tissue engineered steigers. Cellulaire adhesie en morfologie werd vervolgens uitgevoerd om biocompatibiliteit bevestigen op steiger oppervlak.

Chirurgische Retrieval, Isolatie en<em&gt; In vitro</em&gt; Uitbreiding van de Mens Voorste kruisband-afgeleide cellen voor Tissue Engineering Applications

Diermodellen zijn belangrijke hulpmiddelen voor de evaluatie van door weefseltechniek ontwikkelde grafts. Dit artikel presenteert het protocol voor het bereiden van een elektrospunnend biologisch afbreekbaar polymeer graft voor gebruik in weefseltechniek van het voorste kruisband, evenals een chirurgisch protocol voor implantatie in een rattenmodel.

Athymische Rat Model voor de Evaluatie van Engineered voorste kruisband Grafts

In dit werk presenteren we een techniek voor de snelle fabricage van levend vasculair weefsel door directe cultivatie van collageen, gladde spiercellen en endotheelcellen. Daarnaast wordt een nieuw protocol beschreven voor de mechanische karakterisering van gefabriceerd vasculair weefsel.

Engineering 3D Cellularized Collageen Gel voor Vasculaire Tissue Regeneration

In dit artikel presenteren we een in vitro en in situ protocol om een peesspleet van maximaal 1,5 cm te herstellen door deze te vullen met gemanipuleerd collageentransplantaat. Dit werd uitgevoerd door een aangepaste hechttechniek te ontwikkelen om de mechanische belasting te nemen totdat het transplantaat in het gastheerweefsel rijpt.

Een nieuwe tenorrfaphy hechttechniek met weefselmanipulatie collageentransplantaat om grote peesdefecten te repareren

Een driedimensionaal uniaxiale mechanische stimulatie bioreactorsysteem is een ideale bioreactor voor tenogeen-specifieke differentiatie van pees-afgeleide stamcellen en neo-peesvorming.

Toepassing van een drie-dimensionale uniaxiale mechanische stimulatie bioreactor systeem om tenogene differentiatie van pees-afgeleide stamcellen induceren

Hier presenteren we een assembloid-modelsysteem om peescellulaire overspraak na te bootsen tussen het dragende peeskernweefsel en een extrinsiek compartiment met celpopulaties die worden geactiveerd door ziekte en letsel. Als belangrijke use case laten we zien hoe het systeem kan worden ingezet om ziekterelevante activering van extrinsieke endotheelcellen te onderzoeken.

Engineering Tendon Assembloids om cellulaire overspraak bij ziekte en reparatie te onderzoeken

Hierin demonstreren we een organoïdemodel in drie stappen (tweedimensionale [2D] expansie, 2D-stimulatie, driedimensionale [3D] rijping) dat een veelbelovend hulpmiddel biedt voor fundamenteel peesonderzoek en een potentiële steigervrije methode voor peesweefselmanipulatie.

Demonstratie van zelf-geassembleerde celbladcultuur en handmatige generatie van een 3D-pees/ligament-achtige organoïde met behulp van menselijke dermale fibroblasten

Hier presenteren we een geïntegreerd protocol voor het genereren van gecontroleerde osteochondrale laesies in schapenknieën om een experimenteel model op te zetten dat geschikt is voor studies naar bot- en kraakbeenweefselregeneratie. Het protocol beschrijft een methode om een osteochondrale defect van volledige dikte in de femorale condyl te induceren, met technieken die de impact op het dierenwelzijn en variabiliteit in resultaten minimaliseren.

Opstel en evaluatie van een schapenmodel van een volledig dikte osteochondrale defect

Leer hoe u ligamentweefsel behandelt met geconditioneerd serum na inspanning om collageengehalte en mechanische eigenschappen te analyseren. Dit 3D-model combineert in vitro-assays met in vivo-functie.

Behandeling van ligamentconstructen met uitoefening geconditioneerd serum: een translatie weefsel techniek model

Meer video's verkennen