Subskrypcja JoVE jest wymagana do oglądania tego materiału. Zaloguj się lub rozpocznij bezpłatny okres próbny.

Artykuł badawczy

Porównanie trzech interfejsów wentylacji nieinwazyjnej u noworodków przedwcześnie i w terminie urodzonych: retrospektywne badanie kohortowe

95 wyświetleń

⸱

DOI:

10.3791/70260

⸱

18 sierpnia 2026

* These authors contributed equally

W tym artykule

Podsumowanie

Badanie przeprowadzone z udziałem 187 noworodków przedwcześnie i terminowo urodzonych wykazuje, że systematyczna rotacja między kaniulami nosowymi a maskami redukuje liczbę umiarkowanych i ciężkich urazów nosa o 60% bez pogorszenia skuteczności oddechowej. Strategia ta poprawia również utlenowanie oraz skraca czas stosowania ciągłej dodatniej presji w drogach oddechowych w porównaniu z ciągłym stosowaniem jednego rodzaju interfejsu.

Streszczenie

Wentylacja nieinwazyjna (NIV) jest podstawową metodą wspomagania w przypadku noworodkowego zespołu niewydolności oddechowej, jednak uszkodzenia nosa pozostają częstym powikłaniem. Optymalna strategia doboru interfejsu w celu zminimalizowania urazów nosa przy zachowaniu skuteczności oddechowej pozostaje niepewna. To retrospektywne badanie kohortowe z udziałem 187 noworodków porównało trzy strategie interfejsowe: kaniule nosowe (n = 63), maskę nosową (n = 61) oraz protokół naprzemiennego stosowania kaniul i maski (n = 63). Główne punkty końcowe obejmowały niepowodzenie NIV oraz stopień nasilenia uszkodzeń nosa. Odsetek niepowodzeń NIV był porównywalny we wszystkich grupach (p = 0,72); jednak grupa z zastosowaniem naprzemiennym wykazała istotną redukcję umiarkowanych i ciężkich uszkodzeń nosa (9,5%) w porównaniu z ciągłym stosowaniem kaniul (23,8%, p = 0,03) oraz ciągłym stosowaniem masek (18,0%, p = 0,19). Ponadto strategia naprzemienna wiązała się z istotną poprawą oksygenacji oraz krótszym medianą czasu trwania ciągłej dodatniej presji w drogach oddechowych (CPAP) (15 vs. 18 vs. 20 h, p = 0,04). Systematyczna rotacja interfejsu co 2–4 h minimalizuje jatrogenne uszkodzenia bez ograniczania skuteczności terapii i powinna zostać włączona do standardowej opieki neonatologicznej.

Wprowadzenie

Urazy nosa pozostają istotnym jatrogennym powikłaniem nieinwazyjnej wentylacji (NIV) u noworodków, a zgłaszana częstość ich występowania może sięgać aż 90%1. Wentylacja nieinwazyjna zrewolucjonizowała opiekę respirotoryczną noworodków w ciągu ostatnich dwóch dekad i stała się preferowanym początkowym podejściem do wsparcia oddechowego u niemowląt przedwcześnie i terminowo urodzonych2,3. Przejście z inwazyjnej wentylacji mechanicznej na strategie NIV było napędzane przekonującymi dowodami wykazującymi zmniejszoną częstość występowania dysplazji oskrzelowo-płucnej, krótszy czas hospitalizacji oraz lepsze wyniki neurorozwojowe4. Aktualne wytyczne American Academy of Pediatrics oraz European Consensus Guidelines zalecają ciągłe dodatnie ciśnienie w drogach oddechowych (CPAP) jako terapię pierwszego rzutu w zespole stresu oddechowego, przy czym wskaźniki niepowodzeń NIV wahają się od 25%–40%, w zależności od wieku poczęciowego i choroby podstawowej5,6.

Mimo tych postępów, optymalny interfejs do dostarczania NIV pozostaje kwestią sporną. Niedawne przeglądy systematyczne nie wykazały wyraźnej przewagi żadnego pojedynczego typu interfejsu, choć poszczególne badania sugerują potencjalne korzyści z określonych podejść w wybranych populacjach7,8. Heterogeniczność projektów badań, populacji pacjentów oraz miar wyników ograniczyła możliwość wyciągnięcia jednoznacznych wniosków dotyczących wyboru interfejsu.

Kaniule nosowe są szeroko stosowane ze względu na niezawodne dostarczanie ciśnienia; jednak ich sztywna struktura często prowadzi do powstania punktów koncentracji nacisku w obrębie przegrody nosowej i kolumelli9,10,11. W przeciwieństwie do nich, maski nosowe rozkładają ciśnienie na większej powierzchni, ale mogą generować problemy takie jak zwiększony wyciek gazu i zmienność ciśnienia12,13,14,15.

Koncepcja rotacji interfejsu ma na celu połączenie zalet obu systemów. Wczesne badania sugerują, że systematyczne protokoły rotacji mogą zmniejszyć częstotliwość występowania urazów16,17. Niniejsze badanie odnosi się do braku bezpośrednich porównań w szerokiej kohorcie noworodków przedwcześnie i terminowo urodzonych, ze szczególnym uwzględnieniem niemowląt o ekstremalnie niskiej masie urodzeniowej, które są najbardziej narażone na ryzyko ze względu na kruchość skóry i konieczność długotrwałego stosowania NIV18,19,20. Poprzez ocenę tych strategii, niniejsza praca dostarcza podstaw do proaktywnego zarządzania interfejsem, kierując decyzjami klinicznymi w celu zrównoważenia skuteczności oddechowej z zapobieganiem urazom jatrogennym. Postawiono hipotezę, że podstawowe mechanizmy fizjologiczne obejmują redukcję lokalnych kaskad zapalnych i optymalizację perfuzji tkankowej; mechanizmy te wymagają jednak dalszej walidacji21.

Celem niniejszego badania było porównanie częstości i nasilenia urazów nosa przy zastosowaniu trzech strategii doboru interfejsu; ocena wpływu na parametry oddechowe i markery stanu zapalnego; sprawdzenie, czy rotacja interfejsu poprawia wymianę gazową poprzez zróżnicowane bodźce mechaniczne; oraz zidentyfikowanie czynników prognostycznych sukcesu NIV w zależności od zastosowanego podejścia do doboru interfejsu.

Dostęp ograniczony. Zaloguj się lub rozpocznij wersję próbną, aby wyświetlić tę treść.

Protokół

Badanie to zostało przeprowadzone zgodnie z zasadami Deklaracji Helsińskiej. Przed rozpoczęciem gromadzenia danych uzyskano zgodę komisji etycznej Institutional Review Board w Pierwszym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu w Xiamen (nr zgody [2025] KYLSZ (049)). W celu zachowania poufności danych pacjentów zastosowano zanonimizowane formularze ekstrakcji danych. Ze względu na retrospektywny charakter badania, komisja etyczna zwolniła badaczy z obowiązku uzyskania pisemnej świadomej zgody.

Kryteria włączenia. Noworodki przyjęte do placówki między 2020 a 2024 rokiem kwalifikowały się do badania, jeśli ich wiek gestacyjny wynosił ≥24 tygodnie, wymagały wentylacji nieinwazyjnej (NIV) w ciągu pierwszych 72 h życia i wykazywały niewydolność oddechową rozpoznaną na podstawie objawów klinicznych, takich jak częstość oddechów >60 oddechów/min, stękanie lub wynik w skali Silvermana–Andersona ≥3. Do badania celowo włączono niemowlęta skrajnie wcześniaki (24 tygodnie) oraz niemowlęta o skrajnie niskiej masie urodzeniowej (<1 000 g), aby odzwierciedlić pełen kliniczny zakres zastosowania NIV.

Kryteria wykluczenia. Wykluczono niemowlęta z istotnymi wadami kraniofacjalnymi oraz te, które wymagały natychmiastowej intubacji.

1. Przesiew i przygotowanie badanych

Przeszukano elektroniczną bazę danych medycznych w celu znalezienia noworodków przyjętych między 2020 a 2024 rokiem z wiekiem ciążowym ≥24 tygodni, które wymagały nieinwazyjnej wentylacji (NIV) w ciągu pierwszych 72 godzin życia. Rozpoznano niewydolność oddechową na podstawie objawów klinicznych, w tym częstości oddechów >60/min, stękania lub wyniku w skali Silvermana–Andersona ≥3. Wykluczono niemowlęta z poważnymi wadami kraniofacialnymi oraz te, które wymagały natychmiastowej intubacji. Włączenie skrajnie wcześniaków (24 tygodnie) oraz niemowląt o skrajnie niskiej masie urodzeniowej (<1 000 g) było zamierzone, aby odzwierciedlić pełny zakres kliniczny zastosowania NIV na oddziale.

2. Aplikacja interfejsu wentylacji nieinwazyjnej

Odpowiedni rozmiar interfejsu określono za pomocą skalibrowanego przewodnika pomiarowego, oceniając odległość od kolumny nosa oraz średnicę nozdrzy. Skórę oczyszczono i osuszono, a następnie nałożono cienką barierę hydrokoloidalną. Barierę wycięto w kształcie litery „H” dla kaniul nosowych lub w kształcie „odwróconego serca” dla masek nosowych. Następnie umieszczono interfejs i zabezpieczono go systemem mocowania, regulując rzepy tak, aby pozostawić wolną przestrzeń o szerokości jednego palca w celu zapobieżenia nadmiernemu uciskowi.

W grupie z rotacją interfejsu rotację wykonywano co 2–4 h. Dokładny czas w tym przedziale był ustalany indywidualnie na podstawie oceny klinicznej i synchronizowany z rutynową opieką skupioną, aby zminimalizować zbędne manipulacje i niestabilność fizjologiczną. Podejście to priorytetyzowało komfort niemowlęcia, stabilność podczas manipulacji oraz zachowanie integralności skóry nosa, co oceniano podczas wizualnych punktów kontrolnych.

Podczas każdej zmiany interfejsu zapewniono 5-minutowy okres odciążenia ciśnienia, podając tlen za pomocą kaniuli niskoprzepływowej umieszczonej 1–2 cm nad nozdrzami.

3. Kontrolne punkty wizualne i monitorowanie

Wizualna kontrola pozwoliła upewnić się, że kaniule nosowe nie stykają się z podstawą nosa, a maska nosowa nie uciska oczu. Monitorowano stabilizację kliniczną pacjentów, w tym zmniejszenie częstości oddechów oraz utrzymanie saturacji tlenem w zakresie 91%–95%. Próbki gazów krwi pobierano w punkcie wyjścia oraz po 2, 6, 12 i 24 h od rozpoczęcia procedury w celu pomiaru pH (potencjału wodoru), ciśnienia parcjalnego tlenu w krwi tętniczej (PaO₂) oraz ciśnienia parcjalnego dwutlenku węgla w krwi tętniczej (PaCO₂). Główne punkty końcowe obejmowały niepowodzenie NIV (intubację w ciągu 72 h) oraz stopień nasilenia urazów nosa.

4. Analiza danych po wykonaniu procedury

Wszystkie analizy statystyczne zostały przeprowadzone po zakończeniu gromadzenia danych klinicznych, aby zachować ciągłość procedur. Zmienne kategoryczne i ciągłe wprowadzono do oprogramowania statystycznego w celu analizy. Normalność rozkładu danych ciągłych oceniono za pomocą testu Shapiro–Wilka. Wyniki kliniczne porównano pomiędzy trzema grupami interfejsów, stosując w zależności od potrzeb analizę ANOVA, test Kruskala–Wallisa lub test chi-kwadrat. W celu skorygowania progu istotności dla wielokrotnych porównań wyników wtórnych (parametrów gazometrycznych krwi oraz markerów stanu zapalnego) zastosowano poprawkę Bonferroniego. Do zidentyfikowania niezależnych czynników prognostycznych uszkodzeń nosa, z uwzględnieniem masy urodzeniowej oraz czasu trwania CPAP, wykorzystano wieloczynnikową regresję logistyczną.

Dostęp ograniczony. Zaloguj się lub rozpocznij wersję próbną, aby wyświetlić tę treść.

Wyniki

Charakterystyka wyjściowa i demografia

Kohorta badania obejmowała 187 noworodków z medianą wieku ciążowego 3+2 tygodnia (rozstęp międzykwartylowy [IQR]: 29+4 do 34+5) oraz średnią masą urodzeniową 881,1 ± 525,7 g (zakres: 580–2050 g). Włączenie niemowląt skrajnie przedwczesnych (<28 tygodni) oraz niemowląt o bardzo niskiej masie urodzeniowej (<1,50 g) odzwierciedla szerokie zastosowanie kliniczne NIV na oddziale intensywnej terapii noworodków.

Dostęp ograniczony. Zaloguj się lub rozpocznij wersję próbną, aby wyświetlić tę treść.

Dyskusja

Niniejsze badanie dostarcza przekonujących dowodów na to, że systematyczna rotacja interfejsu znacząco zmniejsza urazy nosa u noworodków urodzonych przed czasem i w terminie, otrzymujących wsparcie NIV, bez pogorszenia skuteczności oddechowej. Względna redukcja o 60% umiarkowanych i ciężkich urazów nosa przy zastosowaniu protokołu naprzemiennego stanowi klinicznie istotną poprawę, która mogłaby w znacznym stopniu wpłynąć na komfort noworodków i satysfakcję rodziców. Wyniki te są zgodne z poprzednimi pracami i rozszerzają...

Dostęp ograniczony. Zaloguj się lub rozpocznij wersję próbną, aby wyświetlić tę treść.

Oświadczenia

Autorzy nie mają żadnych istotnych interesów finansowych ani niefinansowych do ujawnienia.

Podziękowania

Autorzy nie mają żadnych podziękowań do zadeklarowania. Praca ta nie otrzymała żadnego wsparcia finansowego.

Dostęp ograniczony. Zaloguj się lub rozpocznij wersję próbną, aby wyświetlić tę treść.

Materiały

Lista materiałów użytych w tym artykule
NazwaFirmaNumer katalogowyKomentarze
DuoDERM Extra ThinConvatecNABariera hydrokoloidalna do ochrony skóry
fabian Therapy EvolutionVyaire MedicalNAWentylator neonatologiczny stosowany do podawania NIV
MR850 Heated HumidifierFisher & PaykelNAUtrzymuje temperaturę i wilgotność gazu
R wersja 4.2.1R Foundation for Statistical ComputingNAOprogramowanie do analizy statystycznej

Bibliografia

  1. Imbulana DI, et al. Nasal injury in preterm infants receiving non-invasive respiratory support: A systematic review. Arch Dis Child Fetal Neonatal Ed. 2018;103(1):F29–35.
  2. Sweet DG, et al. European consensus guidelines on the management of respiratory distress syndrome: 2022 update. Neonatology. 2023;120(1):3–23.
  3. Anne RP, Murki S. Noninvasive respiratory support in neonates: A review of current evidence and practices. Indian J Pediatr. 2021;88(7):670–8.
  4. Ni Chathasaigh CM, et al. Nasal interfaces for neonatal resuscitation. Cochrane Database Syst Rev. 2023;10(10):CD009102.
  5. Lista G, et al. Nasal continuous positive airway pressure versus bi-level nasal CPAP in preterm babies with respiratory distress syndrome: A randomised controlled trial. Arch Dis Child Fetal Neonatal Ed. 2010;95(2):F85–9.
  6. Fedor KL. Noninvasive respiratory support in infants and children. Respir Care. 2017;62(6):699–717.
  7. McCarthy LK, et al. A randomized trial of nasal prong or face mask for respiratory support for preterm newborns. Pediatrics. 2013;132(2):e389–95.
  8. Poets CF, et al. Mask versus nasal prong leak and intermittent hypoxia during continuous positive airway pressure in very preterm infants. Arch Dis Child Fetal Neonatal Ed. 2021;106(1):81–3.
  9. Pascual A, Wielenga JM. Nasal pressure injuries among newborns caused by nasal CPAP: An incidence study. J Neonatal Nurs. 2023;29(3):477–81.
  10. Fischer C, et al. Nasal trauma due to continuous positive airway pressure in neonates. Arch Dis Child Fetal Neonatal Ed. 2010;95(6):F447–51.
  11. Newnam KM, et al. An integrative review of skin breakdown in the preterm infant associated with nasal continuous positive airway pressure. J Obstet Gynecol Neonatal Nurs. 2013;42(5):508–16.
  12. King BC, et al. Mask versus prongs for nasal continuous positive airway pressure in preterm infants: A systematic review and meta-analysis. Neonatology. 2019;116(2):100–14.
  13. Yong SC, Chen SJ, Boo NY. Incidence of nasal trauma associated with nasal prong versus nasal mask during continuous positive airway pressure treatment in very low birth weight infants: A randomised control study. Arch Dis Child Fetal Neonatal Ed. 2005;90(6):F480–3.
  14. Biazus GF, Kaminski DM, Silveira RC, Procianoy RS. Incidence of nasal pressure injury in preterm infants on nasal mask noninvasive ventilation. Rev Paul Pediatr. 2023;41:e2022093.
  15. Bashir T, et al. Nasal mask in comparison with nasal prongs or rotation reduces nasal injury in preterm neonates on CPAP: A randomized controlled trial. PLoS One. 2019;14(1):e0211476.
  16. Maram S, et al. RAM cannula with Cannulaide versus Hudson prongs for delivery of nasal continuous positive airway pressure in preterm infants: an RCT. Sci Rep. 2021;11(1):23527.
  17. Gautam G, et al. Systematic rotation versus continuous application of nasal interfaces in preterm infants on CPAP: A randomized controlled trial. Eur J Pediatr. 2023;182(6):2645–54.
  18. Nasef N, Rashed HM, Aly H. Practical aspects on the use of non-invasive respiratory support in preterm infants. Int J Pediatr Adolesc Med. 2020;7(1):19–25.
  19. Wu Y, et al. Quality improvement for reducing nasal continuous positive airway pressure-related nasal injury in neonatal intensive care unit. Signa Vitae. 2024;20(4):33–8.
  20. Kumar J, et al. Periodic rotation versus continuous application of nasal interfaces for non-invasive respiratory support in preterm neonates: A systematic review and meta-analysis. Indian J Pediatr. 2024;91(12):1250–61.
  21. McCoskey L. Nursing care guidelines for prevention of nasal breakdown in neonates receiving nasal CPAP. Adv Neonatal Care. 2008;8(2):116–24.
  22. Bockstedte M, et al. Development of personalized non-invasive ventilation interfaces for neonatal and pediatric application using additive manufacturing. J Pers Med. 2022;12(4):604.
  23. Finer NN, et al. Early CPAP versus surfactant in extremely preterm infants. N Engl J Med. 2010;362(21):1970–9.
  24. Zakrajsek AD, et al. Neonatal noninvasive ventilation nasal mask interface pressure and inter-individual variation of mask placement. Respir Care. 2025;70(4):417–26.
  25. Davis PG, Morley CJ, Owen LS. Non-invasive respiratory support of preterm neonates with respiratory distress: Continuous positive airway pressure and nasal intermittent positive pressure ventilation. Semin Fetal Neonatal Med. 2009;14(1):14–20.
  26. Chen CY, et al. Quality improvement of nasal continuous positive airway pressure therapy in neonatal intensive care unit. Pediatr Neonatol. 2017;58(3):229–35.
  27. Saugstad OD, Aune D. Optimal oxygenation of extremely low birth weight infants: A meta-analysis and systematic review of oxygen saturation target studies. Neonatology. 2014;105(1):55–63.
  28. Moyer LB, et al. High-stage device-related pressure injury reduction in a neonatal intensive care unit: A quality improvement project. Pediatr Qual Saf. 2022;7(3):e554.
  29. Chawla D. Change ideas for first quality improvement project. Indian J Pediatr. 2020;87(4):249–50.

Dostęp ograniczony. Zaloguj się lub rozpocznij wersję próbną, aby wyświetlić tę treść.

Przedruki i uprawnienia

Tagi

Noworodkowa niewydolność oddechowauraz nosakaniule nosowemaska nosowanaprzemienna strategia interfejsuniepowodzenie NIVpoprawa oksygenacjistałe dodatnie ciśnienie w drogach oddechowych