Zachowanie mechaniczne ścięgna Achillesa odgrywa krytyczną rolę w wydajności sportowej i ryzyku urazów; jednakże, ocena in vivo sztywności ścięgna pozostaje wyzwaniem. Konwencjonalne podejścia łączące ultrasonografię z dynamometrią są drogie, ograniczone do laboratoriów i zwykle ograniczone do pojedynczych pozycji stawów, podczas gdy istniejące techniki oparte na elastografii są często ograniczone założeniami metodologicznymi lub ograniczonym znaczeniem funkcjonalnym.
Celem niniejszego badania było przedstawienie i zweryfikowanie zstandardyzowanego, przenośnego protokołu służącego określaniu spektrum sztywności funkcjonalnej ścięgna Achillesa w wielu ustalonych pozycjach stawu skokowego. To paradygmat przesuwa ewaluację od pojedynczej wartości sztywności statycznej do ciągłego profilu mechanicznego, rejestrując nieliniową reakcję ścięgna na obciążenie. Za pomocą systemu fuzji siły i ultradźwięków, mechanicznie wywoływano niskoczęstotliwościowe wibracje w ścięgnie, podczas gdy oparte na ultradźwiękach śledzenie ruchu było wykorzystywane do oszacowania modułu sprężystości ścinania powierzchniowego tkanki ścięgna. Pomiary były przeprowadzane dwustronnie u elitarnych sportowców płci męskiej w ustalonych pozycjach stawu skokowego, od stanów rozluźnionych i plantacyjnych do neutralnych i dorsafleksyjnych.
Protokół wykazał dobrą powtarzalność w obrębie pojedynczego badania i doskonałą powtarzalność w obrębie sesji dla wszystkich kątów stawowych, przy czym współczynniki zmienności pozostawały w granicach dopuszczalnych dla elastografii tkanek miękkich, a współczynniki korelacji wewnątrzklasowych wskazywały na wysoką niezawodność. Sztywność ścięgna Achillesa zwiększała się nieliniowo z postępującą dorsafleksją, co wskazuje na zachowanie mechaniczne zależne od kąta. Brak istotnego efektu głównego dominacji strony nie został zaobserwowany w całym funkcjonalnym zakresie, podczas gdy różnice związane ze sportem pojawiły się w wybranych kątach stawowych.
Niniejszy protokół zapewnia praktyczne i powtarzalne podejście do charakteryzacji zachowania mechanicznego ścięgna Achillesa w funkcjonalnie istotnych warunkach obciążenia. Jego przenośność i zstandardyzowany przepływ pracy sprawiają, że nadaje się do zastosowań laboratoryjnych, klinicznych i terenowych, oferując cennym narzędziem do monitorowania sportowców, oceny ryzyka urazów i długotrwałej ewaluacji adaptacji ścięgna.