Wszystkie zwierzęta wykorzystane w eksperymentach były utrzymywane zgodnie z wytycznymi National Research Council i zostały zatwierdzone przez Institutional Animal Care and Use Committee (IACUC) w Massachusetts General Hospital (Boston, MA, USA).
1. Konfiguracja i wykorzystanie RRS
- Opis urządzenia:
UWAGA: Przenośny system RRS (Pendar Technologies; produkt przeznaczony wyłącznie do celów badawczych) wykorzystuje laser o długości fali 441 nm ze względu na rezonansowe wzmocnienie widma Ramana cytochromów mitochondrialnych przy tej długości fali. Laser pracuje w zakresie od 4 mW do 8 mW.
- Podłącz źródło wzbudzenia laserowego do specjalnie zbudowanej sondy za pomocą kabla światłowodowego. Sonda rzuca plamkę laserową o średnicy 2 mm na tkankę, a jednocześnie zbiera emitowane widmo. Widmo przechodzi następnie przez filtr pasmowy i jest rejestrowane przez matrycę CCD (charge-coupled device). Widmo jest zbierane w każdej sekundzie w czasie 180 s i uśredniane w celu utworzenia surowego widma o zredukowanym szumie do analizy.
- Oprogramowanie porównuje tak otrzymane widmo z wcześniej zmierzonymi bibliotekami widmowymi za pomocą analizy regresyjnej.
- Procedura wstępnego rejestrowania bibliotek
UWAGA: W eksperymentach przedstawionych w niniejszej pracy utworzono i wykorzystano biblioteki dla zredukowanych i utlenionych form mitochondriów, kompleksu III i kompleksu IV, hemoglobiny oraz mioglobiny. Sygnały RRS dla wszystkich bibliotek były rejestrowane w czarnej skrzynce w temperaturze pokojowej (21 °C). Pliki tych bibliotek są dostarczane oddzielnie wraz z oprogramowaniem analitycznym. Jednak w zależności od badanej tkanki i obecności innych cząsteczek aktywnych w rozproszeniu Ramana, można stworzyć inne biblioteki, odpowiednio adaptując poniższy protokół. Surowe widma RRS bibliotek hemoglobiny, mioglobiny oraz utlenionego/zredukowanego kompleksu III/IV przedstawiono na Rysunku uzupełniającym 1.
- Biblioteki hemoglobiny (Rysunek uzupełniający 1C):
- Pobierz świeżą krew gryzonia poprzez upuszczanie krwi z zwierzęcia. Natlenuj pobraną krew za pomocą 100% tlenu lub odtlenij ją za pomocą 100% azotu w kuwecie szklanej, dodając ditionian sodu.
- Zmierz RRS dla każdego stanu przez ściankę szklanej kuwety przez 10 min, pozycjonując sondę RRS w odległości 9 mm od szklanej kuwety.
- Użyj piku widmowego przy 1356 cm-1 , aby zweryfikować stan odtleniony, oraz pików przy 1376 cm-1 , aby potwierdzić stan natleniony.
- Biblioteki mitochondrialne zredukowane/utlenione (Rysunek 1)
- Wyizoluj mitochondria z homogenizowanych i oczyszczonych serc gryzoni w kuwecie szklanej. Umieść sondę Ramana w odległości 9 mm od szklanej kuwety i zmierz widma tych mitochondriów przez szklaną ściankę.
- Stwórz w pełni utlenione warunki, dostarczając 100% strumień tlenu do mitochondriów. Zweryfikuj stan utleniony poprzez brak zredukowanego piku RR przy 1357 cm-1.
- Stwórz w pełni zredukowane warunki, wystawiając mitochondria na działanie 100% azotu z niewielkimi ilościami siarkowodoru. Zweryfikuj warunki zredukowane poprzez brak utlenionego piku markera RR przy 1371 cm-1.
- Utleniony/zredukowany kompleks III/IV (Rysunek uzupełniający 1A,B):
- Wyizoluj Kompleks III i IV zgodnie z opisem w innych pracach9,15,16,17. W skrócie, jako materiał wyjściowy użyj próbki zapasowej wyizolowanych mitochondriów (odpowiadającej 200 nanomolum cytochromu a).
- Rozcieńcz mitochondria do stężenia 10 nmol cytochromu A/mL w lodowatym buforze C (50 mM Tris, 1 mM MgSO4, pH 8.45). Następnie dodawaj kroplami 10% w/v n-β-D-dodecyl maltozyd (DM) do końcowego stężenia 1%, delikatnie mieszając na lodzie.
- Odwiruj ekstrakt przy 40,000 × g przez 40 min w temperaturze 4 °C. Nałóż supernatant na szklaną kolumnę o wymiarach 2,5 cm × 20 cm, która została wcześniej wypełniona żywicą wymienną i równoważona 5 objętościami kolumny buforu C (zawierającego 0,02% w/v DM).
- Po przemyciu 2 objętościami kolumny buforu C, eluuj kompleksy mitochondrialne, stosując liniowy gradient NaCl 0–400 mM w tym samym buforze i zbieraj eluat w frakcjach po 4 mL.
- Zielone frakcje zawierające Kompleks IV eluoły się blisko środka gradientu (~180 mL NaCl), przed czerwonawymi frakcjami zawierającymi Kompleks III. Skoncentruj połączone frakcje zawierające każdy kompleks do poziomu 20–30 nmoli cytochromu a/mL.
- Po wyizolowaniu poszczególnych kompleksów poddaj każdy z nich warunkom utleniającym i redukującym. Zredukuj próbkę Kompleksu III o stężeniu 11 mM w buforze Tris, używając 2 mL askorbinianu (1 M) w celu redukcji cytochromu c1 oraz 2 mL HS (hydrosiarczynu) w celu pełnej redukcji cytochromów bL i bH.
- Zredukuj próbkę Kompleksu IV o stężeniu 18,67 mM w buforze Tris w wielu etapach, ponieważ Kompleks IV przechodzi wieloetapowy proces utleniania katalitycznego. Aby w pełni zredukować Kompleks IV, dodaj dwie porcje po 2 mL H2O2 (10 mM), a następnie 2 mL HS.
- Zbieraj widma biblioteczne po każdym dodatku, aby uchwycić każdy etap cyklu. Dodaj widma w pełni utlenione i zredukowane do końcowej biblioteki referencyjnej, aby reprezentowały stany stacjonarne kompleksu IV.
- Przygotuj wszystkie próbki w szklanych fiolkach o pojemności 1 mL i utrzymuj je w stałej pozycji w odległości 9 mm od soczewki sondy, a następnie umieść je w czarnej skrzynce, aby zapobiec zanieczyszczeniu światłem. Zbieraj widma RRS przez 600 s dla każdego kompleksu i stanu utlenienia.
- Zwaliduj czystość wyizolowanych cIII i cIV zgodnie z wcześniejszym opisem17, a następnie zwaliduj adekwatność bibliotek widmowych wyizolowanych cIII i cIV w wyjaśnianiu pełnych widm mitochondrialnych zgodnie z opisem w niedawnej pracy9.
- Biblioteki mioglobiny (Rysunek uzupełniający 1D):
- Stosując podobne strumienie tlenu i azotu (z rozpuszczonym ditionianem sodu), zmieniaj nasycenie oksy-mioglobiną ekstraktu mioglobiny mięśnia sercowego w zakresie od 0% do 100%. Weryfikuj widma Ramana za pomocą pików markerowych przy 1355 cm-1 i 1376 cm-1.
UWAGA: Większość opisanych powyżej komponentów widmowych, takich jak hemoglobina lub utlenione/zredukowane mitochondria, to cząsteczki zawierające hem i są one wzbudzane przez tę samą długość fali. System RRS unika nakładania się sygnałów poprzez tworzenie biblioteki regresyjnej dla każdej cząsteczki na podstawie jej unikalnego sygnału widmowego. Uzyskane widma rozproszone są przetwarzane przez algorytm regresyjny w odniesieniu do wybranych bibliotek. Algorytm regresji wyznacza współczynnik dla każdego widma bibliotecznego, który reprezentuje najlepsze dopasowanie szacunkowe jego relatywnego wkładu w zarejestrowanym widmie, a tym samym jego względne stężenie w tkance. Ponieważ algorytm wykorzystuje najlepsze dopasowanie w zakresie liczb falowych, niewielkie różnice w położeniu lub intensywności piku widmowego poszczególnych komponentów bibliotecznych pozwalają regresji rozpoznać nawet blisko spokrewnione chromofory. Dzięki algorytmowi regresyjnemu i bibliotekom widmowym system RRS może rozdzielić całkowity sygnał rozproszony na różne komponenty w zależności od ich unikalnych pików widmowych, unikając nakładania się sygnałów z cząsteczek zawierających hem. Aby wykazać zależność między hemoglobiną a mitochondriami, dołączono Rycina uzupełniająca 2, która przedstawia obrazy widm uzyskanych z perfuzji wątroby, rozbite na zmierzony sygnał, linię najlepszego dopasowania oraz niewyjaśnioną resztę wynikającą z różnic w poszczególnych pikach widmowych. W panelu A wybrano biblioteki regresyjne dla hemoglobiny zredukowanej i utlenionej oraz mitochondriów zredukowanych i utlenionych. Linia najlepszego dopasowania opracowana na podstawie bibliotek i analizy regresyjnej ściśle pokrywa się z pomierzonym sygnałem, a niewyjaśniona reszta jest niewielka. W panelu B wybrano jedynie biblioteki dla mitochondriów utlenionych i zredukowanych. Ponieważ występuje duża struktura niewyjaśnionej reszty, pik widmowy mitochondriów jest przesunięty o kilka liczb falowych w stosunku do piku hemoglobiny, której nie uwzględniono w analizie regresyjnej. Ponadto, na rycinach uzupełniających pracy Nguyen i wsp.9, autorzy wyjaśniają zależność między mitochondriami a poszczególnymi kompleksami (cIII i cIV), a także zależność między poszczególnymi kompleksami16, przy czym kompleks III wykazuje ostrzejsze piki o niższej częstotliwości, podczas gdy kompleks IV wykazuje szersze, przesunięte w górę pasma. Co więcej, autorzy wykazują, że biblioteki dla zredukowanego Kompleksu III i Kompleksu IV w pełni wyjaśniają zmierzone widmo zredukowanych mitochondriów całkowitych, co skutkuje minimalną niewyjaśnioną resztą.

Rysunek 1: Biblioteki widmowe w pełni utlenionych i zredukowanych mitochondriów. Widma biblioteki RRS uzyskano po dostarczeniu do izolowanych mitochondriów (A) 100% tlenu lub 100% azotu (B) w celu uzyskania odpowiednio stanu utlenionego i zredukowanego. Stany te potwierdzono obecnością markerowych szczytów RR utlenionego (C) i zredukowanego (D). Przesunięcie tych szczytów odpowiada zmianom w drganiach molekularnych w obecności tlenu. Intensywność każdego szczytu została znormalizowana do 1 dowolnej jednostki intensywności (AU), ponieważ wzmocnienie stanu zredukowanego jest większe przy zastosowaniu tej długości fali wzbudzenia 441 nm. Kliknij tutaj, aby wyświetlić powiększoną wersję tego rysunku.
2. Gromadzenie danych przy użyciu RRS
- Urządzenie konfiguracja:
- Podłącz jednostkę spektrometru (umieszczoną w kompaktowej obudowie) do zasilacza prądu stałego (DC) oraz do adaptera zasilającego za pomocą dołączonych kabli. Jednostka spektrometru posiada jedną okrągłą wtyczkę z wypustkami pozycjonującymi.
- Dopasuj wcięcia okrągłej wtyczki do wcięć kabla podłączanego do zasilacza. Przed połączeniem portów nie jest wymagane czyszczenie (Rysunek 2).
- Podłącz komputer przeprowadzający analizę do tego samego zasilacza, do którego podłączone są spektrometr i źródło zasilania, używając dostarczonych przewodów.
- Umieść sondę laserową w uchwycie sondy. Dostosuj pozycję sondy przed rozpoczęciem eksperymentu.
- Otwórz oprogramowanie sterujące spektrometrem (Cellular Energetics Software).
- Konfiguracja oprogramowania:
UWAGA: Wraz z systemem dostarczone zostają pliki ustawień oraz biblioteki regresji dla różnych rodzajów tkanek. Pliki te zawierają informacje o tym, jakie biblioteki system RRS powinien uwzględnić w regresji, ile widm znajduje się w oknie regresji oraz inne parametry, takie jak moc lasera. Ustawienia domyślne można zmienić, a następnie zapisać nowy plik ustawień do wykorzystania w przyszłych eksperymentach. Zrzuty ekranu oprogramowania, opisane poniżej, przedstawiono w Rycina uzupełniająca 3.
- Po uruchomieniu oprogramowania sterującego spektrometrem wyświetla się wykres przedstawiający procentową wartość 3RMR, nasycenie tlenem (StO2) i pojawi się nasycenie mioglobiną. Na tym ekranie będą wyświetlane te parametry, jeśli zostaną wybrane, w czasie rzeczywistym podczas pomiarów. Kliknij w Ustawienia karta w lewym dolnym rogu strony.
- Pod Informacje karta, wprowadź informacje o sesji w sekcji Nazwa sesji, oraz wszelkie niezbędne szczegóły pod Opis sesji tab.
- Istnieją dwa tryby zbierania danych. Należy użyć Kontrolna weryfikacja tryb akumulacji widm aż do spełnienia określonych kryteriów jakościowych (np. docelowej wartości sigma lub okna regresji/liczby widm), a następnie zatrzymanie rejestracji. Użyj Tryb ciągły do rejestracji widm aż do momentu naciśnięcia przycisku stop. W obu trybach wszystkie dane, zarówno wyniki 3RMR, jak i poszczególne widma, są zapisywane automatycznie. W tym doświadczeniu wykorzystuje się Tryb ciągły.
- Po wprowadzeniu wszystkich informacji o sesji należy kliknąć przycisk System tab.
- Pod Plik ustawieńwybierz protokół odpowiedni dla projektu (w przypadku perfuzjiy wątroby szczura w stanie acelularnym wybierz) Acellularna wątroba szczura protokół). Pozwoli to na automatyczne dostosowanie typu pomiaru, średniej długości pomiaru (okno regresji) oraz docelowej wartości sigma.
- Aby utworzyć nowy plik ustawień, należy dostosować dowolny z wymienionych powyżej komponentów, a następnie kliknąć Zapisz przycisk. Powinno to zapisać te parametry jako osobny plik ustawień, który można następnie zaimportować do systemu.
- Aby zaimportować nowy plik ustawień, należy kliknąć menu rozwijane obok Domyślny (Mod) i wybierz Importuj nowy plik ustawieńKliknij nową Plik ustawień do importu.
- Pod Biblioteki do regresjiwybierz i potwierdź kombinację bibliotek, które zostaną użyte do akwizycji i analizy danych. W tym doświadczeniu wybrano biblioteki dla mitochondriów zredukowanych i utlenionych [Mito Only]. Inni użytkownicy mogą zdecydować się na użycie bibliotek obejmujących również hemoglobinę, mioglobinę lub inne kompleksy występujące w Zaawansowana biblioteka.
- Wybierz i potwierdź preferowane Tryb szerokości okna.
- Tryb szerokości adaptacyjnej: użyj adaptacyjna szerokość tryb dodawania poszczególnych widm do widma uśrednionego aż do osiągnięcia maksymalnej docelowej wartości sigma. Jeśli docelowa wartość sigma nie zostanie osiągnięta, rejestracja zostanie zakończona po przekroczeniu górnej granicy ustawionego okna regresji (tj. maksymalnej liczby widm przeznaczonej do zarejestrowania). Wyniki pomiaru zostaną wyświetlone na ekranie po osiągnięciu minimalnej docelowej wartości sigma.
- Tryb stałej szerokości: Użyj stała szerokość tryb dodawania poszczególnych widm do widma uśrednionego, aż do osiągnięcia docelowej liczby widm (ustalonej w parametrze średniej długości).
- Po zakończeniu konfiguracji systemu kliknij Wykres tab.
- Pod Seria Głównawybierz komponenty, które mają zostać wykreślone i wyświetlone na ekranie podczas pomiarów.
- Należy potwierdzić, że wszystkie wybrane komponenty pomiarowe są zgodne z właściwym protokołem.
- Pozyskiwanie danych:
UWAGA: Pomiary Ramana należy przeprowadzać w zaciemnionym pomieszczeniu. Przed rozpoczęciem akwizycji danych należy upewnić się, że przestrzeń robocza jest w maksymalnym stopniu osłonięta przed światłem. Jeśli nie ma możliwości całkowitego zaciemnienia pomieszczenia, system RRS jest wyposażony w czarną osłonę z prostokątnym otworem w centrum (przedstawioną w Rycina 2), przez którą można wprowadzić sondę laserową. Pudełko może zakrywać próbkę lub odcinek narządu, z którego pobierane są pomiary RRS. Podczas pracy z laserem RRS należy unikać bezpośredniego lub przedłużonego kontaktu oczu z wiązką. Nie należy kierować lasera bezpośrednio w oczy ani na powierzchnie refleksyjne. Laser należy aktywować wyłącznie wtedy, gdy jest on umieszczony bezpośrednio na badanej tkance. Laser RRS jest laserem klasy 3R przy mocy 4 mW oraz klasy 3B przy mocy 10 mW. Laser jest bezpieczny w kontakcie z tkanką.
- Wybierz odpowiednie, wcześniej zapisane ustawienia, parametry rejestracji oraz pliki biblioteki.
- Umieść sondę laserową bezpośrednio nad badaną tkanką lub narządem. Ustaw sondę jak najbardziej prostopadle, w odległości 1 cm od tkanki. Użyj linijki, aby precyzyjnie odmierzyć 1 cm od powierzchni narządu. Jeśli sygnał nie jest wyraźny, przesuń sondę na odległość mniejszą niż 1 cm. Należy jednak dopilnować, aby sonda nigdy nie dotykała tkanki.
UWAGA: Sonda może być trzymana w ręku, jednak zaleca się stosowanie regulowanego i stabilnego uchwytu/statywu do sondy. Należy ustawić sondę jak najbardziej prostopadle, w odległości 1 cm od tkanki. Do dokładnego odmierzenia 1 cm od powierzchni narządu można użyć linijki. Jeśli sygnał nie jest wyraźny, można ustawić sondę w odległości mniejszej niż 1 cm. Sonda nie może jednak dotykać tkanki.
- Potwierdź, że plamka lasera znajduje się na lewym płacie bocznym, jak najbliżej żyły wrotnej.
- Potwierdź, że wszystkie wybrane biblioteki, ustawienia regresji, docelowe sigma, okno regresji oraz tryby akwizycji są poprawne i zgodne z oczekiwaniami.
- Upewnij się, że w pomieszczeniu panuje jak największy mrok. Sprawdź, czy okno sondy nie jest zanieczyszczone, w szczególności krwią. W przypadku zanieczyszczenia użyj beztkaninowej, nieściernej ściereczki nasączonej 70-procentowym alkoholem izopropylowym, aby oczyścić okno kwarcowe, a następnie przed kontynuowaniem pracy dokładnie osusz je suchą ściereczką.
- W przypadku silnego zanieczyszczenia należy przetrzeć sondę tak dokładnie, jak to możliwe, zgodnie z powyższym opisem. Następnie należy skalibrować urządzenie, umieszczając laser w ciemnej obudowie wyłożonej czarną taśmą i naciskając Pobierz ciemną klatkę przycisk. Kalibracja trwa około 5–10 min. Niezależnie od stopnia zanieczyszczenia, należy kalibrować urządzenie raz w miesiącu; urządzenie będzie wysyłać automatyczne przypomnienia.
UWAGA: Wyjaśnienia dotyczące każdego wskaźnika kontroli jakości, przykłady takich wskaźników QC oraz surowy sygnał widmowy uzyskany z optymalnych i suboptymalnych pomiarów (Plik uzupełniający 1, Rycina 3, Rycina uzupełniająca 3). Kryteria kontroli jakości te zostały zoptymalizowane dla całych wątrób w modelu szczurzym. Każdy nowo opracowany protokół wykorzystujący inny organ lub model zwierzęcy powinien odpowiednio dopracować i dostosować te parametry.
- Na stronie głównej kliknij przycisk Start przycisk rozpoczynający zbieranie danych. W zależności od wybranych ustawień oprogramowanie będzie rejestrować dane do momentu osiągnięcia docelowej wartości błędu (sigma) lub upływu 180 s. Proces zbierania danych został zakończony.
- Na podstawie tych wykresów i wartości należy ocenić jakość sygnału RRS, aby umożliwić korektę położenia sondy lub warunków pomiaru (Rycina 3). Jeśli uzyskany sygnał RRS nie spełnia tych kryteriów kontroli jakości, należy ustawić sondę tak, aby była jak najbardziej prostopadła i znajdowała się w odległości około 9 mm od powierzchni do okna sondy.
- Po zakończeniu akwizycji danych/protokołu eksperymentalnego należy wyrzucić całą wątrobę/tkankę do pojemnika na odpady biologiczne. Należy oczyścić 70% etanolm każdy system lub powierzchnię, która miała kontakt z organem/tkanką.
- W przypadku pracy z systemem perfuzyjnym, przepuścić wodę dejonizowaną (DI) z dodatkiem środka czyszczącego enzymatycznego (7,8 ml rozcieńczonego w 1 l wody dejonizowanej [DI]), a następnie czystą wodę DI.
UWAGA: Każdy pomiar zostanie zapisany jako oddzielny plik analizy w ramach nowego pliku sesji. Wyniki dla 3RMR oraz natężenia sygnału mitochondrialnego (r3RMR) są wykreślone w głównym oknie. Możliwe jest również wyświetlenie widma surowego. Pozostałe wskaźniki kontroli jakości, takie jak natężenie sygnału resztkowego i całkowite natężenie sygnału, zostaną wyświetlone w sekcji Widmo tab.
- Analiza danych:
- Po zakończeniu akwizycji danych kliknij Przegląd folder na dole ekranu, aby otworzyć plik eksperymentalny i zobaczyć wyniki.
- Alternatywnie można otworzyć plik tekstowy zawierający wyniki. Należy wybrać interesujący plik sesji. Otwarty zostanie plik analizy zawierający wszystkie uzyskane pomiary. Każdy parametr i odpowiadająca mu wartość sigma będą znajdować się w osobnej kolumnie. Na przykład wartości 3RMR uzyskane w każdej sekundzie będą wymienione w kolumnie „3RMR”, a ich wartość sigma w kolumnie „sigma_3RMR”.
- Ostatni wiersz każdej kolumny będzie zawierał wartości końcowe dla każdego parametru z tego pliku sesji. Wartości te należy wykorzystać do wykreślenia wykresu.
- Powtórz kroki dla każdego pliku sesji/każdego nagrania. Przedstaw otrzymane wartości na wykresie w wybrany sposób.

Rysunek 2: Konfiguracja urządzenia RRS. Schemat konfiguracji systemu RRS. Sonda jest połączona za pomocą światłowodu z systemem RRS, który zawiera źródło wzbudzenia laserowego oraz spektrometr. Ten układ jest następnie podłączony do dowolnego laptopa z zainstalowaną aplikacją sterującą spektrometrem do zbierania i analizy danych. Zarówno komputer, jak i jednostka spektrometru są podłączone do gniazda zasilania. Pomiary RRS należy przeprowadzać w ciemności. Jeśli pomieszczenia nie można całkowicie odizolować od światła, system RRS jest wyposażony w czarną osłonę z prostokątnym otworem w centrum, w którym można umieścić sondę laserową. Obudowa zakrywa próbkę/przekrój organu, z którego pobierane są pomiary RRS. Kliknij tutaj, aby wyświetlić większą wersję tego rysunku.

Rysunek 3: Przykładowe przebiegi i wskaźniki kontroli jakości dla sygnałów o jakości suboptymalnej oraz optymalnej. Sygnał szczątkowy (szum) oznaczono pomarańczowym nawiasem, a sygnał mitochondrialny zielonym nawiasem. (A>) Przykładowy przebieg suboptymalnego sygnału Ramana. Sygnał szczątkowy jest zbyt duży, aby odróżnić go od sygnału mitochondrialnego. Piki widmowe są nierozpoznawalne w całym zmierzonym sygnale. (B>) Przykładowy przebieg optymalnego sygnału Ramana. Sygnał mitochondrialny jest wyraźnie większy i odróżnialny od sygnału szczątkowego. Piki widmowe z uzyskanego pomiaru są rozróżnialne. (C>) Wskaźniki QC uzyskane dla każdego sygnału. Ogólnie całkowity sygnał uzyskany w odczycie suboptymalnym jest mniejszy niż w odczycie optymalnym. W optymalnym zapisie zmierzono więcej sygnału mitochondrialnego w porównaniu do zapisu suboptymalnego, przy czym sygnał mitochondrialny stanowił odpowiednio 17% i 14% sygnału całkowitego. Sygnał w odczycie optymalnym zmierzono z błędem 4,3%, w przeciwieństwie do błędu 18,5% w odczycie suboptymalnym. Podobnie niewyjaśniony sygnał szczątkowy stanowi 11% sygnału całkowitego w zapisie suboptymalnym, podczas gdy w zapisie optymalnym stanowi on 3,6%. Kliknij tutaj, aby wyświetlić powiększoną wersję tego rysunku.
3. Ocena stanu mitochondriów z wykorzystaniem RRS
UWAGA: Technologię rezonansowej spektroskopii Ramana (RRS) wykorzystano do opracowania wskaźnika żywotności mitochondriów (3RMR), który określa żywotność przeszczepianych narządów. Celem niniejszego badania jest wykazanie, w jaki sposób zmiany w natlenieniu – a co za tym idzie, w oddychaniu komórkowym – odzwierciedlają się w trendach 3RMR w porównaniu z tradycyjnymi biomarkerami uszkodzeń, takimi jak mleczan i K+. Zastosowano tutaj test stresu tlenowego, w którym po 5 min ciągłej perfuzji przepływ utlenionego perfuzatu zostaje wstrzymany na 5 min, a następnie wznowiony na kolejne 5 min. W trakcie testu stresowego pobierane są pomiary RRS oraz próbki perfuzatu z dopływu i odpływu.
- Pobieranie wątroby:
- Uśpić zwierzęta w komorze indukcyjnej, stosując izofluran w stężeniu 3%–5%. Nadmiar par przefiltrować przez węgiel aktywny.
- Wykonaj całkowitą hepatektomię u samców szczurów linii Lewis (150 g). Przewiąż odgałęzienia żyły wrotnej. Wstrzyknij 50 J heparyny sodowej przez żyłę główną dolną (IVC). Podczas operacji wprowadź kaniulę z cewnikiem 16 G do żyły wrotnej i przepłucz wątrobę 50 ml soli fizjologicznej.
- Umieścić pobrane wątroby w naczyniu Petri z 30 ml roztworu University of Wisconsin (UW) i przechowywać w warunkach chłodzenia (na lodzie).
- Subnormotermiczny konfiguracja maszyny do perfuzji (SNMP) i pomiary rezonansowego rozpraszania Ramanowskiego:
- Przygotuj urządzenie RRS zgodnie z wcześniejszym opisem. Ustaw Protokół otrzymywania akomórkowej wątroby szczura w oprogramowaniu sterującym spektrometrem, które automatycznie ustawia tryb szerokości do szerokość adaptacyjna, średnia długość do 180 oraz docelowe sigma do 1,5. Wybiera ono również 3RMR i Fluorescencja jako parametry pomiarowe, a także Tylko mitochondria jako bibliotekę regresyjną. Ustaw tryb akwizycji na tryb ciągły.
- Skonfiguruj system SNMP zgodnie z opisem zamieszczonym w innym miejscu18.
- W skrócie, upewniono się, że układ perfuzyjny składał się z komory perfuzyjnej, pompy perystaltycznej, membranowegotlenatora oraz pułapki pęcherzykowej.
- Podawaj tlen w mieszaninie atmosferycznej (95% O22 oraz 5% CO22); utrzymać pO₂2 między 400 a 500 mmHg. Monitorować ciśnienie wewnątrzwątrobowe za pomocą czujnika ciśnienia i utrzymywać je w zakresie 3–5 mmHg. Pobierać próbki przez porty pobiercze.
- Po skonfigurowaniu oprogramowania i systemu perfuzji należy połączyć kaniulę wprowadzoną do żyły wrotnej (PV) z rurką doprowadzającą perfuzatora. Organ, perfuzat oraz układ perfuzyjny należy utrzymać w temperaturze pokojowej (21 °C), bez użycia łaźni wodnej.
- Podawać perfuzat do narządu przez kaniulę w żyle wrotnej (PV) przy użyciu pompy perystaltycznej.
- Aby przygotować perfuzat, wymieszać 500 ml pożywki Williams' Medium bez czerwieni fenolowej z 5 g albuminy surowicy bydlęcej (BSA), 12 mg rozpuszczalnego w wodzie deksametLzonu, 5 ml penicyliny-streptomycyny, 5 ml L-glutaminy, 2.5 µL insuliny oraz 1000 J heparyny.
- Mieszać wszystkie składniki na mieszalce magnetycznej przez około 20 minut lub do czasu całkowitego rozpuszczenia wszystkich komponentów. Zwiększyć przepływy perfuzyjne, aby uzyskać ciśnienie w zakresie 3–5 mmHg.
- Następnie umieść źródło laserowe RRS w uchwycie sondy i ustaw je 1 cm nad największym płatem wątroby, jak najbliżej żyły wrotnej (PV). Wstrzymaj przepływ perfuzyjny w 5. minucie (T5) i wznowić po 10 min (T10). Przeprowadzić test obciążeniowy w 15. minucie (T15).
- Wykonuj pomiary RRS przez cały czas trwania testu wysiłkowego; mierz przepływ wlotowy i wylotowy co 5 min, zaczynając od T00 (Rysunek 4). Wykreśl wartości 3RMR oraz K odpływu+ poziomy i poziomy mleczanu dla T0, T5, T10, T15 (n = 3) (Rysunek 5).
- Oblicz tempo zużycia tlenu (OCR) w czasie T0, T5, T10, T15 poprzez pomnożenie ciśnienia parcjalnego tlenu na wlocie/wylocie (pO2) z współczynnikiem rozpuszczalności tlenu w plazmie (0,00314). Wykreśl OCR dla T0, T5, T10, T15 (Rysunek 5).
UWAGA: Przykładowe widma rezonansowego rozpraszania Ramanowskiego dla perfundowanych (T5), niedokrwienny (T10), i poddano reperfuzji (T15) stany z jednej wątroby przedstawiono (Rycina 6)

Rysunek 4: Schemat przedstawiający przebieg eksperymentu. U samic szczurów rasy Lewis wykonano całkowitą hepatektomię. Pobraną wątrobę poddano subnormotermicznej perfuzji maszynowej, dostarczając utleniony perfuzat przez pierwsze 5 min. Perfuzat wpływa do wątroby przez żyłę wrotną i krąży w obiegu dzięki pompie perystaltycznej (przepływ perfuzji zaznaczony niebieskimi strzałkami). Utlenioną perfuzję zatrzymano na kolejne 5 min w punkcie T5 i wznowiono na kolejne 5 min w punkcie T10. Pomiary 3RMR wykonywano podczas całego testu obciążeniowego (przedstawionego jako laser). Próbki perfuzatu pobierano w punktach T0, T5, T10 i T15. Kliknij tutaj, aby wyświetlić powiększoną wersję tego rysunku.