Subskrypcja JoVE jest wymagana do oglądania tego materiału. Zaloguj się lub rozpocznij bezpłatny okres próbny.

Artykuł badawczy

Analiza korelacyjna granulek Qiming z siecią scentrowaną wokół CMKLR1 i zapaleniem systemowym za pośrednictwem osi jelito-siatkówka w retinopatii cukrzycowej

121 wyświetleń

⸱

DOI:

10.3791/72700

⸱

15 września 2026

 ,  ,  ,  ,  , 
1Hospital of Chengdu University of Traditional Chinese Medicine, 2Chengdu University of Traditional Chinese Medicine, 3School of Acupuncture-Moxibustion and Tuina, Beijing University of Chinese Medicine

W tym artykule

Podsumowanie

Niniejsze badanie wykazuje, że Qiming Granule (QMG) łagodzi retinopatię cukrzycową (DR) poprzez modulację osi jelito–siatkówka. QMG przekształciło mikrobiotę jelitową, zahamowało zapalenie systemowe i przywróciło sieć regulacyjną skoncentrowaną wokół CMKLR1, co doprowadziło do odwrócenia histopatologicznych uszkodzeń siatkówki. Wyniki te pozycjonują QMG jako obiecującą strategię terapeutyczną ukierunkowaną na oś jelito–siatkówka w leczeniu DR.

Streszczenie

Retinopatia cukrzycowa (DR) jest powikłaniem naczyniowo-nerwowym wywołanym przez przewlekłą hiperglikemię i systemowy stan zapalny, a pojawiające się dowody wskazują na oś jelito–siatkówka jako krytyczny, lecz niewykorzystany cel terapeutyczny. Niniejsze badanie sprawdza, czy Qiming Granule (QMG) wykazuje działanie ochronne przeciwko DR poprzez modulację osi jelito–siatkówka. Myszy C57BL/6 zostały randomizowane do grup eksperymentalnych i poddane różnym interwencjom. Zmiany histopatologiczne siatkówki oceniono za pomocą barwienia hematoksyliną i eozyną (HE). Poziomy cytokin zapalnych w surowicy (IL-1β, IL-6, TNF-α) zmierzono za pomocą testu immunoenzymatycznego (ELISA). Ekspresję kluczowych białek regulacyjnych (CMKLR1, Wnt5a, PPAR-γ, AP-1, TP53) w tkankach siatkówki i jelita grubego wykryto metodą Western blot (WB). Skład i różnorodność mikrobioty jelitowej scharakteryzowano za pomocą pełnowymiarowego sekwencjonowania 16S rDNA. Analizy korelacyjne przeprowadzono w celu oceny zależności między mikrobiotą jelitową a czynnikami zapalnymi lub kluczowymi białkami. Leczenie QMG poprawiło nieprawidłowości histopatologiczne siatkówki, co potwierdzono poprzez przywrócenie warstwowej architektury siatkówki, częściową regenerację liczby komórek zwojowych siatkówki (P < 0,01) oraz odwrócenie procesu cieńczenia siatkówki (P < 0,01). Obniżyło ono również znacząco poziomy IL-1β, IL-6 i TNF-α w surowicy (P < 0,01). W obrębie osi jelito‑siatkówka QMG odwróciło nieprawidłową ekspresję kluczowych białek regulacyjnych, w szczególności sieci zorientowanej wokół CMKLR1 (Wnt5a, PPAR-γ, AP-1, TP53). Ponadto QMG przywróciło skład, różnorodność i funkcję mikrobioty jelitowej, a analizy korelacyjne wykazały, że QMG łączy systemowy stan zapalny z tymi białkami regulacyjnymi w celu modulacji osi jelito‑siatkówka. Badanie to dostarcza wstępnych dowodów farmakologicznych na to, że QMG łagodzi DR poprzez powiązanie sieci regulacyjnej zorientowanej wokół CMKLR1 (obejmującej Wnt5a, PPAR-γ, AP-1 i TP53) oraz systemowego stanu zapalnego za pośrednictwem osi jelito–siatkówka, co pozycjonuje QMG jako obiecującą strategię terapeutyczną opartą na osi jelito–siatkówka w leczeniu DR.

Wprowadzenie

Retinopatia cukrzycowa (DR), jedna z najczęstszych mikronaczyniowych powikłań cukrzycy (DM), jest wiodącą przyczyną ślepoty wśród osób w wieku produkcyjnym na całym świecie1. W skali globalnej DR dotyka około 20–30% populacji osób z DM2. Przewlekła hiperglikemia napędza patogenezę DR, wyzwalając kaskadę zdarzeń patologicznych, w tym zaburzenia sprzężenia neuronaczyniowego, nasilone odpowiedzi zapalne oraz stres oksydacyjny3. Niedawno u pacjentów z cukrzycą z retinopatią zaobserwowano zmiany w różnorodności i składzie mikrobioty jelitowej w porównaniu z pacjentami bez tej choroby4,5. W konsekwencji oś jelito–siatkówka — dwukierunkowa sieć komunikacyjna łącząca homeostazę jelit ze zdrowiem siatkówki — pojawiła się jako nowy czynnik przyczyniający się do progresji DR. Jednak specyficzne mediatory molekularne, które przekładają sygnały z osi jelito–siatkówka na patologię siatkówki, pozostają w dużej mierze niecharakteryzowane, co ogranicza identyfikację wiarygodnych biomarkerów i celów terapeutycznych.

Oś jelitowo-siatkówkowa wyznacza złożoną, dwukierunkową sieć komunikacyjną między mikrobiotą jelitową i jej metabolitami a tkankami siatkówki, przebiegającą poprzez szlaki immunologiczne, metaboliczne, neuroendokrynne i naczyniowe, co moduluje ich równowagę homeostatyczną6. Na poziomie molekularnym oś jelitowo-siatkówkowa charakteryzuje się dysregulacją kluczowych białek odpowiedzi stresowej i determinujących losy komórek, a konkretnie AP-1 i TP537,8,9. Ponadto CMKLR1, kluczowy receptor chemokin, jawi się jako istotny mediator dysfunkcji śródbłonka i dysregulacji metabolicznej, tworząc krytyczne ogniwo między zmianami w mikrobiocie jelitowej a patogenezą retinopatii cukrzycowej10. Co ważne, sygnalizacja Wnt pełni podwójną rolę regulacyjną w utrzymaniu homeostazy naczyniowej siatkówki oraz funkcji bariery nabłonka jelitowego1, podczas gdy sygnalizacja PPAR służy jako główny regulator odpowiedzi zapalnych i procesów metabolicznych zarówno w tkankach oka, jak i jelit12,13. Te cząsteczki sygnałowe wspólnie tworzą powiązaną sieć sygnalizacyjną w obrębie osi jelitowo-siatkówkowej, dostarczając nowych wglądów mechanistycznych i możliwości terapeutycznych w przypadku powikłań związanych z cukrzycą. Celowanie w zmiany strukturalne i funkcjonalne wzdłuż tej osi stanowi zatem obiecującą strategię leczenia DR.

Tradycyjna Medycyna Chińska (TCM) historycznie odgrywała istotną rolę w leczeniu cukrzycy i związanej z nią retinopatii, a decyzje terapeutyczne opierano na różnicowaniu zespołów14. Granulat Qiming (QMG), składający się z Astragalus membranaceus, Pueraria lobata, Rehmannia glutinosa, Lycium barbarum, Senna obtusifolia, Leonurus japonicus, Typha angustifolia, oraz Whitmania pigra, jest szeroko stosowany w leczeniu DR. Zatwierdzony przez Narodową Administrację Produktów Medycznych Chin (nr zatwierdzenia Z209036), QMG pomyślnie przeszedł badania kliniczne i otrzymał zezwolenie na wprowadzenie do obrotu. QMG wykazuje działanie ochronne poprzez zapobieganie pogrubieniu błony podstawnej w naczyniach włosowatych siatkówki, ograniczanie uszkodzeń perycytów i mikrokrążenia siatkówki oraz utrzymywanie lokalnej morfologii patologicznej oka15, co czyni go obiecującą terapią w leczeniu DR. Poprzez oddziaływanie na kluczowe białka i czynniki zapalne, aktywne składniki QMG wywierają działanie przeciwzapalne, przeciwutleniające i przeciwapoptotyczne, co stanowi podstawę mechanistyczną dla jego modulacji osi jelito–siatkówka16. Właściwości te stanowią podstawę mechanistyczną dla potencjalnej modulacji osi jelito–siatkówka przez QMG, jednak niewiele badań zgłębiło to powiązanie. Dlatego celem niniejszego badania jest walidacja skuteczności QMG w modulowaniu osi jelito–siatkówka, co dostarczy dowodów eksperymentalnych na jego potencjał terapeutyczny w DR.

Niniejsze badanie łączy przewidywania teoretyczne z danymi eksperymentalnymi in vivo w celu potwierdzenia skuteczności QMG w modulowaniu osi jelito-siatkówka. Wyniki te wykazują, że QMG łagodzi przebieg DR poprzez powiązanie sieci regulacyjnej skoncentrowanej wokół CMKLR1 (obejmującej Wnt5a, PPAR-γ, AP-1 i TP53) z zapaleniem układowym za pośrednictwem osi jelito-siatkówka, co pozycjonuje QMG jako obiecującą strategię terapeutyczną ukierunkowaną na oś jelito-siatkówka w leczeniu DR. Streszczenie graficzne przedstawiono na Rysunku 1.

Dostęp ograniczony. Zaloguj się lub rozpocznij wersję próbną, aby wyświetlić tę treść.

Protokół

Wszystkie eksperymenty na zwierzętach zostały przeprowadzone zgodnie z wytycznymi ARRIVE. Badanie zostało zatwierdzone przez Komisję Etyki Sichuan Scientist Biotechnology Co., Ltd. (IACUC ISSUE SYST-2024-01).  Szczegółowy harmonogram eksperymentalny podsumowujący plan badania przedstawiono na Rysunku uzupełniającym 1.

Przygotowanie i traktowanie zwierząt

Myszy poddano głębokiej anestezji poprzez inhalację 2% izofluranu. W stanie głębokiej anestezji pobrano krew metodą enukleacji retroorbitalnej. Bezpośrednio po pobraniu krwi przeprowadzono enukleację gałek ocznych w celu pozyskania tkanki siatkówki. Następnie, w celu zapewnienia eutanazji, wykonano zwichnięcie stawu szyjnego w głębokiej anestezji. Bezpośrednio po tym wypreparowano tkanki okrężnicy. Zwierzęta wykazujące zdarzenia niepożądane były niezwłocznie wycofywane z badania i otrzymywały odpowiednią opiekę weterynaryjną.

Randomizacja i zaślepienie

Samce myszy C57BL/6 w wieku 5 tygodni o masie od 20 do 30 g przebywały w ściśle kontrolowanych warunkach, w tym pod kątem temperatury i wilgotności. Po tygodniu aklimatyzacji myszy C57BL/6 zostały losowo przydzielone do trzech grup (grupy kontrolnej, grupy modelowej i grupy interwencyjnej) przy użyciu komputerowo wygenerowanego ciągu liczb losowych. Sekwencja randomizacji została wygenerowana przez badacza niezaangażowanego w opiekę nad zwierzętami ani w ocenę wyników.

Aby zapewnić zaślepienie, wszystkie czynności związane z opieką nad zwierzętami, podawaniem leków oraz gromadzeniem danych były wykonywane przez badaczy nieznających przydziału do grup. Zakodowane przypisania do grup ujawniono dopiero po zakończeniu wszystkich eksperymentów i analiz statystycznych. Zaślepienie dotyczyło: technika wykonującego zgłębnik doustny; patologa oceniającego histologię siatkówki oraz analityka kwantyfikującego prążki w analizie Western blot (WB).

Obliczanie wielkości próby

Wielkość próby określono na podstawie wstępnego eksperymentu oceniającego liczbę komórek zwojowych siatkówki (RGC) w tych samych warunkach doświadczalnych. Przy założeniu dwustronnego poziomu istotności (α) wynoszącego 0,05 oraz mocy statystycznej (1-β) wynoszącej 0,80, wymagane było minimum 5 myszy na grupę, aby wykryć klinicznie istotną różnicę w liczbie RGC pomiędzy grupą modelową a grupą interwencyjną. Uwzględniając potencjalny odsetek ubytków na poziomie około 20%, do każdej grupy zaplanowano włączenie 6 myszy.

Wytwarzanie zwierząt z cukrzycą

Grupa kontrolna otrzymywała standardową dietę, natomiast grupy interwencyjna i modelowa były karmione dietą wysokotłuszczową i wysokocukrową (HFHSD) przez cztery tygodnie. Po tym okresie dietetycznym zwierzęta z grup interwencyjnej i modelowej poddano domięśniowym iniekcjom 1% roztworu streptozotocyny (STZ) w dawce 35 mg/kg17,18,19,20. Po siedemdziesięciu dwóch godzinach od iniekcji myszy wykazujące poziom glukozy we krwi na czczo przekraczający 16,7 mmol/L uznano za model DM i wybrano do dalszych eksperymentów. Zwierzęta z modelem DM kontynuowały dietę wysokotłuszczową i wysokocukrową przez kolejne cztery miesiące, podczas gdy grupa kontrolna pozostawała na standardowej diecie.

Walidacja taksonomiczna i ocena jakości

Osiem składników QMG zostało zweryfikowanych taksonomicznie przy użyciu wyszukiwarki Modernized Plant Names Search (MPNS, http://mpns.kew.org/mpns-portal/). Jakość raportowania składu QMG oceniono za pomocą narzędzia ConPhYMP.

Metody podawania

W grupie interwencyjnej zwierzęta otrzymywały doustnie QMG. Preparat QMG został zakupiony w firmie Zhejiang Sansheng Mandi Pharmaceutical Co., Ltd. (chiński krajowy numer zatwierdzenia leku Z2090036). Zawiesinę QMG przygotowano poprzez jednorodne wymieszanie QMG z wodą destylowaną. Myszy w grupie interwencyjnej otrzymywały zawiesinę poprzez zgłębnik do żołądka w objętości równoważnej objętościom podawanym grupie modelowej i kontrolnej. Dawkę obliczono na podstawie klinicznej pojedynczej dawki terapeutycznej wynoszącej 4,5 g na 60 kg masy ciała dorosłego (standardowa dawka jednostkowa preparatu wprowadzonego do obrotu), stosując metodę normalizacji powierzchni ciała (BSA) zalecaną przez FDA oraz Reagan-Shaw21. Współczynnik przeliczeniowy między dorosłymi ludźmi (Km = 37) a myszami (Km = 3) wynosił 12,3, co przełożyło się na dawkę dla myszy wynoszącą 0,9 g/kg masy ciała. Grupa modelowa i grupa kontrolna otrzymywały równoważną objętość soli fizjologicznej poprzez zgłębnik do żołądka. Podawanie leku odbywało się codziennie między godziną 9:0 a 1:0 rano przez okres 3 kolejnych miesięcy.

Wskaźniki obserwacji i testowania

Ogólne monitorowanie oznak życiowych

Ogólne oznaki życiowe i wskaźniki fizjologiczne, w tym masa ciała, poziom glukozy we krwi, spożycie wody i pokarmu, diureza, poziom aktywności i zachowanie, temperatura ciała, a także stan skóry i sierści, były systematycznie obserwowane i rejestrowane w celu kompleksowej oceny interwencji terapeutycznych oraz wykrycia potencjalnych powikłań.

Obserwacja zmian morfologicznych w siatkówce za pomocą analizy barwienia HE

Wszystkie preparaty po utrwaleniu poddano procesowi odwodnienia w automatycznym dehydratorze z wykorzystaniem serii roztworów etanolu i ksylenu, a następnie zatopiono w parafinie. Następnie wykonano skrawki parafiny o grubości 4 µm, które zabarwiono metodą HE i zamontowano za pomocą gumy neutralnej. Obrazy siatkówki zostały zeskanowane przy użyciu skanera 3DHISTECH Pannoramic SCAN. Analiza obrazów i pomiary danych zostały wykonane programem Image-Pro Plus.

Oznaczanie poziomu IL-6, TNF-α i IL-1β w surowicy za pomocą analizy ELISA

Próbki krwi pobrano poprzez enukleację zaoczodołową. Surowicę oddzielono za pomocą wirowania przy 1,0 × g przez 15 min w temperaturze 4 °C i przechowywano w -80 °C do czasu analizy. Poziomy IL‑1β, IL‑6 i TNF‑α w surowicy zmierzono zgodnie ze standardowymi procedurami, obejmującymi wyrównanie temperatury odczynników, dodanie próbek, inkubację, przemywanie, dodanie koniugatu i substratu, przerwanie reakcji, pomiar gęstości optycznej oraz obliczenie stężenia na podstawie krzywej wzorcowej. Gęstość optyczną odczytano przy 450 nm za pomocą czytnika mikropłytek, a stężenia cytokin obliczono względem krzywych wzorcowych.

Wykrywanie kluczowych białek regulacyjnych w siatkówce i jelicie grubym za pomocą analizy WB

Przeprowadzono trzy niezależne powtórzenia biologiczne na pojedynczej membranie, którą następnie sekwencyjnie analizowano pod kątem białek docelowych. Wszystkie powtórzenia pochodziły z jednej kohorty zwierząt uśmierconych w tym samym czasie. W przypadku, gdy masa cząsteczkowa białka docelowego była zbyt zbliżona do masy cząsteczkowej GAPDH (<(różnica 5 kDa), analizowano je na oddzielnych membranach, aby zapobiec nakładaniu się sygnałów. Każdą membranę poddano inkubacji wyłącznie z przeciwciałem przeciwko białku docelowemu lub przeciwko GAPDH w celu zapewnienia dokładnej kwantyfikacji. Wykorzystano następujące przeciwciała pierwszorzędowe: GAPDH poliklonalny przeciwciało (1:500), poliklonalne przeciwciało przeciwko CMKLR1 (1:10), poliklonalne przeciwciało przeciwko Wnt5a (1:100), poliklonalne przeciwciało przeciwko TP53 (1:100), monoklonalne przeciwciało przeciwko AP-1 (1:50) oraz PPAR gamma (PPAR-γ) przeciwciało poliklonalne (1:100). Białka całkowite otrzymano poprzez lizę komórek, a następnie wirowanie. Stężenia białek oznaczono z wykorzystaniem testu BCA. Wyekstrahowane białka rozdzielono metodą SDS-PAGE, używając 12% żelu rozdzielającego, a następnie przeniesiono na membrany. Membrany zablokowano w buforze TBST zawierającym 5% odtłuszczonego mleka i inkubowano z odpowiednimi przeciwciałami pierwszorzędowymi przez noc w temperaturze 4 °CPo przemyciu membrany inkubowano z przeciwciałami wtórnymi anty-króliczymi lub anty-mysimi sprzężonymi z HRP w rozcieńczeniu 1:10 0. Na koniec prążki białkowe zwizualizowano i przeanalizowano za pomocą obrazowania chemiluminescencyjnego. Podczas wizualizacji i przetwarzania danych bloty przycięto poziomo, aby usunąć nieistotne regiony masy cząsteczkowej, zachowując wszystkie ścieżki próbek bez usuwania obszarów między nimi. Podczas przycinania w celu usunięcia nieistotnych fragmentów żelu mogło dojść do niewielkich zniekształceń krawędzi.

Wykrywanie mikrobioty jelitowej za pomocą analizy sekwencjonowania 16S rDNA

Przed procedurami końcowymi od każdej myszy pobrano świeże próbki kału. Myszy umieszczano indywidualnie w sterylnych klatkach na 10–15 min, aby umożliwić spontaniczną defekację. Kulki kału zbierano natychmiast za pomocą sterylnych pincet, przenoszono do sterylnych probówek 1,5 mL, zamrażano gwałtownie w ciekłym azocie i przechowywano w temperaturze -80 °C do momentu ekstrakcji DNA. Wszystkie procedury przeprowadzono w warunkach sterylnych, aby zminimalizować ryzyko kontaminacji krzyżowej. Odstęp czasu między defekacją a zamrożeniem utrzymywano w granicach 10 min, aby zapewnić integralność mikrobiologiczną. Próbki genomowego DNA (gDNA) z kału oczyszczano przy użyciu zestawu Fecal gDNA extraction kit, a następnie przeprowadzono amplifikację pełnej długości genu 16S rDNA za pomocą reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR) z zastosowaniem uniwersalnych starterów 8F (5’-AGTTTGATCATGGCTCAG-3’) i 1492R (5’-CGGTTACCTTGTTACGACTT-3’). Produkty PCR analizowano następnie za pomocą elektroforezy w żelu agarozowym, oczyszczano i oznaczano ilościowo na potrzeby dalszych zastosowań. Sekwencjonowanie wysokoprzepływowe wykonano na sekwenatorze Nanopore GridION. Proces analizy danych obejmował basecalling, kontrolę jakości danych, adnotację gatunkową, konstrukcję drzewa filogenetycznego, analizę społeczności, analizę różnorodności alfa i beta, analizę gatunków o różnej liczebności oraz przewidywanie funkcji społeczności. Podczas analizy wykorzystano różne narzędzia i bazy danych, takie jak NanoFilt, Usearch, język programowania R, Python oraz baza danych SILVA.

Analiza korelacji osi jelito–siatkówka z zapaleniem ogólnoustrojowym i wielopoziomowym mikrobiotą jelitową

Aby zbadać potencjalne powiązania między wielopoziomową mikrobiotą jelitową a surowiczymi cytokinami zapalnymi i kluczowymi białkami regulatorowymi, przeprowadzono analizę korelacji przy użyciu platformy Luoning Bio-Cloud. W pierwszej kolejności z wyników sekwencjonowania wyodrębniono dane o liczebności gatunków na poziomach królestwa, typu, klasy, rzędu, rodziny, rodzaju i gatunku. Czynniki fizykochemiczne, w tym stężenia surowiczych cytokin zapalnych i poziomy ekspresji białek, zestawiono w pliku czynników środowiskowych. Aby zapewnić wiarygodność i możliwość wizualizacji korelacji, dane poddano normalizacji w celu wyeliminowania różnic w skali między liczebnością mikrobów a jednostkami pomiarów klinicznych. Obliczono współczynniki korelacji (wartości R) oraz odpowiadające im poziomy istotności (wartości P). Wyniki zwizualizowano za pomocą mapy ciepła korelacji, w której gradienty kolorów wskazują siłę i kierunek korelacji (kolor czerwony oznacza korelację dodatnią, niebieski – korelację ujemną), a gwiazdki (**) oznaczają istotność statystyczną (P < 0.01).

Metody statystyczne

Wszystkie analizy statystyczne oraz wizualizacje wykonano przy użyciu oprogramowania GraphPad Prism. Do porównania średnich dla danych o rozkładzie normalnym zastosowano test t. W przypadkach, gdy dane odbiegały od rozkładu normalnego, wykorzystano test Kruskala-Wallisa. Zależności między zmiennymi analizowano za pomocą korelacji Spearmana lub Pearsona. Wszystkie testy statystyczne przeprowadzono dwustronnie, przyjmując poziom istotności statystycznej 0,05.

Dostęp ograniczony. Zaloguj się lub rozpocznij wersję próbną, aby wyświetlić tę treść.

Wyniki

General situation of experimental animals

Blood glucose levels were significantly elevated in the model group (27.21 ± 6.03 mmol/L) compared with the blank group (P < 0.001), indicating the successful induction of the DM model. During the study period, the experimental animals showed stable body weight, continuous water and food intake, normal urine output, body temperature, healthy fur and skin condition, and normal behavior during the experiment.

Dostęp ograniczony. Zaloguj się lub rozpocznij wersję próbną, aby wyświetlić tę treść.

Dyskusja

Retinopatia cukrzycowa (DR) jest złożonym powikłaniem naczyniowo-nerwowym wywołanym przez chroniczną hiperglikemię, stan zapalny i rozregulowanie metaboliczne2. Amerykańska Akademia Okulistyki (American Academy of Ophthalmology) dzieli DR na nieproliferacyjną i proliferacyjną, która charakteryzuje się wystąpieniem neowaskularyzacji23. Biorąc pod uwagę ograniczenia obecnych strategii terapeutycznych, badanie nowych mechanizmów stało się obiecującym kierunkiem w leczeniu DR. ...

Dostęp ograniczony. Zaloguj się lub rozpocznij wersję próbną, aby wyświetlić tę treść.

Oświadczenia

Autorzy oświadczają, że nie mają żadnych znanych konkurencyjnych interesów finansowych ani osobistych relacji, które mogłyby wpłynąć na pracę przedstawioną w niniejszej publikacji.

Podziękowania

Autor pragnie podziękować wszystkim członkom swojego zespołu, którzy zapewnili ogromne wsparcie i pomoc w realizacji niniejszych badań.

Badania te były wspierane przez Narodową Fundację Nauk Naturalnych Chin (grant nr: 82474580) oraz Projekt Swobodnych Badań Fundacji Szpitalnej w Szpitalu Uniwersytetu Medycyny Tradycyjnej Chińskiej w Chengdu (nr 23ZYTS1601).

Dostęp ograniczony. Zaloguj się lub rozpocznij wersję próbną, aby wyświetlić tę treść.

Materiały

Lista materiałów użytych w tym artykule
NazwaFirmaNumer katalogowyKomentarze
Przeciwciało monoklonalne AP-1Proteintech6313-1-IG1:500
Przeciwciało poliklonalne CMKLR1AffinityAF52911:100
Przeciwciało poliklonalne GAPDHAffinityAF70211:50
GoatAnti-Mouse IgG(H+L) HRPMULTI SCIENCESGAM0721:100
GoatAnti-Rabbit IgG(H+L) HRPMULTI SCIENCESGAR0721:10
GraphPad Prism/version 9.5
Image-Pro PlusMedia Cybernetics, Inc., Rockville, MD, USAversion 6.0
Platforma Luoning Bio-Cloud http://www.biomediv.cn/login.html
Zestaw ELISA dla mysiej IL-1β(Interleukiny 1 Beta)ElabscienceE-EL-M037Wykrywanie cytokin w surowicy
Zestaw ELISA dla mysiej IL-6(Interleukiny-6)ElabscienceE-EL-M04Wykrywanie cytokin w surowicy
Zestaw ELISA dla mysiego TNF-α(Czynnika martwicy nowotworów Alpha)ElabscienceE-EL-M3063Wykrywanie cytokin w surowicy
NanoFilt/version 2.7.1
Sekwenator Nanopore GridIONOxford Nanopore Technologieshttps://store.nanoporetech.com/gridion.html
Pannoramic SCAN IISkaner 3DHISTECH Pannoramic SCAN https://www.3dhistech.com/scanners/pannoramic-scan-ii-digital-scanner/
Przeciwciało poliklonalne PPAR gamma (PPAR-γ) ImmunoWaybs-0530R1:100
Python/version 3.7.4
Qiming GranuleZhejiang Sansheng Mandi Pharmaceutical Co., Ltd.Chinese National Drug Approval No. Z2090360.9 g/kg, zgłębnik doustny
Język programowania R/version 4.0.3
Baza danych SILVA/version 138
Streptozotocyna (STZ)Sigma-AldrichS013035 mg/kg, i.p.
Przeciwciało poliklonalne TP53Abcamab131421:100
Usearch/version 10.0.240
Przeciwciało poliklonalne Wnt5aProteintech5184-1-AP1:10
Zestaw Zymo Research BIOMICS DNA Microprep KitZymo ResearchD4301Ekstrakcja gDNA z kału

Bibliografia

  1. Lei C, et al. Homocysteine and diabetic retinopathy. Exp Eye Res. 2026;262:110729.
  2. Owens DR, et al. IDF diabetes Atlas: A worldwide review of studies utilizing retinal photography to screen for diabetic retinopathy from 2017 to 2024 inclusive. Diabetes Res Clin Pract. 2025;226:112346.
  3. Zhu J, Huang J, Sun Y, Xu W, Qian H. Emerging role of extracellular vesicles in diabetic retinopathy. Theranostics. 2024;14(4):1631–1646.
  4. Xie L, Lin W. The role of gut microbiota dysbiosis in the inflammatory pathogenesis of diabetic retinopathy. Front Immunol. 2025;16:1604315.
  5. Niu J, Liu Y, Peng H, Chen J, Chen L. Early-stage diabetic retinopathy: gut-metabolic triggers, immune-neurodegeneration, and interventions. Graefes Arch Clin Exp Ophthalmol. 2025;263(10):2723–2736.
  6. Rowan S, et al. Involvement of a gut-retina axis in protection against dietary glycemia-induced age-related macular degeneration. Proc Natl Acad Sci U S A. 2017;114(22):E4472–E4481.
  7. Rzeczycki P, Pęciak O, Plust M, Droździk M. Gut Microbiota in the Regulation of Intestinal Drug Transporters: Molecular Mechanisms and Pharmacokinetic Implications. Int J Mol Sci. 2025;26(24):11897.
  8. Yang H, et al. Mediating role of aging and obesity in the relationship between dietary index for gut microbiota and metabolic syndrome and its potential regulatory mechanisms. Eur J Med Res. 2025;31(1):137.
  9. Zahavi EE, et al. Repeat-element RNAs integrate a neuronal growth circuit. Cell. 2025;188(16):4350–4365.e22.
  10. Dander E, et al. The chemerin/CMKLR1 axis regulates intestinal graft-versus-host disease. JCI Insight. 2023;8(5):e154440.
  11. Zhang J, et al. Therapeutic targets in the Wnt signaling pathway: Treating cancer with specificity. Biochem Pharmacol. 2025;236:116848.
  12. Liu M, Lim ST, Song W, Coffman TM, Wang X. Beyond lipids: fenofibrate in diabetic retinopathy and nephropathy. Trends Pharmacol Sci. 2026;47(3):325–341.
  13. Wu Y, et al. The active ingredient β-sitosterol in the anti-inflammatory agents alleviates perianal inflammation in rats by inhibiting the expression of Srebf2, activating the PPAR signaling pathway, and altering the composition of gut microbiota. Int Immunopharmacol. 2025;152:114470.
  14. Lin T, Chen C, Zhao LC, Zhu HY, Li W. The beneficial effects of Traditional Chinese Medicine on diabetic retinopathy: mechanisms, therapeutics, and prospects. Acupunct Herb Med 2026;6(2):188–204.
  15. Huo J, et al. Evaluation of individualized treatment of nonproliferative diabetic retinopathy: a multicenter, randomized, parallel-controlled study. J Tradit Chin Med. 2022;42(1):90–95.
  16. Huang Y, et al. Pharmacological mechanism and clinical study of Qiming granules in treating diabetic retinopathy based on network pharmacology and literature review. J Ethnopharmacol. 2023;302(Pt A):115861.
  17. Salma B, et al. Ameliorative Efficacy of the Cassia auriculata Root Against High-Fat-Diet + STZ-Induced Type-2 Diabetes in C57BL/6 Mice. ACS Omega. 2020;6(1):492–504.
  18. Srinivasan K, Viswanad B, Asrat L, Kaul CL, Ramarao P. Combination of high-fat diet-fed and low-dose streptozotocin-treated rat: a model for type 2 diabetes and pharmacological screening. Pharmacol Res. 2005;52(4):313–320.
  19. Liu Y, Deng J, Fan D. Ginsenoside Rk3 ameliorates high-fat-diet/streptozocin-induced type 2 diabetes mellitus in mice via the AMPK/Akt signaling pathway. Food Funct. 2019;10(5):2538–2551.
  20. Hu RY, et al. AFG Ameliorates Diabetic Retinopathy through AMPK-Dependent Autolysosomal Pathway: From Network Pharmacology to In Vivo and In Vitro Validation. J Agric Food Chem. 2026;74(2):2124–2139.
  21. Reagan-Shaw S, Nihal M, Ahmad N. Dose translation from animal to human studies revisited. FASEB J. 2008;22(3):659–661.
  22. Zou Q, et al. Oxidative stress in diabetic retinopathy. Clin Chim Acta. 2026;584:120871.
  23. Clements JN, Mesawich J, Twisdale C. Current and Emerging Pharmacologic Therapies for Diabetic Retinopathy. Pharmacotherapy. 2026;46(3):e70119.
  24. Rezvani Z, Khani F, Afarid M, Asadian F, Takhshid MA. Clinical values of systemic inflammatory indices in diabetic retinopathy. Clin Exp Optom. 2026;109(3):371–385.
  25. Zhu Z, et al. Targeting the CMKLR1-Mediated Signaling Rebalances Immunometabolism State in Middle-Age Testicular Macrophages. Adv Sci (Weinh). 2026;13(14):e15166.
  26. Lin Y, et al. Epithelial chemerin-CMKLR1 signaling restricts microbiota-driven colonic neutrophilia and tumorigenesis by up-regulating lactoperoxidase. Proc Natl Acad Sci U S A. 2022;119(29):e2205574119.
  27. Puthanmadhom Narayanan S, et al. Epigenetic Alterations Are Associated With Gastric Emptying Disturbances in Diabetes Mellitus. Clin Transl Gastroenterol. 2020;11(3):e00136.
  28. Wang L, et al. Chemerin/CMKLR1 Axis Promotes the Progression of Proliferative Diabetic Retinopathy. Int J Endocrinol. 2021;2021:4468625.
  29. Zheng C, et al. α-NETA down-regulates CMKLR1 mRNA expression in ileum and prevents body weight gains collaborating with ERK inhibitor PD98059 in turn to alleviate hepatic steatosis in HFD-induced obese mice but no impact on ileal mucosal integrity and steatohepatitis progression. BMC Endocr Disord. 2023;23(1):9.
  30. Dranse HJ, et al. The impact of chemerin or chemokine-like receptor 1 loss on the mouse gut microbiome. PeerJ. 2018;6:e5494.
  31. Flores-Hernández E, et al. Canonical and non-canonical Wnt signaling are simultaneously activated by Wnts in colon cancer cells. Cell Signal. 2020;72:109636.
  32. Qi Y, et al. Heat-inactivated Bifidobacterium adolescentis ameliorates colon senescence through Paneth-like-cell-mediated stem cell activation. Nat Commun. 2023;14(1):6121.
  33. Ou W, et al. Cooperation of Wnt/β-catenin and Dll1-mediated Notch pathway in Lgr5-positive intestinal stem cells regulates the mucosal injury and repair in DSS-induced colitis mice model. Gastroenterol Rep (Oxf). 2024;12:goae090.
  34. Dong Y, et al. Berberine ameliorates DSS-induced intestinal mucosal barrier dysfunction through microbiota-dependence and Wnt/β-catenin pathway. Int J Biol Sci. 2022;18(4):1381–1397.
  35. Escandon P, et al. The role of peroxisome proliferator-activated receptors in healthy and diseased eyes. Exp Eye Res. 2021;208:108617.
  36. Blot G, et al. Perilipin 2-positive mononuclear phagocytes accumulate in the diabetic retina and promote PPARγ-dependent vasodegeneration. J Clin Invest. 2023;133(19):e161348.
  37. Zhou W, et al. TREM2-dependent activation of microglial cell protects photoreceptor cell during retinal degeneration via PPARγ and CD36. Cell Death Dis. 2024;15(8):623.
  38. Bala Kumar S, et al. Gut microbial metabolites targeting JUN in renal cell carcinoma via IL-17 signaling pathway: network pharmacology approach. Mol Divers. 2026;30(1):613–632.
  39. Wang L, et al. Gut microbial bile acid metabolite skews macrophage polarization and contributes to high-fat diet-induced colonic inflammation. Gut Microbes. 2020;12(1):1–20.
  40. Hagan T, et al. Antibiotics-Driven Gut Microbiome Perturbation Alters Immunity to Vaccines in Humans. Cell. 2019;178(6):1313–1328.e13.
  41. Meng Y, et al. Jinlida ameliorates diabetic kidney disease via gut microbiota-dependent production of pyridoxamine targeting renal AGEs/RAGE and TGF-β pathways. Phytomedicine. 2026;150:157744.
  42. Zhou H, Zhang L, Ding C, Zhou Y, Li Y. Upregulation of HMOX1 associated with M2 macrophage infiltration and ferroptosis in proliferative diabetic retinopathy. Int Immunopharmacol. 2024;134:112231.
  43. Mohammad HMF, et al. Neuroprotective effect of levetiracetam in mouse diabetic retinopathy: Effect on glucose transporter-1 and GAP43 expression. Life Sci. 2019;232:116588.
  44. Peng H, et al. Autophagy and senescence of rat retinal precursor cells under high glucose. Front Endocrinol (Lausanne). 2023;13:1047642.
  45. Ding Y, Chen L, Xu J, Feng Y, Liu Q. APAF1 Silencing Ameliorates Diabetic Retinopathy by Suppressing Inflammation, Oxidative Stress, and Caspase-3/GSDME-Dependent Pyroptosis. Diabetes Metab Syndr Obes. 2024;17:1635–1649.
  46. Yang T, et al. Clinical study on the modulating effects of Jiaotaiwan on the modulating effects of microbiota–SCFAs–neurotransmitter/immune axis in patients with depression. Acupunct Herb Med 2025;5(4):456–468.
  47. Luo XX, et al. Effect of qiming granule on retinal blood circulation of diabetic retinopathy: a multicenter clinical trial. Chin J Integr Med. 2009;15(5):384–388.
  48. Hu Z, et al. Add-on effect of Qiming granule, a Chinese patent medicine, in treating diabetic macular edema: A systematic review and meta-analysis. Phytother Res. 2021;35(2):587–602.
  49. Yang M, et al. The Efficacy and Safety of Qiming Granule for Dry Eye Disease: A Systematic Review and Meta-Analysis. Front Pharmacol. 2020;11:580.
  50. Ma XF, et al. Efficacy and Safety of Qiming Granule for Nerve Injury Associated with Non-proliferative Diabetic Retinopathy: A Multicenter, Randomized, Non-inferiority, Active-Controlled Clinical Trial. Chin J Integr Med. 2026;32(3):195–203.
  51. Zhou Q, et al. Qiming granules regulate Müller cell pyroptosis and the P2X7R/NLRP3 immune inflammatory pathway in diabetic retinopathy. Chin Med. 2026;21(1):89.
  52. Zhou L, Qin T, Lv Y, Wu Z. Qiming Granules Ameliorate Diabetic Retinopathy by Regulating the PI3K/Akt Signaling Pathway. J Ocul Pharmacol Ther. 2026;42(3):202–212.
  53. Li HD, Li MX, Zhang WH, Zhang SW, Gong YB. Effectiveness and safety of traditional Chinese medicine for diabetic retinopathy: A systematic review and network meta-analysis of randomized clinical trials. World J Diabetes. 2023;14(9):1422–1449.
  54. Chen F, et al. Isorhamnetin promotes functional recovery in rats with spinal cord injury by abating oxidative stress and modulating M2 macrophages/microglia polarization. Eur J Pharmacol. 2021;895:173878.
  55. Naudhani M, Thakur K, Ni ZJ, Zhang JG, Wei ZJ. Formononetin reshapes the gut microbiota, prevents progression of obesity and improves host metabolism. Food Funct. 2021;12(24):12303–12324.
  56. Qu Y, et al. Kaempferol Alleviates Murine Experimental Colitis by Restoring Gut Microbiota and Inhibiting the LPS-TLR4-NF-κB Axis. Front Immunol. 2021;12:679897.
  57. Saikia L, et al. Therapeutic Potential of Quercetin in Diabetic Neuropathy and Retinopathy: Exploring Molecular Mechanisms. Curr Top Med Chem. 2024;24(27):2351–2361.
  58. Yao H, et al. Kaempferol Protects Blood Vessels From Damage Induced by Oxidative Stress and Inflammation in Association With the Nrf2/HO-1 Signaling Pathway. Front Pharmacol. 2020;11:1118.
  59. Zhang HX, Li YY, Liu ZJ, Wang JF. Quercetin effectively improves LPS-induced intestinal inflammation, pyroptosis, and disruption of the barrier function through the TLR4/NF-κB/NLRP3 signaling pathway in vivo and in vitro. Food Nutr Res. 2022;66:10.

Dostęp ograniczony. Zaloguj się lub rozpocznij wersję próbną, aby wyświetlić tę treść.

Przedruki i uprawnienia

Przeglądaj więcej artykułów

Sieć CMKLR1mikrobiota jelitowahistopatologia siatkówkicytokiny zapalneWestern blotsekwencjonowanie 16S rDNA
Skontaktuj się z nami
Poleć bibliotece

Prywatność

Warunki korzystania z usługi

Zasady

Prawa autorskie © 2026 MyJoVE Corporation. Wszelkie prawa zastrzeżone.