Praca ze źródłami ciepła i zimna

1. Palnik Bunsena

1. Procedura bezpiecznego obchodzenia się z produktem
   1. Palnik Bunsena powinien być zawsze umieszczony w odległości nie mniejszej niż 12 cali od wszelkich półek górnych, sprzętu lub opraw oświetleniowych.
   2. Wszelkie substancje palne, takie jak papier lub chemikalia, nie powinny być przechowywane w obszarze przylegającym do palnika.
   3. Użytkownik powinien znać lokalizację gaśnicy.
   4. Niezbędna jest odpowiednia odzież. Użytkownik powinien nosić fartuch laboratoryjny, okulary ochronne i rękawice. Wszelkie długie włosy lub biżuterię powinny być związane z tyłu. Zaleca się usunięcie całej biżuterii noszonej podczas pracy z otwartym ogniem.
   5. Przed zapaleniem palnika należy sprawdzić, czy wąż podłączony do źródła gazu nie ma wycieków lub dziur.
   6. Każdy, kto pracuje w pobliżu, powinien zostać powiadomiony, że palnik będzie używany. Należy stosować odpowiednie oznakowanie, które ostrzega użytkowników o pracy palnika.
   7. Do rozpalenia palnika należy użyć zapalniczki z przedłużoną dyszą.
   8. Otwartego ognia nigdy nie należy pozostawiać bez nadzoru. Gaz należy odciąć natychmiast po użyciu.
   9. Palnik należy pozostawić do ostygnięcia przed obsługą lub czyszczeniem, jeśli to konieczne, po użyciu.
   10. W przypadku pożaru lub sytuacji awaryjnej należy natychmiast zadzwonić pod numer 911.

2. Płyty grzejne

1. Cechy płyt grzewczych
   1. Większość płyt grzewczych ma wbudowane mieszadło magnetyczne, które służy do przeprowadzania eksperymentów, które muszą być stale mieszane podczas podgrzewania.
   2. Powierzchnie większości płyt grzejnych są wykonane z aluminium lub ceramiki. Płytę grzejną należy dobrać w oparciu o wymagania temperaturowe i kompatybilność powierzchni z ogrzewanymi materiałami.
   3. Większość płyt grzejnych ma cyfrowy odczyt lub wejście termopary do utrzymywania żądanej temperatury.

1. Procedura bezpiecznego obchodzenia się z produktem
   1. Użytkownik powinien być dobrze zaznajomiony z obsługą płyty grzejnej. Powinien być świadomy funkcji różnych części przełączników włączania i wyłączania płyty grzejnej, regulatora temperatury, regulatora mieszadła i termopary, jeśli są używane. Jeśli wymagane jest mieszanie, wymagana będzie kąpiel o odpowiedniej temperaturze (e.g., olej silikonowy) i mieszadło. Pamiętaj, aby sprawdzić, czy wybrany płyn do kąpieli jest kompatybilny z temperaturami, w których zostanie przeprowadzony eksperyment.
   2. Odpowiedni strój laboratoryjny jest obowiązkowy. Użytkownik powinien nosić fartuch laboratoryjny, okulary ochronne i rękawice. Podczas pracy z gorącymi próbkami należy nosić rękawice chroniące przed wysoką temperaturą.
   3. Użytkownik powinien znać lokalizację gaśnicy. Nigdy nie należy używać ciekłego azotu ani wody do gaszenia ognia z kąpieli olejowej podgrzewanej na gorącej płycie. Woda nie miesza się z olejem i dlatego będzie nieskuteczna w gaszeniu płomieni pochodzących ze spalania oleju. Jeśli ciekły azot zostanie wylany na gorący olej, azot szybko wyparuje, powodując rozpryskiwanie się oleju.
   4. Szkło używane do ogrzewania powinno być odporne na ciepło, takie jak borokrzemian, i przed użyciem sprawdzone pod kątem uszkodzeń lub pęknięć.
   5. Użytkownik powinien być świadomy właściwości fizycznych i chemicznych podgrzewanych chemikaliów. W razie potrzeby należy zastosować skraplacze lub pracę w wentylowanym dygestorium.
   6. Każdy podgrzewany przedmiot musi być mniejszy niż płyta grzejna.
   7. Wszelkie łatwopalne lub palne chemikalia lub materiały należy trzymać z dala od gorących płyt.
   8. Zaleca się stosowanie płyt grzejnych wewnątrz dygestoria, zwłaszcza podczas podgrzewania materiałów lotnych lub potencjalnie toksycznych.
   9. Płyty grzejne nie powinny być używane do podgrzewania rozpuszczalników lub materiałów o bardzo niskiej temperaturze wrzenia, takich jak eter. Substancje te stwarzają znaczne ryzyko pożaru. Do takich materiałów należy stosować kąpiel wodną.
   10. Otwarta zlewka lub kolba z chemikaliami lub rozpuszczalnikami nigdy nie powinna być podgrzewana na gorącej płycie. Należy użyć skraplacza, aby zapobiec sublimacji chemikaliów podczas ogrzewania.
   11. Jeśli konieczne jest dodanie rozpuszczalników, gdy system jest już gorący, zamiast zwykłego lejka należy użyć lejka do zakraplania. Bezpośrednie dodanie rozpuszczalników może spowodować gwałtowny pożar.
   12. Nigdy nie należy umieszczać folii metalowej ani metalowych pojemników na płycie grzejnej. Może to spowodować uszkodzenie blatu i może prowadzić do łatwiejszego poparzenia użytkownika.
   13. Żadna płyta grzejna nie powinna być pozostawiona bez nadzoru. Po użyciu, gdy ogrzewanie jest wyłączone, płytę należy oznaczyć jako gorącą, aż całkowicie ostygnie.

   3. Suchy lód

   1. Procedura bezpiecznego obchodzenia się z produktem
      1. Suchy lód jest ekstremalnie zimny (-78,5 °C). Podczas obchodzenia się z nim należy nosić rękawice ochronne. Krótki dotyk może być nieszkodliwy, ale długotrwały kontakt może spowodować zamrożenie komórek skóry, powodując oparzenie skóry.
      2. Suchy lód należy przechowywać w pojemniku z polistyrenu w zamrażarce o temperaturze -80 °C, aby zminimalizować jego sublimację.
      3. Całkowicie hermetyczny pojemnik nigdy nie powinien być używany do przechowywania suchego lodu, ponieważ jego sublimacja do gazowego dwutlenku węgla może spowodować rozszerzenie się pojemnika, a w skrajnych przypadkach nawet eksplozję.
      4. Miejsce przechowywania powinno być odpowiednio wentylowane. Sublimowany gazowy dwutlenek węgla (który jest toksyczny w wyższych stężeniach) może opadać na niskie obszary i zastępować natlenione powietrze. Może to spowodować uduszenie, jeśli przez dłuższy czas przebywa się w obszarach o wysokim stężeniu CO₂.
      5. Po użyciu suchego lodu nigdy nie należy wyrzucać do zlewu ani kosza na śmieci. Można go pozostawić do odparowania w dygestorii lub przechowywać w zamrażarce.
      6. Suchy lód sublimuje w ilości około 5-10 funtów co 24 godziny (bloki wytrzymują dłużej) w typowej chłodziarce magazynowej¹. Dlatego zaplanuj zakup suchego lodu jak najbliżej czasu, w którym jest on potrzebny.
      7. W przypadku oparzeń suchym lodem obszar należy natychmiast umyć pod zimną wodą przez co najmniej 10 minut. Należy skontaktować się z osobą udzielającą pierwszej pomocy, która może zakryć obszar sterylnym opatrunkiem lub skierować osobę po pomoc medyczną.

   4. Ciekły azot

   1. Zagrożenia podstawowe
      1. Ciekły azot ma temperaturę wrzenia −195,79 °C, co w kontakcie może spowodować oparzenia skóry, a narażenie oczu może prowadzić do trwałego uszkodzenia oczu nawet przy krótkim narażeniu.
      2. Uduszenie to stan niedoboru tlenu. Ciekły azot może zwiększyć swoją objętość 695 razy, a po odparowaniu może powodować ekstremalny niedobór tlenu w otaczającym powietrzu, prowadząc do uduszenia, utraty przytomności i śmierci w ekstremalnych okolicznościach.
      3. Podczas przesyłania ciekłego azotu tlen w powietrzu otaczającym system hermetyzacji kriogenu może się rozpuścić i stworzyć środowisko wzbogacone w tlen. Podczas przenoszenia ciekłego azotu z dewara do innego naczynia należy zwrócić uwagę na zmniejszenie ekspozycji ciekłego azotu na otaczające powietrze ze względu na skraplanie tlenu. Temperatura wrzenia azotu jest niższa niż tlenu, co prowadzi do szybszego parowania tlenu, a następnie wzrostu stężenia cieczy O₂ w N₂. Oprócz powodowania oparzeń (jak każdy inny kriogen), płynny O₂ jest łatwopalny i należy się z nim odpowiednio obchodzić. Urządzenia wymagające chłodzenia kriogenicznego powinny być wolne od materiałów palnych, aby ograniczyć występowanie pożarów i wybuchów. Skondensowany tlen w zimnej wymrażarce może łączyć się z materiałem organicznym w pułapce, tworząc mieszaninę wybuchową².
   2. Procedury bezpiecznego obchodzenia się z produktem
      1. Stosowanie ciekłego azotu powinno odbywać się w dobrze wentylowanych pomieszczeniach.
      2. Specjalne pojemniki zamknięte próżniowo, zwane dewarami, mogą wytrzymać niskie temperatury kriogenów i powinny być używane do przechowywania i transportu. Kriogeny nigdy nie powinny być przechowywane w szczelnie zamkniętych pojemnikach.
      3. Ciekły azot nie powinien być przechowywany w odkrytych pojemnikach przez dłuższy czas.
      4. Butle do przechowywania lub kolby Dewara nie powinny być wypełnione w więcej niż 80%.
      5. Pojemników z ciekłym azotem nigdy nie należy dotykać gołymi rękami. Ekstremalne zimno może spowodować, że skóra przyklei się do ścianek pojemnika.
      6. Odpowiednia odzież podczas pracy z ciekłym azotem jest obowiązkowa. Należy nosić fartuchy laboratoryjne, okulary ochronne, buty z zakrytymi palcami i rękawice termiczne. Podczas wylewania ciekłego azotu z dużych pojemników należy również nosić maski/przyłbice na twarz, ponieważ płyn ma tendencję do dużego rozpryskiwania się, zwłaszcza po wlaniu do dużego naczynia.
      7. W przypadku zagrożeń lub sytuacji awaryjnych osoba dotknięta chorobą powinna zostać przeniesiona do bardzo dobrze wentylowanego pomieszczenia i należy wezwać lekarza.