Name: Karakteriseren Herbivore resistentiemechanismen: Spittlebugs op Brachiaria Spp. als een voorbeeld (Video) | JoVE Journal
Uploaded: 2011-06-19T14:00:00.000+00:00
Duration: 6 min 52 s
Description: Leer een no-choice test om herbivoorresistentie in Brachiaria te karakteriseren via antibiose en tolerantie. Deze methode ondersteunt veredelingsprogramma's voor duurzame plaagbestrijding.

ai_agent_IP

ai_agent

maintenance

instantTrialDurationMinutes

isBiopharma

enableNewMyJoveSectionDesign

educationFeatures

seoMetaApi

ai_copilot_institution_blacklist

ai_chat_institution_blacklist

freeAccessWindow

ssoRoleCapture

scheduledMaintenanceBanner

joveLabsFeatures

disable_autoplay_for_bots

extended_trial_duration

5 minutes

playerTrialDesktop

Deze productie en het experimentele werk dat hierin weerspiegelen de toegewijde en enthousiaste hulp van Reynaldo Pareja met steun van Lina Aguirre, Gilberto Córdoba, William Mera, Ximena Bonilla, en Darío Viveros. We danken ook John Miles en drie anonieme reviewers voor reacties die hielp ons bij het verbeteren van de video en manuscript.

1. Planten <ol><li> Single houtstekken van volwassen planten worden gebruikt als experimentele eenheden. De stekken worden bijgesneden tot 10 cm de uniformiteit van plantmateriaal te verzekeren. </li><li> Om te voorkomen dat besmetting met plantenpathogenen, zijn de stekken gewassen in een 3% natriumhypochloriet-oplossing gedurende 2 minuten en daarna thoughroughly gespoeld met kraanwater. </li><li> Elke snijden is geplant in ca. 36 g van steriele grond in een cilindervormige PVC buis (5,3 cm buiten diameter van 6,5 cm hoogte) afgedicht aan de onderkant met een plastic bekertje en afgedekt met een PVC-bus. Het snijden is op zijn plaats gehouden door een foam-ring geplaatst in de centrale opening van de bus. </li><li> Planten zijn bevrucht en water als nodig is om voldoende bodemvocht te behouden. </li><li> Planten zullen groeien voor een maand voordat uitgedaagd door insecten, waardoor de ontwikkeling van oppervlakkige wortels, die dienen als voeding sites voor de root-houtvaten geeft spittlebug nimfen. </li><li> PVC-buizen met gewortelde stekken worden omgekeerd voor 8 d voorafgaand aan de besmetting verder te stimuleren de groei van de oppervlakkige wortels, gedeeltelijk gecorrigeerd voor inherente verschillen in de root architectuur. Deze stap vereist een kunstmatige bron van licht, die we voor 24 ha dag. Om te voorkomen dat confounding ontsnapt uit herbivorie met herbivoor weerstand, individuele plant repliceert met weinig of geen oppervlakkige wortels na deze inversie behandeling zijn geëlimineerd uit het experiment. Deze eliminatie moet worden zeldzaam, nooit leiden tot de eliminatie van het genotype die zij vertegenwoordigen. </li></ol> 2. Insecten <ol><li> Volwassen spittlebugs worden verzameld van het veld, geïdentificeerd naar soort, en voorgesteld aan ovipositie kooien waar ze zijn voorzien van bladeren van gevoelige brachiariagrasses te voeden. Vrouwtjes leggen hun eieren in de bodem die in een ondiepe uitneembare tray geplaatst op de bodem van de kooien. </li><li> Na een aantal dagen, is de grond gesuspendeerd in water en door een serie van zeven (42, 60 en 150 mesh) om de eieren te verzamelen. Tot schorsing van de gezeefde materiaal in een 30% zoutoplossing zorgt ervoor dat de rijpe eicellen te zweven, met achterlating van onrijpe eieren en eventueel resterende organisch materiaal. </li><li> Om te voorkomen dat vervuiling door insecten pathogenen, zijn eieren ontsmet een 0,5% natriumhypochloriet-oplossing gedurende 5 minuten en vervolgens gespoeld met gedestilleerd water. </li><li> Elke test plant (experimentele eenheid) is besmet op het bodemoppervlak met zes rijpe eieren. Alleen rijpe eicellen dicht bij het uitkomen zijn geselecteerd voor plagen. Ze kunnen worden geïdentificeerd door de aanwezigheid van twee rode stippen in hun voorste deel, wat overeenkomt met de ogen van het insect, roze merken in hun achterste deel, wat overeenkomt met de buik van het insect, en een volledig uitgebreid operculum. </li><li> Succesvol uitkomen is 4 d later bevestigd, op welk moment een unhatched ei wordt vervangen door een pasgeborene spittlebug van onze kolonie. </li><li> Test planten zijn gerangschikt in een gerandomiseerd compleet blok ontwerp met zes herhalingen per genotype. </li></ol> 3. Evaluaties <ol><li> Het experiment wordt geëvalueerd ca. 30 d na besmetting (exacte tijden zijn afhankelijk van het insect onderzochte species). </li><li> Schade wordt gescoord op een 1 tot 5 Visuele schaal, waarbij 1 overeenkomt met geen zichtbare schade en 5 komt overeen met een dode plant (Figuur 1). Scoren plant schade geeft een schatting van de tolerantie. </li></ol><img src="/files/ftp_upload/3047/3047fig1.jpg" alt="Figuur 1" data-altupdatedat="1787634011000" data-alt="Figuur 1"> Figuur 1. Schade schaal gebruikt om de tolerantie voor spittlebug herbivorie in Brachiaria spp te beoordelen. 1 = geen waarneembare schade, 2 = 0-25% necrotische bladeren, 3 = 25-50% necrotische bladeren, 4 = 50-75% necrotische bladeren, 5 = 75-100% necrotisch blad. <ol start="3"><li> Insect overleven wordt beoordeeld door het tellen van de insecten te bereiken ofwel hun laatste instar of volwassen stadium (figuur 2). Scoren voor het insect te overleven geeft een schatting van antibiose. </li></ol><img src="/files/ftp_upload/3047/3047fig2.jpg" alt="Figuur 2" data-altupdatedat="1787634011000" data-alt="Figuur 2"> Figuur 2. Spittlebug ontwikkeling van eerste-instar (links) aan volwassen (rechts). Alleen insecten te bereiken op zijn minst hun uiteindelijke instar (pijlen) op de datum van de evaluatie worden geteld als "overlevenden". 4. Representatieve resultaten Resultaten van een representatieve test screening Brachiaria hybriden voor weerstand tegen de spittlebug Aeneolamia reducta zijn weergegeven in figuur 3. <img src="/files/ftp_upload/3047/3047fig3.jpg" alt="Figuur 3" data-altupdatedat="1787634011000" data-alt="Figuur 3"> Figuur 3. Resultaten van screening Brachiaria hybriden voor de weerstand tegen spittlebug Aeneolamia reducta. Wij beschouwen planten resistent als hun reactie op herbivorie valt in de onderste helft van dit perceel. Antibiose stijgt van rechts naar links en tolerantie neemt toe van boven naar beneden. De pijlen wijzen op onze resistent controles.

<ol><li>Painter, R. <a target="_blank" href="http://scholar.google.com/scholar?hl=en&safe=off&q=author%3aPainter%2C+R+%22Insect+resistance+in+crop+plants%22">Insect resistance in crop plants</a>. , Mcmillan. (1951).</li>
<li>Kogan, M., Ortman, E. <a target="_blank" href="http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed?term=((Antixenosis-a+new+term+proposed+to+define+Painter%27s+%27Nonpreference%27+modality+of+resistance%5BTitle%5D)+AND+%22Bull.+Entomol.+Soc.+Am%22%5BJournal%5D)">Antixenosis-a new term proposed to define Painter's 'Nonpreference' modality of resistance.</a> Bull. Entomol. Soc. Am. 24, 175-176 (1978).</li>
<li>Kennedy, G., Gould, F., Deponti, O., Stinner, R. <a target="_blank" href="http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed?term=((Ecological%2C+agricultural%2C+genetic%2C+and+commercial+considerations+in+the+deployment+of+insect-resistant+germplasm%5BTitle%5D)+AND+%22Environ.+Entomol%22%5BJournal%5D)">Ecological, agricultural, genetic, and commercial considerations in the deployment of insect-resistant germplasm.</a> Environ. Entomol. 16, 327-338 (1987).</li>
<li>Holmann, F., Peck, D. <a target="_blank" href="http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed?term=((Economic+damage+of+grassland+spittlebugs+%28Homoptera+Cercopidae%29+in+Colombia%3A+a+first+approximation+of+impact+on+animal+production+in+Brachiaria+decumbens%5BTitle%5D)+AND+%22Neotrop.+Entomol%22%5BJournal%5D)">Economic damage of grassland spittlebugs (Homoptera Cercopidae) in Colombia: a first approximation of impact on animal production in Brachiaria decumbens.</a> Neotrop. Entomol. 31, 275-284 (2002).</li>
<li>Miles, J. W., Cardona, C., Sotelo, G. <a target="_blank" href="http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed?term=((Recurrent+selection+in+a+synthetic+brachiariagrass+population+improves+resistance+to+three+spittlebug+species%5BTitle%5D)+AND+%22Crop+Sci%22%5BJournal%5D)">Recurrent selection in a synthetic brachiariagrass population improves resistance to three spittlebug species.</a> Crop Sci. 46, 1088-1093 (2006).</li>
<li>Ferrufino, A., Lapointe, S. L. <a target="_blank" href="http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed?term=((Host+plant+resistance+in+Brachiaria+grasses+to+the+spittlebug+Zulia+colombiana%5BTitle%5D)+AND+%22Entomol.+Exp.+Appl%22%5BJournal%5D)">Host plant resistance in Brachiaria grasses to the spittlebug Zulia colombiana.</a> Entomol. Exp. Appl. 51, 155-162 (1989).</li>
<li>Lapointe, S. L., Serrano, M. S., Arango, G. L., Sotelo, G., Cordoba, F. <a target="_blank" href="http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed?term=((Antibiosis+to+spittlebugs+%28Homoptera%3A+Cercopidae%29+in+accessions+of+Brachiaria+spp%5BTitle%5D)+AND+%22J.+Econ.+Entomol%22%5BJournal%5D)">Antibiosis to spittlebugs (Homoptera: Cercopidae) in accessions of Brachiaria spp.</a> J. Econ. Entomol. 82, 1764-1766 (1992).</li>
<li>Cardona, C., Miles, J. W., Sotelo, G. <a target="_blank" href="http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed?term=((An+improved+methodology+for+massive+screening+of+Brachiaria+spp.+genotypes+for+resistance+to+Aeneolamia+varia+%28Homoptera%3A+Cercopidae%29%5BTitle%5D)+AND+%22J.+Econ.+Entomol%22%5BJournal%5D)">An improved methodology for massive screening of Brachiaria spp. genotypes for resistance to Aeneolamia varia (Homoptera: Cercopidae).</a> J. Econ. Entomol. 92, 490-496 (1999).</li>
<li>Cardona, C., Fory, P., Sotelo, G., Pabon, A., Diaz, G., Miles, J. W. <a target="_blank" href="http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed?term=((Antibiosis+and+tolerance+to+five+species+of+spittlebug+%28Homoptera%3A+Cercopidae%29+in+Brachiaria+spp.%3A+implications+for+breeding+for+resistance%5BTitle%5D)+AND+%22J.+Econ.+Entomol%22%5BJournal%5D)">Antibiosis and tolerance to five species of spittlebug (Homoptera: Cercopidae) in Brachiaria spp.: implications for breeding for resistance.</a> J. Econ. Entomol. 97, 635-645 (2004).</li>
<li>Smith, C., Khan, Z., Pathak, M. <a target="_blank" href="http://scholar.google.com/scholar?hl=en&safe=off&q=author%3aSmith%2C+C+%22Techniques+for+evaluating+insect+resistance+in+crop+plants%22">Techniques for evaluating insect resistance in crop plants</a>. , CRC Press. (1994).</li>
<li>Lapointe, S., Sotelo, G., Arango, G. <a target="_blank" href="http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed?term=((Improved+technique+for+rearing+spittlebugs+%28Homoptera%3A+Cercopidae%29%5BTitle%5D)+AND+%22J.+Econ.+Entomol%22%5BJournal%5D)">Improved technique for rearing spittlebugs (Homoptera: Cercopidae).</a> J. Econ. Entomol. 82, 1764-1766 (1989).</li>
<li>Lopez, F., Cardona, C., Miles, J. W., Sotelo, G., Montoya, J. <a target="_blank" href="http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed?term=((Screening+for+resistance+to+adult+spittlebugs+%28Hemiptera%3A+Cercopidae%29+in+Brachiaria+spp.%3A+methods+and+categories+of+resistance%5BTitle%5D)+AND+%22J.+Econ.+Entomol%22%5BJournal%5D)">Screening for resistance to adult spittlebugs (Hemiptera: Cercopidae) in Brachiaria spp.: methods and categories of resistance.</a> J. Econ. Entomol. 102, 1309-1316 (2009).</li>
</ol>

Discrimineren tussen de herbivore resistentiemechanismen kunnen verlichten veredeling van gewassen inspanningen 3. Weerstand op basis van een sterke antibiotische zou, onder bepaalde omstandigheden, maken selectie druk voor meer agressieve plaag biotypes. Aan de andere kant, kan weerstand op basis van verdraagzaamheid laten pest de bevolking te verhogen tot tolerantie uiteindelijk wordt overweldigd. Fokken op duurzame resistentie, daarom, vereist een zorgvuldige afweging van wat resistentiemechanismen zouden de meeste stabiliteit te verlenen voor een bepaald gewas / plaag systeem [zie Kennedy et al.. (1987) voor een uitgebreide discussie over het onderwerp] 3. Deze video demonstratie bouwt voort op een aantal eerdere studies ontworpen om de relatieve bijdragen van antibiose en tolerantie voor spittlebug weerstand in brachiariagrasses 6-9 te schatten. In tegenstelling tot choice toetsen of veld experimenten, no-choice toetsen zorgen voor alle planten krijgen dezelfde herbivoor druk, en zo controle voor verschillen die voortvloeien uit herbivoor gedrag (bv., gastheer voorkeur, aggregatie). Om deze reden is echter, no-choice toetsen zijn niet geschikt om weerstand te beoordelen door antixenosis. Kunstmatig opvoeding insect kolonies is de beste methode om te testen insecten te verkrijgen voor de weerstand screeningtests 10. Kolonies zorgen voor een betrouwbare en uniforme bron van spittlebugs van een bekende leeftijd voor experimenten uit te voeren op elk moment van het jaar 11. Het kan echter nodig zijn om periodiek wilde dieren trekken in de kolonie om ervoor te zorgen dat de kolonie niet genetisch afwijkt van relevante veld populaties 10. Om de geschiktheid van deze kunstmatig gekweekte herbivoren inschatting en observatie van mogelijke veranderingen in hun agressiviteit loop van de tijd, is het belangrijk dat alle screenings een adequate controle van de bekende weerstandsniveaus te nemen. Meerdere parameters moeten zorgvuldig worden gedefinieerd om een ​​voldoende weerstand screeningstest design. Een paar belangrijke parameters hebben wij rekening gehouden met onze opzet van de test onder meer de leeftijd van de waardplanten, de soorten en het ontwikkelingsstadium van de spittlebugs, de besmetting niveau en de duur van de plant-insect contact 8,9,12. Verschillende rondes van experimenten en het protocol verfijning kan nodig zijn om te komen tot een snelle, rendabele, betrouwbare en test die op adequate wijze herbivoor weerstand voorspelt in het veld.

karakteriseren herbivore resistentiemechanismen: spittlebugs op brachiaria spp. als een voorbeeld

Characterizing Herbivore Resistance Mechanisms: Spittlebugs on Brachiaria spp. as an Example

Planten kunnen weerstaan ​​herbivoor schade door drie brede mechanismen: antixenosis, antibiotische en tolerantie 1. Antixenosis is de mate waarin de plant wordt vermeden wanneer de herbivoor in staat is om te selecteren andere planten 2. Antibiose is de mate waarin de plant heeft invloed op de geschiktheid van de herbivore voeden it 1. Tolerantie is de mate waarin de plant die bestand is tegen of herstellen schade veroorzaakt door de herbivoor, zonder afbreuk te doen van de herbivoor de groei en voortplanting 1. De duurzaamheid van de grazers weerstand in een agrarische omgeving hangt in grote mate af van de weerstand mechanisme voorkeur tijdens de veredeling van gewassen inspanningen 3. Demonstreren we een no-choice experiment ontworpen om de relatieve bijdragen van antibiose en tolerantie voor spittlebug weerstand in Brachiaria spp schatten. Verschillende soorten van de Afrikaanse grassen van het geslacht Brachiaria zijn waardevol ruwvoer en weide planten in de Neotropen, maar ze kunnen ernstig worden aangevochten door verschillende inheemse soorten van spittlebugs (Hemiptera: Cercopidae). 4 Om hun weerstand te beoordelen spittlebugs, zijn planten vegetatief vermeerderde door houtstekken en toegestaan ​​om te groeien voor ongeveer een maand, waardoor de groei van de oppervlakkige wortels waarop spittlebugs kan voeden. Op dat moment is iedere test plant individueel uitgedaagd met zes spittlebug eieren in de buurt van uitkomen. Plagen mogen vooruitgang voor een maand voordat de evaluatie plant schade en insecten overleven. Scoren plant schade geeft een schatting van tolerantie, terwijl scoren insect te overleven geeft een schatting van antibiose. Dit protocol heeft vergemakkelijkt onze plantenveredeling doelstelling om spittlebug weerstand te verbeteren in de commerciële brachiariagrases 5.

Deze video legt de mechanismen van de waardplant weerstand tegen herbivorie en toont een no-choice test die de relatieve bijdragen van antibiose en tolerantie voor spittlebug weerstand in de schattingen<em&gt; Brachiaria</em&gt; Spp.

Karakteriseren Herbivore resistentiemechanismen: Spittlebugs op Brachiaria Spp. als een voorbeeld

Planten kunnen zich tegen schade door herbivoren verzetten via drie brede mechanismen: antixenose, antibiose en tolerantie1. Antixenose is de mate waarin de plant ...

Hallo, mijn naam is Ush Bara en ik ben entomoloog bij het International Center for Tropical Agriculture. Het algemene doel is om via video een methode te demonstreren om mechanismen van gastplantresistentie tegen herbivorie te karakteriseren ter ondersteuning van samenwerkingsinspanningen, namelijk ons kweekinitiatief om de resistentie tegen landbouwspitbugs te verbeteren. Hierbij dienen grassen als voorbeeld.Spuugwantsen zijn ernstige plagen voor veel economisch belangrijke grassen, waaronder tropische weidegrassen, suikerriet en maïs. In de Amerikaanse tropen zijn weidegrassen behorend tot het geslacht bacteria hun belangrijkste waardplanten. Een plant kan zich tegen schade door herbivoren verdedigen via drie brede mechanismen.Antibiose, intolerantie of soms non-preferentie is de mate waarin een plant wordt vermeden wanneer de herbivoor in staat is om planten te selecteren. Antibiose wordt doorgaans vastgesteld in keuzeproeven waarbij herbivoren toegang krijgen tot meer dan één genotype. Antibiose is de mate waarin de plant de fitness beïnvloedt van de herbivoor die ervan voedt.Ten slotte is tolerantie de mate waarin de plant schade veroorzaakt door de HBO kan weerstaan of herstellen zonder de groei en voortplanting van de HBO in gevaar te brengen. Zowel antibiotica als tolerantie kunnen het beste worden aangetoond in 'no choice'-testen, waarbij de hbo's worden opgesloten en daardoor gedwongen worden zich van één enkele plant te voeden. Onze video demonstreert een 'no choice'-test die is ontworpen om de antibiotica-intolerantie van de spuugluis IV te schatten. Bij grassoorten in aria is de resistentie van de waardplant een cruciale tactiek voor de beheersing van de spuugluis.Echter, resistentie gebaseerd op sterke antibiotica zou selectiedruk kunnen creëren voor meer virulente plaagbiotypen. Aan de andere kant zou resistentie gebaseerd op tolerantie ervoor zorgen dat populaties van de spuithond kunnen blijven groeien totdat de aantallen de plant overweldigen. Duurzame resistentie kan daarom bepaalde niveaus van zowel antibiotica als tolerantie vereisen.Dit protocol demonstreert hoe de relatieve bijdragen van elk tot de resistentie tegen spit bugs kunnen worden geschat. De Aria-genotypes zijn afkomstig uit de kiemplasmabank van het International Center for Tropical Agriculture. De planten worden vegetatief vermeerderd uit enkelvoudige stamsnoedels, afkomstig van volwassen planten die als experimentele eenheden worden gebruikt.De stekken worden teruggesneden tot 10 centimeter om uniformiteit van het plantmateriaal te waarborgen en besmetting door plantpathogenen te voorkomen. De stekken worden gedurende twee minuten gewassen in een 3% natriumhypochlorietoplossing en vervolgens grondig afgespoeld met kraanwater. Elke stek wordt geplant in ongeveer 36 gram steriele grond in een PVC-buis, die aan de onderzijde is afgedicht met een gedeelte van een piepschuimbeker en is afgesloten met een PVC-bus.De stek wordt op zijn plaats gehouden door een schuimrubberen ring die in de centrale opening van de bussing is geplaatst. De planten worden bemest en er is water nodig om een adequaat bodemvochtgehalte te behouden. De planten groeien gedurende één maand voordat ze worden blootgesteld aan insecten, wat de ontwikkeling van oppervlakkige wortels mogelijk maakt, die dienen als voedingsplaatsen voor wortelvretende insecten.Het omkeren van de planten in het spittle bog NIMS gedurende acht dagen vóór infestatie stimuleert de groei van oppervlakkige wortels verder, waardoor gedeeltelijk wordt gecorrigeerd voor inherente verschillen in de wortelarchitectuur. Deze stap vereist een kunstmatige lichtbron, die wij 24 uur per dag aanbieden. Planten met weinig of geen oppervlakkige wortels.Na deze inversie worden de behandelingen uit het experiment verwijderd. 30 dagen na het planten wordt elke plant aan het bodemoppervlak geïnfecteerd met zes volwassen eieren afkomstig uit onze spittle bug-kolonies. Om deze kolonies op te zetten, worden volwassen spittle bugs in het veld verzameld, geïdentificeerd op soortniveau en in kooien geplaatst waar zij bladvertering van vatbare aria krijgen om van te voeden. De vrouwtjes leggen hun eieren in grond die zich bevindt in een ondiepe verwijderbare tray, geplaatst op de bodem van de kooien.Na enkele dagen wordt de bodem in water gesuspendeerd en door een reeks zeven geleid om de eitjes te verzamelen. Het suspenderen van het materiaal in een 30% zoutoplossing zorgt ervoor dat de rijpe eitjes gaan drijven, terwijl onrijpe eitjes achterblijven op het overgebleven organische materiaal. Om contaminatie door insectenpathogenen te voorkomen, worden de eitjes vijf minuten gedesinfecteerd in een 0,5% natriumhypochlorietoplossing en vervolgens gespoeld met gedestilleerd water; alleen rijpe eitjes die kortstondig zullen uitkomen, worden geselecteerd voor infestaties.Ze kunnen worden geïdentificeerd aan de aanwezigheid van twee rode stippen in het voorste gedeelte, die overeenkomen met de ogen van het insect. Roze markeringen in het achterste gedeelte komen overeen met het abdomen van het insect, en een volledig uitgezette a perm. Een succesvolle uitkomst wordt vier dagen later bevestigd, waarna elk niet uitgekomen ei wordt vervangen door een neonataal spitblok.Uit onze kolonietest. Planten zijn gerangschikt in een gerandomiseerd volledig blokontwerp met zes herhalingen. Het experiment wordt ongeveer 30 dagen na infestatie geëvalueerd.De score voor plantenschade geeft een schatting van de tolerantie. Terwijl de score voor insectenoverleving een schatting geeft van de antibioticumgevoeligheid. Schade wordt gescoord met een visuele schaal van één tot vijf, waarbij één overeenkomt met geen zichtbare schade en vijf overeenkomt met de dood van de plant.Vervolgens wordt de overleving beoordeeld door de insecten te tellen die ofwel hun laatste insteekpunt of hun volwassen stadium bereiken. Om resistentiemechanismen te categoriseren, is het nuttig om de resultaten te visualiseren met een plot waarbij de overleving van de insecten op de x-as staat en de plantschade op de Y-as. De antibioticumresistentie neemt toe naarmate men van rechts naar links beweegt.Aan de andere kant neemt de tolerantie toe naarmate men van boven naar beneden beweegt. We beschouwen planten als resistent als de respons op herbivoren in de onderste helft van deze grafiek valt. Als deze respons in het linkerkwadrant valt, is het dominante resistentiemechanisme antibiotica.Als de respons in het rechterkwadrant valt, is het dominante resistentiemechanisme tolerantie. Hier is een representatieve steekproef van onze screeningsgegevens. De punten bovenaan vertegenwoordigen vatbare planten.De punten in het kwadrant linksonder vertegenwoordigen planten die resistent zijn door antibioticose. De punten in het kwadrant rechtsonder vertegenwoordigen planten die resistent zijn door tolerantie. We hebben zojuist een demonstratie gezien van een 'no choice assay' om de relatieve bijdragen van antibioticose en intolerantie aan de plantresistentie te schatten, ongeacht hoe dit werkt.We gebruiken de resistentie tegen spuugluizen in Aria als voorbeeld, maar de gepresenteerde principes zouden relevant moeten zijn voor andere systemen. We hopen dat onze video u helpt bij uw eigen inspanningen. Veel succes.

characterizing-herbivore-resistance-mechanisms-spittlebugs-on

Research

JoVE Journal

Biology

Biologie

Plant de weerstand tegen kauwen insect herbivoren kunnen worden getest op verschillende manieren. Hier hebben we laten zien hoe je set-up een keuze en een no-keuze-experiment met de modelplant Arabidopsis thaliana te identificeren weerstand tegen de plaagsoorten Pieris rapae.

Keuze en No-keuze Assays voor het testen van de weerstand van A. thaliana te kauwen Insecten

Een push-pull-methode voor het verzamelen van planten vluchtige stoffen wordt beschreven. De methode zorgt voor een vergelijking van de vluchtige stoffen veroorzaakt door herbivore voeden, exogene methyljasmonaat, en mechanische beschadigingen. Deze techniek wordt ook gebruikt om de volatiele reactie van onbeschadigd takken om de blootstelling aan vluchtige stoffen te onderzoeken van herbivoor-beschadigde takken binnen de bosbes planten.

Herbivoor-geïnduceerde Blueberry Vluchtige stoffen en Intra-plant Signaling

Dit protocol laat twee inoculatie methoden om de schimmel entomopathogen...

Tot oprichting van Schimmel Entomopathogens als endofyten: Op weg naar Endofytische Biologische bestrijding

Protocollen voor een efficiënte bereiding van homogene monsters van spintmijten, aantasting van experimentele installaties, en beoordeling van plantaardige schade, zoals vereist voor studies van planten-plaaginteractie werden ontwikkeld.

Toepassing van twee-gespot spintmijt<em&gt; Tetranychus urticae</em&gt; Voor Plant-pest Interaction Studies

Een robuuste en flexibele aanpak om herbicideresistentie in onkruidpopulaties te bevestigen wordt gepresenteerd. Dit protocol maakt het mogelijk om de niveaus van herbicideresistentie te bepalen en toe te passen op een breed scala aan onkruidsoorten en herbiciden met kleine aanpassingen.

Protocollen voor Robuuste herbicideresistentie testen in verschillende Weed Species

Kwantificering van ziekteverwekkergroei is een krachtig hulpmiddel om verschillende Arabidopsis thaliana (hierna: Arabidopsis) immuunresponsen te karakteriseren. De hier beschreven methode presenteert een geoptimaliseerde spuitinfiltratie-assay om de groei van Pseudomonas syringae pv. maculicola ES4326 in volwassen Arabidopsis-bladeren te kwantificeren.

Bacteriële Leaf Infiltratie Assay voor Beeldende karakterisatie van Plant Defense Reacties met behulp van de<em&gt; Arabidopsis thaliana-Pseudomonas syringae</em&gt; Pathosystem

In de blad-cutting mieren, presenteren wij een visuele ondersteuning om ziekte verdediging gedrag met afzonderlijke clips en de bijbehorende definities, geïllustreerd in een experimentele infectie scenario. Ons belangrijkste doel is om te helpen andere onderzoekers belangrijke defensief gedrag te herkennen en te zorgen voor een gemeenschappelijk begrip voor toekomstig onderzoek op dit gebied.

Een visuele gids voor het bestuderen van gedrags verdediging aan Pathogen aanslagen in blad-Cutting mieren

De gepresenteerde methode creëert natuurlijke herbivoor beschadigd plantenweefsel door de toepassing van Manduca sexta larven op losgeraakte bladeren van aardappel. Het plantenweefsel wordt onderzocht voor de uitdrukking van zes transcriptiefactor homologs die betrokken zijn bij vroege reacties op insecten herbivory.

Vrijstaande blad testen voor het vereenvoudigen van genexpressie studies in aardappel tijdens besmetting door kauwen insect Manduca sexta

Het huidige protocol beschrijft een methode om voldoende speeksel van priemzuigende insecten te verzamelen met behulp van een kunstmatig medium. Dit is een handige methode voor het verzamelen van insectenspeeksel en het bestuderen van speekselfunctie op insectenvoedingsgedrag en vectoroverdraagbare virusoverdracht.

Tweelaagse membraansandwichmethode voor Laodelphax striatellus Speekselcollectie

Dit protocol beschrijft een methode voor het induceren van de verspreiding van juvenielen van de derde fase (pre-dauer juvenielen, JIII.) van Bursaphelenchus xylophilus in cryptobiose door osmotische regulatie van kaliumchloride (KCl) ionen. Deze methode kan technische ondersteuning bieden voor onderzoek naar de stressbestendigheidsmechanismen van B. xylophilus.

Induceren van de inducatie van verspreidingsjuvenielen van Bursaphelenchus xylophilus in de derde fase in cryptobiose door osmotische regulatie

Leer een no-choice test om herbivoorresistentie in Brachiaria te karakteriseren via antibiose en tolerantie. Deze methode ondersteunt veredelingsprogramma's voor duurzame plaagbestrijding.

Karakteriseren Herbivore resistentiemechanismen: Spittlebugs op Brachiaria Spp. als een voorbeeld

Meer video's verkennen