Po urazie występuje wczesna, nadreaktywna odpowiedź zapalna, która może prowadzić do wielonarządowej niewydolności i wysokiej śmiertelności u pacjentów z urazami; odpowiedzi tej często towarzyszy opóźniona immunosupresja, która powoduje kliniczne powikłania w postaci infekcji i może również zwiększyć śmiertelność.1-9 W wielu badaniach zaczęto oceniać te zmiany w reaktywności układu odpornościowego po urazie.10-15
Badania immunologiczne są w dużym stopniu wspierane przez szeroką gamę dostępnych myszy transgenicznych i nokautowych do modelowania in vivo; szczepy te pomagają w szczegółowych badaniach nad oceną szlaków molekularnych zaangażowanych w odpowiedzi immunologiczne.16-21
Wyzwaniem w eksperymentalnym modelowaniu urazów u myszy są badania długoterminowe, ponieważ techniki stabilizacji złamań u tych zwierząt mogą być złożone i trudne do odtworzenia.22-30
Ten model pseudozłamania, będący łatwo powtarzalnym modelem urazu, pozwala pokonać te trudności poprzez immunologiczne naśladowanie środowiska złamania kończyny, umożliwiając jednocześnie zwierzętom swobodę ruchów oraz długoterminowe przeżycie bez konieczności ciągłego i przedłużonego stosowania znieczulenia. Celem jest odtworzenie cech złamania kości długiej; uszkodzone mięśnie i tkanki miękkie są eksponowane na uszkodzoną kość i szpik kostny bez konieczności łamania natywnej kości.
Model pseudozłamania składa się z dwóch etapów: obustronnego zmiażdżenia mięśni kończyn tylnych, a następnie wstrzyknięcia roztworu kostnego do tych uszkodzonych mięśni. Roztwór kostny przygotowuje się poprzez pobranie kości długich z obu kończyn tylnych syngeneicznego dawcy o zbliżonym wieku i masie ciała. Kości te są następnie miażdżone i resuspensowane w roztworze soli fizjologicznej z buforem fosforanowym w celu otrzymania roztworu kostnego.
Obustronne złamanie kości udowej jest powszechnie stosowanym i dobrze opracowanym modelem urazu kończyn, który służył jako model porównawczy podczas opracowywania modelu pseudozłamania. spośród wielu dostępnych modeli złamań, w porównaniu do pseudozłamania wybraliśmy zamkniętą metodę złamania z urazem tkanek miękkich, ponieważ zależało nam na uzyskaniu sterylnego, a jednocześnie proporcjonalnie ciężkiego modelu urazu tkanek obwodowych. 31
Wstrząs krwotoczny jest częstym zjawiskiem w przebiegu ciężkich urazów, a globalna hipoperfuzja stanowi istotny element modelu urazowego. 32-36 Model pseudozłamania można łatwo połączyć z modelem wstrząsu krwotocznego, aby stworzyć model politraumy o wysokim stopniu ciężkości. 37