Tworzenie zwierząt transgenicznych jest standardowym podejściem w badaniu funkcji interesującego genu in vivo. Jednakże wiele zwierząt z nokautem lub zwierząt transgenicznych nie jest żywotnych w przypadkach, gdy zmodyfikowany gen jest eksprymowany lub usunięty w całym organizmie. Co więcej, różnorodne mechanizmy kompensacyjne często utrudniają interpretację wyników. Efekty kompensacyjne można złagodzić poprzez odpowiednie zsynchronizowanie czasu ekspresji genu lub ograniczenie liczby przetransfekowanych komórek.
Metoda postnatalnej mikroiniekcji pozakomorowej i elektroporacji in vivo umożliwia ukierunkowane dostarczanie genów, siRNA lub cząsteczek barwnika bezpośrednio do niewielkiego, wybranego obszaru w mózgu noworodka gryzonia. W przeciwieństwie do konwencjonalnej techniki iniekcji dokomorowej, metoda ta pozwala na transfekcję niemigrujących typów komórek. Zwierzęta poddane transfekcji opisaną tutaj metodą mogą być wykorzystane, na przykład, do dwufotonowego obrazowania in vivo lub w eksperymentach elektrofizjologicznych na ostrych skrawkach mózgu.