Artykuł metodologiczny

Pomiar aktywności autonomicznego układu nerwowego serca (ANS) u dzieci

22.6K wyświetleń

⸱

DOI:

10.3791/50073

⸱

29 kwietnia 2013

 ,  ,  ,  ,  , 
1Department of Public Health, Academic Medical Center - University of Amsterdam, 2Department of Epidemiology, Documentation and Health Promotion, Public Health Service of Amsterdam (GGD), 3Department of Biological Psychology, VU University, 4EMGO+ Institute, VU University Medical Center, 5Institute of Health Sciences, VU University, 6Department of Pediatrics, VU University Medical Center

* These authors contributed equally

W tym artykule

Podsumowanie

Pomiar aktywności autonomicznego układu nerwowego zazwyczaj ogranicza badacza i uczestnika do laboratorium, które może stanowić onieśmielające środowisko dla dzieci. Urządzenie VU University Ambulatory Monitoring System (VU-AMS) może rejestrować autonomiczną kontrolę serca w dowolnym ustawieniu. VU-AMS okazał się bardzo podatny do testowania na dzieciach.

Streszczenie

Autonomiczny układ nerwowy (ANS) kontroluje głównie automatyczne funkcje organizmu, które są zaangażowane w homeostazę, takie jak tętno, trawienie, częstość oddechów, ślinotok, pocenie się i funkcja nerek. ANS ma dwie główne gałęzie: współczulny układ nerwowy, przygotowujący organizm człowieka do działania w chwilach zagrożenia i stresu, oraz przywspółczulny układ nerwowy, który reguluje stan spoczynku organizmu.

Aktywność ANS może być mierzona inwazyjnie, na przykład za pomocą technik radioznacznikowych lub rejestracji mikroelektrod z nerwów powierzchownych, lub może być mierzona nieinwazyjnie, używając zmian w odpowiedzi narządu jako wskaźnika zmian w aktywności ANS, na przykład gruczołów potowych lub serca. Pomiary inwazyjne mają najwyższą trafność, ale są bardzo słabo wykonalne w próbkach na dużą skalę, gdzie preferowanym podejściem są pomiary nieinwazyjne. Wpływ układu autonomicznego na serce można wiarygodnie określić ilościowo poprzez zapis elektrokardiogramu (EKG) w połączeniu z kardiogramem impedancyjnym (ICG), który odzwierciedla zmiany impedancji klatki piersiowej w odpowiedzi na oddychanie i wyrzut krwi z komory do aorty. Z sygnałów oddechowych i EKG można wyodrębnić zatokową arytmię oddechową jako miarę kontroli przywspółczulnej serca. Z EKG i sygnałów wyrzutowych lewej komory można wyodrębnić okres przedwyrzutowy jako miarę kontroli współczulnej serca. Zapis EKG i ICG odbywa się głównie w warunkach laboratoryjnych. Jednak zmuszanie badanych do zgłaszania się do laboratorium znacznie zmniejsza ważność ekologiczną, nie zawsze jest wykonalne w badaniach epidemiologicznych na dużą skalę i może być zastraszające dla małych dzieci. Urządzenie ambulatoryjne do EKG i ICG jednocześnie rozwiązuje te trzy problemy.

Tutaj prezentujemy projekt badania do minimalnie inwazyjnej i szybkiej oceny autonomicznej kontroli serca u dzieci, przy użyciu zatwierdzonego urządzenia ambulatoryjnego 1-5, VU University Ambulatory Monitoring System (VU-AMS, Amsterdam, Holandia, www.vu-ams.nl).

Protokół

1. Przygotowanie: Rozruch

  1. Potrzebujesz:
    • ambulatoryjne urządzenie rejestrujące VU-AMS5fs (w tym interfejsu podczerwieni, który można podłączyć do portu szeregowego RS232 komputera lub do portu USB).
    • 7 elektrod (użyliśmy ConMed 1690-003).
    • 2 naładowane baterie AA.
    • pusta karta pamięci CompactFlash (VU-AMS5fs została gruntownie przetestowana z kartą 1GB 80x CF firmy Transcend (TS1GCF80), ale inne karty CF też powinny działać).
    • laptop lub komputer stacjonarny z czytnikiem kart flash i zainstalowanym oprogramowaniem do zarządzania analizą danych (DAMS).
    • stoper.
    • Odtwarzacz muzyki z bajkami dla dzieci i słuchawkami oraz mały samodmuchany materac dmuchany są opcjonalne.
  2. Sprawdź ustawienia godziny i daty na laptopie/komputerze, ponieważ zostaną one zapisane jako metadane w twoich plikach. Włóż pustą kartę pamięci i pełne baterie do urządzenia VU-AMS (pomyślne umieszczenie jest sygnalizowane potrójnym sygnałem dźwiękowym). Gdy urządzenie jest w trybie czuwania, zielone światło będzie migać dwa razy co dziesięć sekund. Oznacza to, że jest gotowy, ale nie nagrywa. Teraz podłącz urządzenie do laptopa za pomocą dołączonego i uruchom program DAMS. Zainicjuj komunikację z urządzeniem (wybierz zakładkę "urządzenie" i wybierz odpowiedni tryb połączenia, na podczerwień lub bluetooth).
  3. Poproś uczestnika, aby zdjął ubranie na górną część ciała. W miejscach, w których zostaną umieszczone elektrody, oczyść skórę chusteczkami nasączonymi alkoholem i umieść siedem elektrod na klatce piersiowej i plecach (ryc. 1). Następnie podłącz przewody doprowadzające zgodnie ze schematem kolorów i podłącz je do urządzenia.
  4. Sprawdź typ baterii i wskazanie napięcia baterii (powinno to być około 3,4 V dla baterii alkalicznych i około 2,4 V dla akumulatorów NiMH). Wypełnij pole identyfikacyjne. Typowe częstotliwości próbkowania są pokazane na rysunku (rysunek 2).
  5. Zmierz odległość między dwiema elektrodami na klatkę piersiową w milimetrach i wypełnij ją w polu "Odległość ICG-V". Następnie kliknij "wyślij ustawienia", aby wysłać bieżące ustawienia/identyfikator do urządzenia.
  6. Teraz należy użyć opcji "Online" programu do wyświetlenia EKG, ΔZ (to jest oddychanie) i dZ/dt (to jest ICG). Sygnał ΔZ odbija impedancję podstawową w poprzek klatki piersiowej, która po odpowiednim filtrowaniu może być wykorzystana do wydobycia sygnału oddechowego z wysoką wiernością 7. Sygnał dZ/dt jest ΔZ zróżnicowanym w czasie i odzwierciedla szybkie zmiany ΔZ związane z wyrzucaniem krwi z komory do aorty.
    1. Wyraźny zespół QRST powinien być wykrywalny w EKG. Fala R powinna być skierowana w górę i powinna to być pik o największej (bezwzględnej) amplitudzie w dowolnym kierunku.
    2. ΔZ powinien mieścić się w zakresie od -0,5 do +0,5 Ω przez większość czasu, a dZ/dt od -1 do +1 Ω/sek.
    3. Z0 powinien zawsze mieścić się w zakresie od 8 do 20 Ω. Różnica ta odzwierciedla fakt, że sygnał impedancji klatki piersiowej zależy od odległości między elektrodami pomiarowymi, która jest funkcją wzrostu dziecka, oraz "wilgotności" kolumny piersiowej zamkniętej przez elektrody pomiarowe, różnice w składzie ciała (np. BMI) mogą wpływać na amplitudę sygnału dZ/dt (masa tłuszczowa zawierająca mniej wody niż mięśnie). Indywidualne różnice w bezwzględnej amplitudzie Z0 są również odzwierciedlone w sygnale ΔZ, ale nie ma to wpływu na wyznaczenie skurczowych przedziałów czasowych, które są niezależne od amplitudy.
    4. Sygnał ΔZ powinien wyraźnie odzwierciedlać głęboki oddech badanego (poinstruuj dziecko, aby brało powolny, głęboki oddech i powolny wydech).
    5. W ICG typowy kształt fali skierowanej w górę, odzwierciedlający fazę wyrzutu serca, powinien być wyraźnie wykrywalny. Lekki ruch obiektu nie powinien zniekształcać sygnału dZ/dt. Jeśli te kryteria nie są spełnione, ponownie oczyść skórę i ponownie przymocuj elektrody, aż do uzyskania zadowalających sygnałów.
  7. Po osiągnięciu dobrych sygnałów rozpocznij rejestrowanie danych, naciskając przycisk "start". Usłyszysz sygnał dźwiękowy potwierdzający rozpoczęcie nagrywania, a zielone światło zacznie migać raz na trzy sekundy. Rejestracja już się rozpoczęła. Zamknąć program VU-DAMS. Możesz teraz odłączyć urządzenie od interfejsu.

2. Okres rejestracji

  1. Po rozpoczęciu rejestracji poproś dziecko, aby położyło się do pierwszego warunku eksperymentalnego. Gdy dziecko znajduje się w pozycji leżącej (bez pochylenia głowy) przez dwie minuty, należy krótko (< 2 s) nacisnąć mały przycisk na górze urządzenia. Naciśnięcie tego przycisku oznacza specjalne zdarzenie, a później pomoże Ci zidentyfikować początek tego warunku w Twoich danych.
  2. Po czterech minutach ponownie naciśnij przycisk zdarzenia. Sygnalizuje to koniec stanu leżenia. Teraz poproś dziecko, aby usiadło i powtórzyło procedurę dla tego drugiego warunku. Naciśnij przycisk, odczekaj cztery minuty i ponownie naciśnij przycisk. Dzieci są instruowane, aby w tych warunkach odpoczywały w ciszy.
  3. Aby zatrzymać pomiar, naciśnij i przytrzymaj przycisk przez co najmniej 3 sekundy. Lampka będzie migać co 10 sekund, wskazując, że przestała działać i jest w trybie czuwania. Po zatrzymaniu urządzenia można odłączyć wtyczkę przewodu ołowiowego od złącza i przewody doprowadzające od elektrod.
  4. Wyjmij baterie i kartę flash z urządzenia VU-AMS i umieść kartę flash w czytniku. Przenieś pobrane pliki do wyznaczonego katalogu (zazwyczaj nazwa katalogu będzie identyczna z identyfikatorem tematu używanym w polu identyfikacji).

3. Przetwarzanie danych

  1. Po otwarciu danych za pomocą programu VU-DAMS, dane zostaną automatycznie przekonwertowane z formatu danych surowych (rozszerzenie .5fs) do nowego formatu (rozszerzenie .amsdata). Jest to plik danych, z którego VU-DAMS będzie korzystać w kolejnych krokach.
  2. Najpierw wyodrębnij szereg czasowy Inter Beat Interval z sygnału EKG. Wybierz zakładkę Wykryj szczyty R. Zautomatyzowany algorytm wykryje wszystkie szczyty R w sygnale EKG i wybierze (jeśli występują) okresy o bardzo niskiej jakości EKG do usunięcia. W lewym górnym rogu wskazany jest numer niebieski (prawidłowy), żółty (średnio podejrzany) lub CZERWONY (wysoce podejrzany). Naciskając '.' (DOT) kursor zostanie przesunięty do następnego podejrzanego szczytu R, a użytkownik może ręcznie usunąć lub dodać znaczniki dla fal R. Zaleca się, aby przynajmniej wszystkie wysoce podejrzane bity zostały wizualnie sprawdzone.
  3. Głównym celem jest uzyskanie średniej wartości częstości akcji serca, okresu preejection (PEP) oraz pomiarów arytmii zatokowej układu oddechowego (RSA, HF, RMSSD) w zastosowanych warunkach doświadczalnych. Dlatego należy wskazać, które okresy w surowych danych odpowiadają tym warunkom. Ten proces nazywa się "etykietowaniem danych". Wybierz kartę Dane etykiety. Dwa panele pokazują odpowiednio sygnał tętna i sygnał ruchu, a także rzeczywisty czas nagrania.
  4. Umieść kursor myszy na górnym pasku w miejscu, gdzie jest napisane "kliknij i przeciągnij, aby dodać etykiety" mniej więcej w momencie rozpoczęcia pierwszego warunku i przeciągnij myszą do czasu zakończenia tego warunku. Czasy te są uzyskiwane albo z pisemnego zapisu czasów rozpoczęcia i zakończenia (zanotowanego podczas zbierania danych), albo można użyć znaczników rozpoczęcia i zakończenia uzyskanych po naciśnięciu przycisku na początku i na końcu każdego warunku, które są pionowymi liniami biegnącymi w poprzek wykresów tętna i ruchu.
  5. Każdej etykiecie można nadać (unikalny) identyfikator sygnalizujący określony stan. W naszym przypadku mamy tylko jedną kategorię dla naszych etykiet: warunki eksperymentalne. Ta kategoria ma dwie wartości: leżenie i siedzenie.
  6. VU-DAMS musi być poinformowany o projekcie eksperymentalnym za pomocą tzw. pliku konfiguracyjnego etykiety (label.cfg). Jest to plik ASCII, który można otworzyć za pomocą większości edytorów tekstu i na przykład wygląda tak:
    # exp_condition
    10 leżące
    11 Siedzenie
  7. Umieszczając plik label.cfg w katalogu plików .amsdata, zostanie on automatycznie załadowany przez program VU-DAMS. Po utworzeniu etykiety pojawi się wyskakujący ekran z kategoriami/wartościami wymienionymi w pliku label.cfg. Wybierz "leżenie" dla pierwszej etykiety i "siedzenie" dla drugiej etykiety.
  8. Po oznaczeniu wybierz zakładkę "Ocena impedancji", aby ocenić PEP w kardiogramie impedancyjnym. Dla każdego z warunków wyświetlany jest uśredniony przebieg dZ/dt w zespole, z blokadą czasową dla szczytu R EKG. Uśrednione zespołowo EKG jest prezentowane poniżej przebiegu dZ/dt. Umieść cztery pionowe kursory we właściwych pozycjach: początek załamka Q EKG (początek aktywności elektrycznej), punkt B ICG (początek fazy wyrzutu), ICG dZ/dt-min (maksymalna prędkość wyrzutu) i punkt X ICG (zamknięcie zastawki aortalnej - koniec fazy wyrzutu).
  9. Następnie wybierz zakładkę "Punktacja oddechu", aby ocenić RSA w dolinie szczytowej za pomocą sygnałów oddechowych i EKG. Zautomatyzowana ocena oddechu do oddechu interwału oddechowego i najkrótszego interwału między uderzeniami podczas wdechu oraz najdłuższego interwału między uderzeniami podczas wydechu może być teraz kontrolowany. Zazwyczaj algorytm automatycznego wykrywania nie powinien klasyfikować więcej niż 15% oddechów jako odchylonych - w przeciwnym razie należy sprawdzić sygnał oddechowy i dostroić parametry algorytmu wykrywania zgodnie z potrzebami.

    Wytyczne dotyczące kontroli wzrokowej sygnałów EKG, ICG i oddechowych oraz interaktywnej punktacji PEP i RSA można znaleźć na stronie internetowej VU-AMS, www.vu-ams.nl.
  1. Na koniec wybierz kartę Informacje o etykiecie. Po obliczeniach pojawi się tabela z wynikami. Każdy wiersz reprezentuje średnią wartość serii parametrów fizjologicznych (tętno, PEP, RSA, RR) dla każdego oznaczonego okresu. Pierwsza kolumna zawiera identyfikator tematu (Label_ID). Ostatnia kolumna wskazuje wartości wszystkich kategorii używanych podczas etykietowania (tutaj tylko jedna kategoria "warunek doświadczalny" z dwiema wartościami: "siedzenie" i "leżenie"). Moce spektralne szeregów czasowych interwałów międzytaktonowych są podane tylko dla etykiet o minimalnej długości 4 min (w przeciwnym razie wyświetlany jest brakujący kod). Arkusz kalkulacyjny w tym wyświetlaczu można wyeksportować do formatu ASCII lub EXCEL w celu przeprowadzenia dalszych analiz statystycznych.

Wyniki

W badaniu Amsterdam Born Children and their Development, holenderskiej prospektywnej, podłużnej kohorcie urodzeń, protokół pomiarowy rozpoczęto u 3 097 dzieci 6. Zgodę uzyskano od Komisji Etyki Medycznej Academic Medical Center, Komisji Etyki Medycznej VU University Medical Center oraz Komisji Rejestracyjnej w Amsterdamie. Wszystkie uczestniczące matki wyraziły pisemną świadomą zgodę dla siebie oraz swoich dzieci.

Ponieważ monitory są lekkie i nieinwazyjne, dzieci bardzo dobrze zniosły te pomiary. Nie dysponujemy danymi na temat wskaźnika odmów, jednak doświadczenie nauczyło nas, że tylko nieliczne dzieci stawiały opór przy zakładaniu elektrod, co uniemożliwiało dalszą ocenę. Z 3 097 rejestracji 0,7% utracono z powodu awarii sprzętu lub błędnego zapisania plików. Z pozostałych 3 074 rejestracji 98,7% dotyczyło dzieci, które ukończyły cały protokół (n = 3 056). W każdym z oznaczonych okresów czasu (pierwotnie wyznaczyliśmy cztery okresy, ale później ograniczyliśmy je do dwóch) napotkaliśmy niejasne sygnały ICG, co oznaczało, że nie można było określić PEP. Doprowadziło to do utraty 1,5% danych w pierwszym z czterech oznaczonych okresów, 2,4% w drugim, 2,8% w trzecim i 4,1% w czwartym okresie. Pełne dane dotyczące PEP we wszystkich okresach czasu były dostępne w 2 797 przypadkach (91,5%, zatem strata 8,5% z powodu niejasnych sygnałów ICG). Pełne dane dotyczące częstości akcji serca (HR), okresu przedwyrzutowego (PEP) itętna oddechowego (RSA), a także płeć i wiek, były dostępne dla 2 761 dzieci; na tym końcowym etapie wystąpiła utrata danych na poziomie 1,3% z nieznanych przyczyn. Ogółem 89,2% rozpoczętych rejestracji doprowadziło do uzyskania pełnych danych badanych. Średni wiek dzieci wynosił 5,7 lat (SD 0,5; rozstęp międzykwartylowy 5,0:6,5), a ich BMI wynosiło 15,5 kg/m2 (SD 1,5; rozstęp międzykwartylowy 13,9:17,2).

Średnie wartości głównych zmiennych wynikowych HR, PEP oraz RSA przedstawiono w Tabeli 1 i przedstawiono graficznie na Rysunku 3, oddzielnie dla chłopców i dziewcząt. HR (zarówno w pozycji leżącej, jak i siedzącej) oraz PEP (tylko w pozycji siedzącej) były wyższe u dziewcząt niż u chłopców (w obu pozycjach). RSA była niższa u dziewcząt niż u chłopców (w obu pozycjach). Wyższe wartości HR u dziewcząt są prawdopodobnie spowodowane słabszą wagalną (przywspółczulną) kontrolą serca. Ich współczulna kontrola serca nie różniła się lub była nawet niższa niż u chłopców (w pozycji siedzącej).

U obu płci HR było wyższe w pozycji siedzącej w porównaniu z pozycją leżącą, podczas gdy RSA było niższe w pozycji siedzącej. Odzwierciedla to słabszą kontrolę nerwu błędnego w pozycji siedzącej. PEP był krótszy w pozycji leżącej niż w siedzącej. Efekt ten był również zgodny z oczekiwaniami i odzwierciedla wynik przeciwstawnych procesów: niższej aktywności współczulnej (wydłuża PEP) podczas leżenia przy jednoczesnym zwiększeniu obciążenia wstępnego (skraca PEP)7.

ChłopcyDziewczęta
W pozycji leżącejW pozycji siedzącejW pozycji leżącejW pozycji siedzącej
ŚredniaSDŚredniaSD ŚredniaSDŚredniaSD 
Częstość akcji serca (bpm)83.99.5*89.110*†86.910.192.410.4†
Okres przedwyrzutowy (msec)76.911.8 78.512.2*†77.710.38111.7†
Oddechowa arytmia zatokowa (msec)127.060.4*115.755.8*†121.756.8108.751.9†

Tabela 1. Pomiary autonomicznego układu nerwowego serca u chłopców i dziewcząt, w zależności od pozycji oraz różnicy między pozycjami. p < 0,05 dla jednopróbkowego testu T w odniesieniu do różnic między płciami. † p < 0,05 dla testu T dla prób zależnych.

Schemat rozmieszczenia elektrod ICG i EKG na ludzkim tułowiu, przedstawiający pozycje na klatce piersiowej i plecach.
Rysunek 1. Siedem elektrod powinno zostać umieszczonych na klatce piersiowej i plecach uczestnika. Pierwszą elektrodę EKG (V-) umieszcza się nieco poniżej prawej obojczyka, 4 cm na prawo od mostka. Drugą elektrodę EKG (V+) umieszcza się w okolicy wierzchołka serca nad dziewiątym żebrem na lewym bocznym brzegu klatki piersiowej, mniej więcej na wysokości processus xiphoideus. Trzecia elektroda EKG (GND) jest elektrodą uziemiającą i jest umieszczana po prawej stronie, między dwoma dolnymi żebrami w obrębie prawej części brzucha. Pierwszą elektrodę pomiarową ICG (V1) umieszcza się na górnym końcu mostka, pomiędzy końcami obojczyków. Drugą elektrodę pomiarową ICG umieszcza się w obrębie kompleksu mieczowatego mostka, w miejscu zbiegu żeber. Dwie elektrody prądowe umieszcza się na plecach: I- na kręgosłupie nad kręgiem szyjnym C4, co najmniej 3 cm (1 in) powyżej elektrody pomiarowej ICG V-, oraz I+ między kręgami piersiowymi T8 a T9 na kręgosłupie, co najmniej 3 cm (1") poniżej elektrody pomiarowej ICG V2. Rozmieszczenie elektrod ICG uwzględnia fakt, że największa część zmian impedancji klatki piersiowej wywoływana przez lewą komorę jest rejestrowana w kolumnie między wcięciem nadmostkowym a processus xiphoideus.

Interfejs urządzenia medycznego wyświetlający biosygnały; EKG, ICG, wskaźniki motoryki, status pamięci, konfigurację.
Rysunek 2. Typowe ustawienia stosowane podczas rejestracji, wyświetlone przez oprogramowanie DAMS po połączeniu z urządzeniem VU-AMS5fs. Kliknij tutaj, aby zobaczyć powiększony rysunek.

Wykres słupkowy tętna, okresu przedwyrzutowego i arytmii zatokowej; chłopcy vs dziewczęta w pozycji leżącej/siedzącej; *# punkty danych.
Rycina 3. Pomiary autonomicznego układu nerwowego serca u chłopców i dziewcząt, w zależności od pozycji ciała. * oznacza p < 0.05 dla jednopróbkowego testu T w odniesieniu do różnic między płciami. # oznacza p < 0.05 dla testu T dla prób zależnych w odniesieniu do różnic w pozycji ciała.

Dyskusja

Użyliśmy ambulatoryjnego urządzenia rejestrującego do pomiaru autonomicznej kontroli serca u 3097 dzieci w wieku od 5 do 7 lat. Do pomiaru EKG i ICG wystarczyło siedem elektrod, z których pobrano tętno, zmienność rytmu serca i skurczowe odstępy czasowe. Zmienność rytmu serca w paśmie częstotliwości oddechowej (RSA) jest ważnym wskaźnikiem aktywności przywspółczulnej serca. Skurczowy przedział czasowy, PEP, odzwierciedlając kurczliwość serca, jest ważnym wskaźnikiem aktywności współczulnej serca. Średnie wartości uzyskane dla HR, PEP i RSA, efekty zmian postawy oraz różnice między chłopcami i dziewczętami były zgodne z tym, czego można oczekiwać od literatury.

Dzięki temu, że monitoring ambulatoryjny wyeliminował konieczność oceny w laboratorium, nagrania mogły być wykonywane w różnych lokalizacjach (np. szkoła, centrum sportowe, muzeum nauki) bez różnic w jakości zapisu sygnału. Jednak niezwykle ważne jest ujednolicenie porównań w obrębie lub między osobami pod względem postawy i obciążenia fizycznego, ponieważ efekty obciążenia następczego i obciążenia wstępnego mogą współdeterminować PEP bez żadnych zmian w napędzie współczulnym serca 7. Dochodzimy do wniosku, że ambulatoryjny zapis EKG i ICG na dużych próbach dzieci jest wysoce wykonalny i proponujemy obecny standaryzowany projekt badania jako użyteczny szablon do przyszłych ocen autonomicznej kontroli serca u dzieci.

Oświadczenia

Nie mamy nic do ujawnienia.

Podziękowania

AEvD było wspierane przez Holenderską Fundację Kardiologiczną (DHF-2007B103). Autorzy pragną podziękować wszystkim matkom i dzieciom biorącym udział w badaniu Amsterdam Born Children and their Development (ABCD) oraz całemu zespołowi zajmującemu się rozwojem i utrzymaniem systemu VU-AMS w Zakładzie Oprzyrządowania - Wydziale Psychofizjologii (Uniwersytet VU, Amsterdam, Holandia).

Materiały

Lista materiałów użytych w tym artykule
NazwaFirmaNumer katalogowyKomentarze
VU-AMS5fs ambulatoryjne urządzenie rejestrujące i interfejsu podczerwieniVU University Amsterdamn/ahttp://www.vu-ams.nl
ElectrodesConMed1690-003
Baterie
Karta
pamięci CompactFlashLaptop/komputer z czytnikiem
Pakiet oprogramowania VU-DAMSVU University Amsterdamdo pobrania za darmo, http://www.vu-ams.nl
Stoper
Odtwarzacz muzyki i słuchawkiopcjonalnie
Samodmuchany materac dmuchanyfakultatywny
AAkart flash

Bibliografia

  1. de Geus, E. J., Willemsen, G. H., Klaver, C. H., van Doornen, L. J. Ambulatory measurement of respiratory sinus arrhythmia and respiration rate. Biol. Psychol. 41, 205-227 (1995).
  2. Goedhart, A. D., van der, S. S., Houtveen, J. H., Willemsen, G., de Geus, E. J. Comparison of time and frequency domain measures of RSA in ambulatory recordings. Psychophysiology. 44, 203-215 (2007).
  3. Goedhart, A. D., Kupper, N., Willemsen, G., Boomsma, D. I., de Geus, E. J. Temporal stability of ambulatory stroke volume and cardiac output measured by impedance cardiography. Biol. Psychol. 72, 110-117 (2006).
  4. Riese, H., Groot, P. F. C., van den Berg, M., et al. Large-scale ensemble averaging of ambulatory impedance cardiograms. Behavior Research Methods Instruments & Computers. 35, 467-477 (2003).
  5. Willemsen, G. H., de Geus, E. J., Klaver, C. H., van Doornen, L. J., Carroll, D. Ambulatory monitoring of the impedance cardiogram. Psychophysiology. 33, 184-193 (1996).
  6. van Dijk, A. E., van Eijsden, M., Stronks, K., Gemke, R. J., Vrijkotte, T. G. Prenatal stress and balance of the child's cardiac autonomic nervous system at age 5-6 years. PLoS ONE. 7, e30413(2012).
  7. Houtveen, J. H., de Groot, P. F., de Geus, E. J. Effects of variation in posture and respiration on RSA and pre-ejection period. Psychophysiology. 42, 713-719 (2005).
  8. Goedhart, A. D., Willemsen, G., Houtveen, J. H., Boomsma, D. I., De Geus, E. J. Comparing low frequency heart rate variability and preejection period: two sides of a different coin. Psychophysiology. 45, 1086-1090 (2008).
  9. van Dijk, A. E., van Eijsden, M., Stronks, K., Gemke, R. J., Vrijkotte, T. G. Cardio-metabolic risk in 5-year-old children prenatally exposed to maternal psychosocial stress: the ABCD study. BMC Public Health. 10, 251(2010).
  10. van Lien, R., Goedhart, A., Kupper, N., Boomsma, D., Willemsen, G., de Geus, E. J. Underestimation of cardiac vagal control in regular exercisers by 24-hour heart rate variability recordings. Int. J. Psychophysiol. 81, 169-176 (2011).

Przedruki i uprawnienia

Tagi

Aktywność autonomicznego układu nerwowegorespiracyjna arytmia zatokowaokres przedwystrzałowyzapisy elektrokardiograficznekardiogram impedancjiurządzenie do monitorowania ambulatoryjnegosystem monitorowania ambulatoryjnego VU Universityzmienność rytmu sercaprzywspółczulny układ nerwowy
Pomiar aktywności autonomicznego układu nerwowego serca (ANS) u dzieci
Skontaktuj się z nami
Poleć bibliotece

Prywatność

Warunki korzystania z usługi

Zasady

Prawa autorskie © 2026 MyJoVE Corporation. Wszelkie prawa zastrzeżone.