Możliwość mierzenia interakcji między białkami a genomowym DNA jest fundamentalna dla zrozumienia biologii regulacji chromatyny. Skuteczne testy, które mierzą zajętość chromatyny dla danego białka, dostarczają co najmniej dwóch kluczowych informacji: i) lokalizacji genomowej oraz ii) obfitości białka w danym regionie genomu. Śledzenie zmian rekrutacji i lokalizacji białka będącego przedmiotem zainteresowania w chromatynie może ujawnić bezpośrednie docelowe loci białka i ujawnić mechanistyczne role tego białka w procesach biologicznych opartych na chromatynie, takich jak regulacja transkrypcji, naprawa DNA lub replikacja DNA. Dostępne obecnie techniki profilowania interakcji białko-DNA umożliwiają naukowcom badanie regulacji w niespotykanej dotąd rozdzielczości. Taki postęp techniczny był możliwy dzięki wprowadzeniu nowych technik profilowania chromatyny, które obejmują opracowanie przez laboratorium Henikoff metody rozszczepienia pod celami i uwalniania za pomocą nukleazy (Cleavage Under Targets and Release Using Nucleaase). CUT&RUN oferuje kilka zalet technicznych w porównaniu z konwencjonalną immunoprecypitacją chromatyny (ChIP), które obejmują niższe wymagania dotyczące wprowadzania komórek, niższe wymagania dotyczące głębokości sekwencjonowania oraz zwiększoną czułość przy zmniejszonym sygnale tła ze względu na brak środków sieciujących, które w przeciwnym razie maskują epitopy przeciwciał. Przyjęcie tej techniki do badania regulacji chromatyny wymaga dogłębnego zrozumienia zasady leżącej u podstaw tej techniki oraz zrozumienia, jak analizować, walidować i interpretować dane CUT&RUN.
Procedura CUT&RUN rozpoczyna się od wiązania komórek z konkanawaliną A sprzężoną z kulkami magnetycznymi, aby umożliwić manipulowanie niską liczbą komórek podczas całej procedury. Wyizolowane komórki są przepuszczane przy użyciu łagodnego detergentu, aby ułatwić wprowadzenie przeciwciała, które jest skierowane przeciwko białemu zainteresowaniu. Nukleaza mikrokokkowa (MNaza) jest następnie rekrutowana do związanego przeciwciała za pomocą znacznika białka A lub białka A / G połączonego z enzymem. Wapń jest wprowadzany w celu zainicjowania aktywności enzymatycznej. W wyniku trawienia MNazy powstają mononukleosomalne kompleksy DNA-białko. Wapń jest następnie chelatowany w celu zakończenia reakcji trawienia, a krótkie fragmenty DNA z trawienia MNazy są uwalniane z jąder, a następnie poddawane oczyszczaniu DNA, przygotowaniu biblioteki i sekwencjonowaniu o wysokiej przepustowości1 (Rysunek 1).
Podejścia in silico do mapowania i ilościowego określania obecności białek w całym genomie rozwinęły się równolegle z metodami mokrego laboratorium, używanymi do wzbogacania tych interakcji DNA-białko. Identyfikacja regionów wzbogaconych sygnałów (pików) jest jednym z najbardziej krytycznych etapów analizy bioinformatycznej. Początkowe metody analizy ChIP-seq wykorzystywały algorytmy, takie jak MACS2 i SICER3, które wykorzystywały modele statystyczne do odróżnienia bona fide miejsc wiązania białko-DNA od szumu tła. Jednak niższy szum tła i wyższa rozdzielczość danych CUT&RUN sprawiają, że niektóre programy wywołujące wartości szczytowe stosowane w analizie ChIP-seq nie nadają się do analizy CUT&RUN4. Wyzwanie to uwypukla potrzebę opracowania nowych narzędzi, które lepiej nadają się do analizy danych CUT&RUN. SEACR4 reprezentuje jedno z takich narzędzi, które zostało ostatnio opracowane w celu umożliwienia wywoływania szczytów z danych CUT&RUN, przy jednoczesnym pokonywaniu ograniczeń związanych z narzędziami zwykle stosowanymi do analizy ChIP-seq.
Biologiczne interpretacje z danych sekwencjonowania CUT&RUN są pobierane z danych wyjściowych poniżej wywołania piku w potoku analizy. Można zaimplementować kilka funkcjonalnych programów adnotacyjnych w celu przewidywania potencjalnego znaczenia biologicznego wywoływanych pików na podstawie danych CUT&RUN. Na przykład projekt Gene Ontology (GO) zapewnia ugruntowaną funkcjonalną identyfikację genów będących przedmiotem zainteresowania5,6,7. Różne narzędzia i zasoby programowe ułatwiają analizę GO w celu ujawnienia genów i zestawów genów wzbogaconych wśród szczytów CUT&RUN8,9,10,11,12,13,14. Ponadto oprogramowanie do wizualizacji, takie jak Deeptools15, Integrative genomics viewer (IGV)16 i UCSC Genome Browser17 umożliwiają wizualizację rozkładu sygnałów i wzorców w interesujących regionach genomu.
Zdolność do wyciągania interpretacji biologicznych z danych CUT&RUN zależy przede wszystkim od walidacji jakości danych. Kluczowe komponenty do walidacji obejmują ocenę: i) jakości sekwencjonowania biblioteki CUT&RUN, ii) podobieństwa replikacji oraz iii) dystrybucji sygnału w centrach szczytów. Zakończenie walidacji wszystkich trzech komponentów ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia wiarygodności próbek z biblioteki CUT&RUN i wyników dalszej analizy. W związku z tym konieczne jest opracowanie wstępnych przewodników po analizie CUT&RUN, aby umożliwić początkującym bioinformatykom i badaczom w laboratoriach mokrych przeprowadzenie takich etapów walidacji w ramach standardowych procesów analizy CUT&RUN.
Wraz z rozwojem eksperymentu CUT&RUN w laboratorium mokrym, różne metody analizy in silico CUT&RUN, takie jak CUT&RUNTools 2.018,19, nf-core/cutandrun20 oraz CnRAP21, zostały opracowane do obsługi analizy danych CUT&RUN. Narzędzia te zapewniają zaawansowane podejścia do analizy jednokomórkowych i zbiorczych zestawów danych CUT&RUN i CUT&Tag. Jednak stosunkowo złożona modułowa struktura programu i wymagana znajomość wielu języków programowania do przeprowadzania tych potoków analitycznych może utrudniać przyjęcie ich przez początkujących bioinformatyków, którzy chcą dokładnie zrozumieć etapy analizy CUT&RUN i dostosować własne potoki. Obejście tej bariery wymaga nowego, wprowadzającego potoku analizy CUT&RUN, który jest dostarczany w postaci prostych skryptów krok po kroku zakodowanych przy użyciu prostego, pojedynczego języka programowania.
W tym artykule opisujemy prosty, jednojęzyczny protokół potoku analizy CUT&RUN, który dostarcza krok po kroku skrypty wspierane szczegółowymi opisami, aby umożliwić nowym i początkującym użytkownikom przeprowadzanie analizy sekwencjonowania CUT&RUN. Programy używane w tym potoku są publicznie dostępne przez oryginalne grupy deweloperów. Główne kroki opisane w tym protokole obejmują wyrównanie odczytu, wywołanie pików, analizę funkcjonalną i, co najważniejsze, etapy walidacji w celu oceny jakości próbki w celu określenia przydatności i wiarygodności danych do interpretacji biologicznej (Rysunek 2). Co więcej, potok ten daje użytkownikom możliwość porównywania wyników analiz z publicznie dostępnymi zestawami danych CUT&RUN. Ostatecznie, ten protokół procesu analizy CUT&RUN służy jako przewodnik wprowadzający i odniesienie dla początkujących analityków bioinformatycznych i badaczy w laboratoriach mokrych.