2.13: Van der Waals Etkileşimleri

Van der Waal etkileşimleri, bir atom diğerine diğerinin elektronlarını rahatsız edecek —bağlı olan geçici dipolleri tetikleyecek— kadar yaklaştığında oluşan spesifik olmayan çekimlerdir.

Van der Waals ve Gekolar

Van der Waals’ın etkileşimleri kümülatif olarak o kadar güçlü ki bir gekonun ağırlığını taşıyabilirler! Bu şaşırtıcı özellik, gekodaki tüylerin ucundaki moleküller ile duvar yüzeyindeki moleküller arasındaki birçok etkileşim yoluyla gerçekleşir. Ayak parmaklarının yüzey alanı, her bir ayak parmağında yüzbinlerce kıl olması ve her bir kılın ucunda birden fazla çıkıntı olmasıyla arttırılır, bu da yerçekiminin bir kertenkele üzerindeki doğal etkisinin üstesinden gelmek için yeterli Van der Waals etkileşimi oluşturur ve düz bir duvarda yürümesine olanak sağlar.

DNA

DNA’nın yapısı zayıf, geçici kovalent olmayan etkileşimlerden etkilenir. Çift sarmalın komşu “basamakları“ üzerindeki baz çiftleri arasındaki Van der Waals etkileşimleri, çift sarmalı sıkıca paketlemek için tabanları en uygun açıda tutar.

- [Anlatıcı] Van der Waals etkileşimleri bir atomun başka bir atoma, onun elektronlarını bozacak kadar yaklaşarak geçici dipol bağları oluşturmasına yol açan nonspesifik çekimlerdir. Bu tür bir aktivite, DNA'nın üç boyutlu yapısına katkıda bulunur.