Davranışsal Sinirbilime Giriş
Davranışsal sinirbilim, sinir sisteminin insanlarda ve hayvanlarda davranışı nasıl yönlendirdiğinin incelenmesidir. Bu alandaki araştırmacılar, beynin işlevsel alanlarının ve ağlarının belirli davranışlar ve ilgili hastalık durumlarıyla nasıl ilişkili olduğunu incelemek için hayvan eğitim tekniklerinden nörogörüntüleme deneylerine kadar çeşitli yöntemler kullanır.
Bu video, davranışsal sinirbilimin kısa bir tarihini gözden geçirecek, bu alandaki araştırmacılar tarafından sorulan temel soruları gözden geçirecek, bu soruları cevaplamak için kullanılan öne çıkan yöntemlerden bazılarını gözden geçirecek ve bugün davranışsal sinirbilim laboratuvarlarında gerçekleştirilen deney türlerine bir bakış sağlayacaktır.
Davranışsal sinirbilim tarihindeki bazı önemli kilometre taşlarına genel bir bakışla başlayalım. Antik Yunanistan'da Hipokrat ve takipçileri, beynin insan düşüncesini kontrol ettiğine ilk inananlar arasındaydı.
Daha sonra, 1662'de René Descartes, beynin davranışı nasıl kontrol ettiğini açıklayan ilk modellerden birini geliştirdi - ruhun vücudu epifiz bezi aracılığıyla kontrol ettiğini iddia etti.
Sonraki birkaç yüzyıl, Descartes'ın yanıldığına dair birçok kanıt üretti. Örneğin, 1848'de demiryolu ustabaşı Phineas Gage, kafatasından demir bir çubuk geçiren bir kazaya karıştı. Yaşadı, ancak ciddi kişilik değişiklikleri sergiledi, bu da frontal lobdaki hasarın davranış üzerinde derin bir etkisi olduğunu gösterdi.
Daha sonra, 19. yüzyılın sonlarında, Paul Broca ve Carl Wernicke, okuma ve / veya konuşma yeteneklerini kaybetmiş hastaları inceledi ve şimdi Broca ve Wernicke alanları olarak bilinen beynin dilden sorumlu alanlarını keşfetti.
Daha sonra, 1890'da William James, psikolojinin biyoloji yoluyla incelenmesi gerektiğini ilan etti ve bunu davranış değişikliğinde birçok önemli keşif izledi. 1930'larda, James'in tavsiyesini takiben, BF Skinner, ceza ve ödülün hayvanlarda davranışı nasıl güçlendirebileceğini incelemek için hala kullanılan Skinner kutusu adlı bir cihaz geliştirdi.
Daha sonra, 1900'lerin sonlarında, manyetik rezonans görüntüleme veya MRI gibi gelişmiş beyin görüntüleme teknikleri kullanılabilir hale geldi. 1990 yılında Seiji Ogawa, araştırmacıların basit bilişsel görevler sırasında zaman içindeki beyin aktivitesini görselleştirmelerine izin vererek sinirbilim alanında devrim yaratan fonksiyonel MRI için kullanılan yöntemi geliştirdi.
Davranışsal sinirbilim tarihindeki bazı önemli olayları tartıştığımıza göre, bugün davranışın nörobiyolojisini yapan insanlar tarafından sorulan bazı temel soruları gözden geçirelim. Bu soruların tümü, nöral korelasyonların veya aktivasyonu belirli bir işlevden sorumlu olan belirli beyin bölgelerinin incelenmesini içerir.
Örneğin, sinir sisteminin hareket kontrolü ile ilgilenen bir bilim adamı, denge ve koordinasyonu kontrol eden mekanizmaları araştırabilir. Bu işlevlerin birincil motor korteks, premotor korteks, beyincik ve substantia nigra ile eşleştiği tespit edilmiş olsa da, bilim adamları hala her bölgenin içindeki ve arasındaki devrenin hareketi nasıl sağladığını araştırıyorlar.
Alternatif olarak, araştırmacılar sinir sisteminin uyaranları nasıl değerlendirdiğini ve bu uyaranlara dayalı olarak davranışı nasıl yönlendirdiğini araştırabilirler. Burada araştırmacılar, farklı ödül türlerinin hayvan davranışlarını nasıl etkileyebileceğini sorabilirler. Belirli ödüllerin ne zaman ve neden motive edici olduğunu anlamak, bağımlılık gibi sorunları çözmemize yardımcı olabilir. Motivasyon ve ödül için nöral korelasyonlar limbik sistem ve ventral tegmental alandır.
Diğer davranışsal sinirbilimciler, sinir sisteminin öğrenmeye ve hafıza oluşumuna nasıl izin verdiğini inceler. Örneğin, travma sonrası stres bozukluklarının tedavisi için önemli olan korkulu uyaranlarla ilgili anıları beynin nasıl oluşturduğu ve sakladığı araştırılabilir. Bu işlevler genellikle hipokampus ve amigdala ile eşleşir.
Ek anahtar sorular, yüz tanıma gibi daha yüksek bilişsel süreçlere odaklanır. Burada, bir araştırmacı, bir deneğin tanıdık ve yeni yüzlere nasıl tepki verdiğini araştırabilir. İnsanlarda, yüz tanıma için spesifik bir nöral korelasyon, fusiform gyrus'taki fusiform yüz alanıdır.
Davranışsal sinirbilimciler tarafından sorulan önemli sorulardan birkaçını gözden geçirdiğimize göre, bunları yanıtlamaya çalışırken kullanılan öne çıkan yöntemlerden bazılarını inceleyelim. Bu alandaki birçok yaklaşım, nörobiyoloji ve davranış arasındaki bağlantıyı incelemek için belirli beyin bölgelerini manipüle ettikten sonra gerçekleştirilen hayvanlarda davranışsal deneyler içerir.
Hareket gibi süreçler, hayvanın düşmesini önlemek için sürekli hareket etmesini gerektiren dönen bir çubuk olan rotarod veya hayvanın el becerisini test etmek için yiyeceğe ulaşmasını gerektiren odalar gibi özel ekipmanlar kullanılarak hayvanlarda incelenebilir.
Davranış modifikasyonunu içeren yöntemler, edimsel koşullandırmayı içerir ve yiyecek veya ilaçlar gibi ödüllendirici veya caydırıcı uyaranları içeren kendi kendine yönetim deneyleri için Skinner kutusunu kullanabilir.
Öğrenme ve hafızayı araştırma yöntemleri genellikle, hayvanların cihazdan çıkma yolunu bulması ve sonra hatırlaması gereken T-arm veya Morris su labirenti tasarımları gibi labirentleri kullanır.
İncelenen davranışın karmaşıklığı arttıkça, insan deneklere olan ihtiyaç da artmaktadır. Örneğin, dil gibi daha yüksek bilişsel süreçleri incelemek, bir deneğin belirli bir bilişsel görevi yerine getirmesi olarak uygulanabilen elektroensefalografi gibi kafa derisi yoluyla sinirsel aktiviteyi ölçen yöntemleri içerebilir.
Fonksiyonel Manyetik Rezonans Görüntüleme veya fMRI gibi insan bilişini incelemek için fonksiyonel görüntüleme yöntemleri de kullanılır. Bu yöntem, kan akışıyla ilişkili olan bir sinyali ölçer ve daha sonra görev tabanlı nöronal aktivasyona bağlanabilir ve böylece aktif beyin bölgelerinin istatistiksel bir haritasını çıkarır.
Davranışsal sinirbilimde öne çıkan yöntemlerden bazılarını gözden geçirdiğimize göre, bu tekniklerin bazı uygulamalarına bir göz atalım.
Bu deneyde, bir fareye, bir Skinner kutusundaki bir kola tekrar tekrar basmanın bir yiyecek ödülüyle sonuçlanacağı öğretilir. Hayvan daha sonra, beyin aktivitesinde ortaya çıkan değişikliklerin yiyecek elde etme motivasyonunu nasıl etkilediğini değerlendirmek için leptin hormonu gibi nöroaktif maddelerle tedavi edilir.
İnsanlarda, fonksiyonel MRG genellikle karar verme gibi daha yüksek bilişsel süreçleri incelemek için kullanılır. Bu çalışmada, katılımcılardan bir fMRI taraması sırasında bir nokta deseninin hızlı mı yoksa yavaş mı hareket ettiğine karar vermeleri istendi.
Elektroensefalografi veya EEG, demans ve Alzheimer hastalığı gibi hastalık durumlarını incelemek için kullanılabilen, invaziv olmayan bir tekniktir. Bu deneyler için katılımcılar, bir işlev gerçekleştirilirken beynin elektriksel aktivitesini ölçen kafa derisine invaziv olmayan elektrotlar takarlar. Analiz, nörolojik veya psikiyatrik hastalıklarla ilişkili anormal paternleri ortaya çıkarabilir.
JoVE'nin davranışsal sinirbilime girişini yeni izlediniz. Bu çalışma alanının kısa bir tarihçesini gözden geçirdik, bazı temel sorularını gözden geçirdik, bu soruları cevaplamak için kullanılan bazı önemli yöntemleri tartıştık ve bu yöntemlerin bazı özel uygulamalarını inceledik.
İzlediğiniz için teşekkürler!
Davranışsal sinirbilim, sinir sisteminin davranışı nasıl yönlendirdiğinin ve beyindeki çeşitli işlevsel alanların ve ağların belirli davranışlar ve ha…
Davranışsal sinirbilim, sinir sisteminin insanlarda ve hayvanlarda davranışı nasıl yönlendirdiğinin incelenmesidir. Bu alandaki araştırmacılar, beynin işlevsel alanlarının ve ağlarının belirli davranışlar ve ilgili hastalık durumlarıyla nasıl ilişkili olduğunu incelemek için hayvan eğitim tekniklerinden nörogörüntüleme deneylerine kadar çeşitli yöntemler kullanır.
Bu video, davranışsal sinirbilimin kısa bir tarihini gözden geçirecek, bu alandaki araştırmacılar tarafından sorulan temel soruları gözden geçirecek, bu soruları cevaplamak için kullanılan öne çıkan yöntemlerden bazılarını gözden geçirecek ve bugün davranışsal sinirbilim laboratuvarlarında gerçekleştirilen deney türlerine bir bakış sağlayacaktır.
Davranışsal sinirbilim tarihindeki bazı önemli kilometre taşlarına genel bir bakışla başlayalım. Antik Yunanistan'da Hipokrat ve takipçileri, beynin insan düşüncesini kontrol ettiğine ilk inananlar arasındaydı.
Daha sonra, 1662'de René Descartes, beynin davranışı nasıl kontrol ettiğini açıklayan ilk modellerden birini geliştirdi - ruhun vücudu epifiz bezi aracılığıyla kontrol ettiğini iddia etti.
Sonraki birkaç yüzyıl, Descartes'ın yanıldığına dair birçok kanıt üretti. Örneğin, 1848'de demiryolu ustabaşı Phineas Gage, kafatasından demir bir çubuk geçiren bir kazaya karıştı. Yaşadı, ancak ciddi kişilik değişiklikleri sergiledi, bu da frontal lobdaki hasarın davranış üzerinde derin bir etkisi olduğunu gösterdi.
Daha sonra, 19. yüzyılın sonlarında, Paul Broca ve Carl Wernicke, okuma ve / veya konuşma yeteneklerini kaybetmiş hastaları inceledi ve şimdi Broca ve Wernicke alanları olarak bilinen beynin dilden sorumlu alanlarını keşfetti.
Daha sonra, 1890'da William James, psikolojinin biyoloji yoluyla incelenmesi gerektiğini ilan etti ve bunu davranış değişikliğinde birçok önemli keşif izledi. 1930'larda, James'in tavsiyesini takiben, BF Skinner, ceza ve ödülün hayvanlarda davranışı nasıl güçlendirebileceğini incelemek için hala kullanılan Skinner kutusu adlı bir cihaz geliştirdi.
Daha sonra, 1900'lerin sonlarında, manyetik rezonans görüntüleme veya MRI gibi gelişmiş beyin görüntüleme teknikleri kullanılabilir hale geldi. 1990 yılında Seiji Ogawa, araştırmacıların basit bilişsel görevler sırasında zaman içindeki beyin aktivitesini görselleştirmelerine izin vererek sinirbilim alanında devrim yaratan fonksiyonel MRI için kullanılan yöntemi geliştirdi.
Davranışsal sinirbilim tarihindeki bazı önemli olayları tartıştığımıza göre, bugün davranışın nörobiyolojisini yapan insanlar tarafından sorulan bazı temel soruları gözden geçirelim. Bu soruların tümü, nöral korelasyonların veya aktivasyonu belirli bir işlevden sorumlu olan belirli beyin bölgelerinin incelenmesini içerir.
Örneğin, sinir sisteminin hareket kontrolü ile ilgilenen bir bilim adamı, denge ve koordinasyonu kontrol eden mekanizmaları araştırabilir. Bu işlevlerin birincil motor korteks, premotor korteks, beyincik ve substantia nigra ile eşleştiği tespit edilmiş olsa da, bilim adamları hala her bölgenin içindeki ve arasındaki devrenin hareketi nasıl sağladığını araştırıyorlar.
Alternatif olarak, araştırmacılar sinir sisteminin uyaranları nasıl değerlendirdiğini ve bu uyaranlara dayalı olarak davranışı nasıl yönlendirdiğini araştırabilirler. Burada araştırmacılar, farklı ödül türlerinin hayvan davranışlarını nasıl etkileyebileceğini sorabilirler. Belirli ödüllerin ne zaman ve neden motive edici olduğunu anlamak, bağımlılık gibi sorunları çözmemize yardımcı olabilir. Motivasyon ve ödül için nöral korelasyonlar limbik sistem ve ventral tegmental alandır.
Diğer davranışsal sinirbilimciler, sinir sisteminin öğrenmeye ve hafıza oluşumuna nasıl izin verdiğini inceler. Örneğin, travma sonrası stres bozukluklarının tedavisi için önemli olan korkulu uyaranlarla ilgili anıları beynin nasıl oluşturduğu ve sakladığı araştırılabilir. Bu işlevler genellikle hipokampus ve amigdala ile eşleşir.
Ek anahtar sorular, yüz tanıma gibi daha yüksek bilişsel süreçlere odaklanır. Burada, bir araştırmacı, bir deneğin tanıdık ve yeni yüzlere nasıl tepki verdiğini araştırabilir. İnsanlarda, yüz tanıma için spesifik bir nöral korelasyon, fusiform gyrus'taki fusiform yüz alanıdır.
Davranışsal sinirbilimciler tarafından sorulan önemli sorulardan birkaçını gözden geçirdiğimize göre, bunları yanıtlamaya çalışırken kullanılan öne çıkan yöntemlerden bazılarını inceleyelim. Bu alandaki birçok yaklaşım, nörobiyoloji ve davranış arasındaki bağlantıyı incelemek için belirli beyin bölgelerini manipüle ettikten sonra gerçekleştirilen hayvanlarda davranışsal deneyler içerir.
Hareket gibi süreçler, hayvanın düşmesini önlemek için sürekli hareket etmesini gerektiren dönen bir çubuk olan rotarod veya hayvanın el becerisini test etmek için yiyeceğe ulaşmasını gerektiren odalar gibi özel ekipmanlar kullanılarak hayvanlarda incelenebilir.
Davranış modifikasyonunu içeren yöntemler, edimsel koşullandırmayı içerir ve yiyecek veya ilaçlar gibi ödüllendirici veya caydırıcı uyaranları içeren kendi kendine yönetim deneyleri için Skinner kutusunu kullanabilir.
Öğrenme ve hafızayı araştırma yöntemleri genellikle, hayvanların cihazdan çıkma yolunu bulması ve sonra hatırlaması gereken T-arm veya Morris su labirenti tasarımları gibi labirentleri kullanır.
İncelenen davranışın karmaşıklığı arttıkça, insan deneklere olan ihtiyaç da artmaktadır. Örneğin, dil gibi daha yüksek bilişsel süreçleri incelemek, bir deneğin belirli bir bilişsel görevi yerine getirmesi olarak uygulanabilen elektroensefalografi gibi kafa derisi yoluyla sinirsel aktiviteyi ölçen yöntemleri içerebilir.
Fonksiyonel Manyetik Rezonans Görüntüleme veya fMRI gibi insan bilişini incelemek için fonksiyonel görüntüleme yöntemleri de kullanılır. Bu yöntem, kan akışıyla ilişkili olan bir sinyali ölçer ve daha sonra görev tabanlı nöronal aktivasyona bağlanabilir ve böylece aktif beyin bölgelerinin istatistiksel bir haritasını çıkarır.
Davranışsal sinirbilimde öne çıkan yöntemlerden bazılarını gözden geçirdiğimize göre, bu tekniklerin bazı uygulamalarına bir göz atalım.
Bu deneyde, bir fareye, bir Skinner kutusundaki bir kola tekrar tekrar basmanın bir yiyecek ödülüyle sonuçlanacağı öğretilir. Hayvan daha sonra, beyin aktivitesinde ortaya çıkan değişikliklerin yiyecek elde etme motivasyonunu nasıl etkilediğini değerlendirmek için leptin hormonu gibi nöroaktif maddelerle tedavi edilir.
İnsanlarda, fonksiyonel MRG genellikle karar verme gibi daha yüksek bilişsel süreçleri incelemek için kullanılır. Bu çalışmada, katılımcılardan bir fMRI taraması sırasında bir nokta deseninin hızlı mı yoksa yavaş mı hareket ettiğine karar vermeleri istendi.
Elektroensefalografi veya EEG, demans ve Alzheimer hastalığı gibi hastalık durumlarını incelemek için kullanılabilen, invaziv olmayan bir tekniktir. Bu deneyler için katılımcılar, bir işlev gerçekleştirilirken beynin elektriksel aktivitesini ölçen kafa derisine invaziv olmayan elektrotlar takarlar. Analiz, nörolojik veya psikiyatrik hastalıklarla ilişkili anormal paternleri ortaya çıkarabilir.
JoVE'nin davranışsal sinirbilime girişini yeni izlediniz. Bu çalışma alanının kısa bir tarihçesini gözden geçirdik, bazı temel sorularını gözden geçirdik, bu soruları cevaplamak için kullanılan bazı önemli yöntemleri tartıştık ve bu yöntemlerin bazı özel uygulamalarını inceledik.
İzlediğiniz için teşekkürler!
Davranışsal sinirbilim, sinir sisteminin insanlarda ve hayvanlarda davranışı nasıl yönlendirdiğinin incelenmesidir. Bu alandaki araştırmacılar, beynin işlevsel alanlarının ve ağlarının belirli davranışlar ve ilgili hastalık durumlarıyla nasıl ilişkili olduğunu incelemek için hayvan eğitim tekniklerinden nörogörüntüleme deneylerine kadar çeşitli yöntemler kullanır.
Bu video, davranışsal sinirbilimin kısa bir tarihini gözden geçirecek, bu alandaki araştırmacılar tarafından sorulan temel soruları gözden geçirecek, bu soruları cevaplamak için kullanılan öne çıkan yöntemlerden bazılarını gözden geçirecek ve bugün davranışsal sinirbilim laboratuvarlarında gerçekleştirilen deney türlerine bir bakış sağlayacaktır.
Davranışsal sinirbilim tarihindeki bazı önemli kilometre taşlarına genel bir bakışla başlayalım. Antik Yunanistan'da Hipokrat ve takipçileri, beynin insan düşüncesini kontrol ettiğine ilk inananlar arasındaydı.
Daha sonra, 1662'de René Descartes, beynin davranışı nasıl kontrol ettiğini açıklayan ilk modellerden birini geliştirdi - ruhun vücudu epifiz bezi aracılığıyla kontrol ettiğini iddia etti.
Sonraki birkaç yüzyıl, Descartes'ın yanıldığına dair birçok kanıt üretti. Örneğin, 1848'de demiryolu ustabaşı Phineas Gage, kafatasından demir bir çubuk geçiren bir kazaya karıştı. Yaşadı, ancak ciddi kişilik değişiklikleri sergiledi, bu da frontal lobdaki hasarın davranış üzerinde derin bir etkisi olduğunu gösterdi.
Daha sonra, 19. yüzyılın sonlarında, Paul Broca ve Carl Wernicke, okuma ve / veya konuşma yeteneklerini kaybetmiş hastaları inceledi ve şimdi Broca ve Wernicke alanları olarak bilinen beynin dilden sorumlu alanlarını keşfetti.
Daha sonra, 1890'da William James, psikolojinin biyoloji yoluyla incelenmesi gerektiğini ilan etti ve bunu davranış değişikliğinde birçok önemli keşif izledi. 1930'larda, James'in tavsiyesini takiben, BF Skinner, ceza ve ödülün hayvanlarda davranışı nasıl güçlendirebileceğini incelemek için hala kullanılan Skinner kutusu adlı bir cihaz geliştirdi.
Daha sonra, 1900'lerin sonlarında, manyetik rezonans görüntüleme veya MRI gibi gelişmiş beyin görüntüleme teknikleri kullanılabilir hale geldi. 1990 yılında Seiji Ogawa, araştırmacıların basit bilişsel görevler sırasında zaman içindeki beyin aktivitesini görselleştirmelerine izin vererek sinirbilim alanında devrim yaratan fonksiyonel MRI için kullanılan yöntemi geliştirdi.
Davranışsal sinirbilim tarihindeki bazı önemli olayları tartıştığımıza göre, bugün davranışın nörobiyolojisini yapan insanlar tarafından sorulan bazı temel soruları gözden geçirelim. Bu soruların tümü, nöral korelasyonların veya aktivasyonu belirli bir işlevden sorumlu olan belirli beyin bölgelerinin incelenmesini içerir.
Örneğin, sinir sisteminin hareket kontrolü ile ilgilenen bir bilim adamı, denge ve koordinasyonu kontrol eden mekanizmaları araştırabilir. Bu işlevlerin birincil motor korteks, premotor korteks, beyincik ve substantia nigra ile eşleştiği tespit edilmiş olsa da, bilim adamları hala her bölgenin içindeki ve arasındaki devrenin hareketi nasıl sağladığını araştırıyorlar.
Alternatif olarak, araştırmacılar sinir sisteminin uyaranları nasıl değerlendirdiğini ve bu uyaranlara dayalı olarak davranışı nasıl yönlendirdiğini araştırabilirler. Burada araştırmacılar, farklı ödül türlerinin hayvan davranışlarını nasıl etkileyebileceğini sorabilirler. Belirli ödüllerin ne zaman ve neden motive edici olduğunu anlamak, bağımlılık gibi sorunları çözmemize yardımcı olabilir. Motivasyon ve ödül için nöral korelasyonlar limbik sistem ve ventral tegmental alandır.
Diğer davranışsal sinirbilimciler, sinir sisteminin öğrenmeye ve hafıza oluşumuna nasıl izin verdiğini inceler. Örneğin, travma sonrası stres bozukluklarının tedavisi için önemli olan korkulu uyaranlarla ilgili anıları beynin nasıl oluşturduğu ve sakladığı araştırılabilir. Bu işlevler genellikle hipokampus ve amigdala ile eşleşir.
Ek anahtar sorular, yüz tanıma gibi daha yüksek bilişsel süreçlere odaklanır. Burada, bir araştırmacı, bir deneğin tanıdık ve yeni yüzlere nasıl tepki verdiğini araştırabilir. İnsanlarda, yüz tanıma için spesifik bir nöral korelasyon, fusiform gyrus'taki fusiform yüz alanıdır.
Davranışsal sinirbilimciler tarafından sorulan önemli sorulardan birkaçını gözden geçirdiğimize göre, bunları yanıtlamaya çalışırken kullanılan öne çıkan yöntemlerden bazılarını inceleyelim. Bu alandaki birçok yaklaşım, nörobiyoloji ve davranış arasındaki bağlantıyı incelemek için belirli beyin bölgelerini manipüle ettikten sonra gerçekleştirilen hayvanlarda davranışsal deneyler içerir.
Hareket gibi süreçler, hayvanın düşmesini önlemek için sürekli hareket etmesini gerektiren dönen bir çubuk olan rotarod veya hayvanın el becerisini test etmek için yiyeceğe ulaşmasını gerektiren odalar gibi özel ekipmanlar kullanılarak hayvanlarda incelenebilir.
Davranış modifikasyonunu içeren yöntemler, edimsel koşullandırmayı içerir ve yiyecek veya ilaçlar gibi ödüllendirici veya caydırıcı uyaranları içeren kendi kendine yönetim deneyleri için Skinner kutusunu kullanabilir.
Öğrenme ve hafızayı araştırma yöntemleri genellikle, hayvanların cihazdan çıkma yolunu bulması ve sonra hatırlaması gereken T-arm veya Morris su labirenti tasarımları gibi labirentleri kullanır.
İncelenen davranışın karmaşıklığı arttıkça, insan deneklere olan ihtiyaç da artmaktadır. Örneğin, dil gibi daha yüksek bilişsel süreçleri incelemek, bir deneğin belirli bir bilişsel görevi yerine getirmesi olarak uygulanabilen elektroensefalografi gibi kafa derisi yoluyla sinirsel aktiviteyi ölçen yöntemleri içerebilir.
Fonksiyonel Manyetik Rezonans Görüntüleme veya fMRI gibi insan bilişini incelemek için fonksiyonel görüntüleme yöntemleri de kullanılır. Bu yöntem, kan akışıyla ilişkili olan bir sinyali ölçer ve daha sonra görev tabanlı nöronal aktivasyona bağlanabilir ve böylece aktif beyin bölgelerinin istatistiksel bir haritasını çıkarır.
Davranışsal sinirbilimde öne çıkan yöntemlerden bazılarını gözden geçirdiğimize göre, bu tekniklerin bazı uygulamalarına bir göz atalım.
Bu deneyde, bir fareye, bir Skinner kutusundaki bir kola tekrar tekrar basmanın bir yiyecek ödülüyle sonuçlanacağı öğretilir. Hayvan daha sonra, beyin aktivitesinde ortaya çıkan değişikliklerin yiyecek elde etme motivasyonunu nasıl etkilediğini değerlendirmek için leptin hormonu gibi nöroaktif maddelerle tedavi edilir.
İnsanlarda, fonksiyonel MRG genellikle karar verme gibi daha yüksek bilişsel süreçleri incelemek için kullanılır. Bu çalışmada, katılımcılardan bir fMRI taraması sırasında bir nokta deseninin hızlı mı yoksa yavaş mı hareket ettiğine karar vermeleri istendi.
Elektroensefalografi veya EEG, demans ve Alzheimer hastalığı gibi hastalık durumlarını incelemek için kullanılabilen, invaziv olmayan bir tekniktir. Bu deneyler için katılımcılar, bir işlev gerçekleştirilirken beynin elektriksel aktivitesini ölçen kafa derisine invaziv olmayan elektrotlar takarlar. Analiz, nörolojik veya psikiyatrik hastalıklarla ilişkili anormal paternleri ortaya çıkarabilir.
JoVE'nin davranışsal sinirbilime girişini yeni izlediniz. Bu çalışma alanının kısa bir tarihçesini gözden geçirdik, bazı temel sorularını gözden geçirdik, bu soruları cevaplamak için kullanılan bazı önemli yöntemleri tartıştık ve bu yöntemlerin bazı özel uygulamalarını inceledik.
İzlediğiniz için teşekkürler!
View the full transcript and gain access to JoVE Science Education videos
Q1: What is behavioral neuroscience and what does it study?
Behavioral neuroscience is the study of how the nervous system guides behavior in humans and animals. Researchers investigate how functional areas and networks of the brain correlate to specific behaviors and disease states. The field combines methods ranging from animal training techniques to neuroimaging experiments to understand the relationship between brain activity and observable behavior.
Q2: How did the Phineas Gage case contribute to behavioral neuroscience?
In 1848, railroad foreman Phineas Gage survived an accident in which an iron rod drove through his skull. After the injury, he exhibited severe personality changes, demonstrating that damage to the frontal lobe profoundly impacts behavior. This case provided early evidence that specific brain regions control behavior, refuting earlier theories like Descartes' pineal gland hypothesis.
Q3: What are neural correlates and why do behavioral neuroscientists study them?
Neural correlates are specific brain regions whose activation is responsible for a given function or behavior. Behavioral neuroscientists study neural correlates to understand how different brain areas enable movement, learning, memory, motivation, and higher cognitive processes. Identifying these correlates helps researchers address behavioral problems and neurological diseases like addiction and post-traumatic stress disorder.
Q4: What is the Skinner box and how is it used in behavioral neuroscience research?
The Skinner box is an apparatus developed by B.F. Skinner in the 1930s to study how punishment and reward reinforce behavior in animals. In this device, animals learn that pressing a lever produces a food reward or other stimulus. Researchers use the Skinner box to investigate operant conditioning and how neuroactive substances influence motivation and behavioral responses to rewards.
Q5: How does functional MRI advance the study of brain activity during cognitive tasks?
Functional magnetic resonance imaging measures blood flow signals correlated to neuronal activation, creating statistical maps of active brain regions during specific tasks. Developed by Seiji Ogawa in 1990, fMRI revolutionized neuroscience by allowing researchers to visualize brain activity over time in human subjects. This non-invasive technique enables investigation of higher cognitive processes like decision-making and language without direct brain manipulation.
Q6: What methods do researchers use to study learning and memory in animal models?
Researchers investigate learning and memory using maze designs such as T-arm or Morris water maze apparatus, in which animals must find and remember the path to exit. These behavioral tests reveal how the brain creates and retains memories. The hippocampus and amygdala are key neural correlates for memory formation, particularly for fearful stimuli relevant to treating post-traumatic stress disorder.
Q7: How is electroencephalography used to study neurological disease in humans?
Electroencephalography is a non-invasive technique where electrodes placed on the scalp measure the brain's electrical activity during specific functions. EEG can reveal abnormal electrical patterns correlated with neurological and psychiatric diseases such as dementia and Alzheimer's disease. This method allows researchers to study disease states and cognitive processes without the need for invasive procedures or complex imaging equipment.
Chapters in this video
0:00
Overview
0:55
A Brief History of Behavioral Neuroscience
2:55
Key Questions
5:04
Prominent Methods
7:03
Applications
8:17
Summary
Videos from this collection: