Reaktywne formy azotu i tlenu (RNS/ROS) w niskich stężeniach odgrywają istotną rolę w regulacji funkcji komórkowych, sygnalizacji i odpowiedzi immunologicznej, jednak w stężeniach niekontrolowanych są szkodliwe dla żywotności komórek1, 2. Chociaż systemy żywe wykształciły endogenne i dietetyczne mechanizmy obrony antyoksydacyjnej w celu regulacji generowania ROS, formy te są produkowane w sposób ciągły jako naturalne produkty uboczne prawidłowego metabolizmu tlenu i mogą powodować uszkodzenia oksydacyjne biomolekuł, co skutkuje utratą funkcji białek, rozszczepieniem DNA lub peroksydacją lipidów3, a w konsekwencji prowadzi do stresu oksydacyjnego wywołującego uszkodzenie lub śmierć komórki4.
Anion rodnika ponadtlenkowego (O2•-) jest głównym prekursorem niektórych z najbardziej utleniających związków znanych w systemach biologicznych, takich jak nadtlenek azotowy i rodnik hydroksylowy. Generowanie O2•- stanowi pierwszy sygnał wybuchu oksydacyjnego, dlatego jego detekcja i/lub sekwestracja w systemach biologicznych jest istotna. W niniejszej demonstracji O2•- został wygenerowany z polimorfojądrowych neutrofili (PMN). Poprzez stymulację chemotaktyczną za pomocą forbolu-12-mirystynianu-13-octanu (PMA), PMN generują O2•- poprzez aktywację oksydazy dinukleotydowej fosforanowej (NADPH) oksydazy5.
Syntaza tlenku azotu (NO), występująca w trzech izoformach: indukowalnej, neuronalnej i śródbłonkowej (odpowiednio iNOS, nNOS i eNOS), katalizuje przekształcenie L-argininy w L-cytrulinę, wykorzystując NADPH do produkcji NO6. W niniejszej pracy wygenerowano NO z komórek śródbłonka. W warunkach stresu oksydacyjnego eNOS może na przykład przejść z produkcji NO na produkcję O2•- w procesie zwanym rozprzęganiem (uncoupling), który prawdopodobnie jest wywoływany przez utlenianie hemu7 lub kofaktora, tetrahydrobiopteryny (BH4)8.
Istnieje niewiele wiarygodnych metod wykrywania wolnych rodników w systemach biologicznych, a te są ograniczone pod względem swoistości i czułości. Pułapkowanie spinowe jest powszechnie stosowane do identyfikacji wolnych rodników i polega na reakcji addycji rodnika do pułapki spinowej, w wyniku której powstaje trwały addukt spinowy, który można wykryć za pomocą spektroskopii elektronowego rezonansu paramagnetycznego (EPR). Różne addukty rodnikowe wykazują charakterystyczne widma, które mogą być wykorzystane do identyfikacji generowanych rodników i dostarczyć wielu informacji na temat natury oraz kinetyki powstawania rodników9.
Cykliczne nitrony, 5,5-dimetylopirrolina-N-tlenek, DMPO10, fosforylowany DEPMPO11 oraz estrowane EMPO12 i BMPO13, są powszechnie stosowane jako pułapki spinowe – te ostatnie wykazują dłuższy okres półtrwania dla adduktu O2•-. Ditiokarbaminian żelaza(II)-N-metylu-D-glukaminy, Fe(MGD)2, jest powszechnie używany do pułapkowania NO ze względu na wysoką szybkość tworzenia adduktu oraz wysoką stabilność adduktu spinowego14.