Dzikie ptaki są uwikłane w rozprzestrzenianie wysoce patogennej grypy ptaków (HPAI) podtypu H5N1, co skłania do prowadzenia nadzoru wzdłuż szlaków migracyjnych. Pobieranie próbek od dzikich ptaków w celu wykrycia wirusa grypy ptaków (AIV) jest często przeprowadzane w regionach oddalonych, jednak wyniki są zazwyczaj opóźnione ze względu na konieczność transportu próbek do laboratorium wyposażonego w zaplecze do badań molekularnych. Ilościowa odwrócona transkrypcja z reakcją łańcuchową polimerazy w czasie rzeczywistym (rRT-PCR) jest techniką molekularną, która oferuje jedną z najdokładniejszych i najczulszych metod diagnostyki AIV. Dotychczas rygorystyczne protokoły laboratoryjne wymagane dla rRT-PCR są obecnie dostosowywane do warunków terenowych. Opracowanie liofilizowanych odczynników, które nie wymagają zachowania łańcucha chłodniczego, a wykazują czułość na poziomie odczynników w formie płynnej, sprawiło, że testowanie w terenie, w oddalonych lokalizacjach, stało się celem praktycznym.
W niniejszej pracy przedstawiamy metodę szybkiej diagnostyki AIV u dzikich ptaków z wykorzystaniem urządzenia rRT-PCR (Ruggedized Advanced Pathogen Identification Device lub RAPID, Idaho Technologies, Salt Lake City, UT), które wykorzystuje liofilizowane odczynniki (Influenza A Target 1 Taqman; ASAY-ASY-0109, Idaho Technologies). Odczynniki zawierają w jednej probówce wszystkie niezbędne do badania komponenty w odpowiednich stężeniach: startery, sondy, enzymy, bufory oraz wewnętrzne kontrole pozytywne, co eliminuje błędy związane z nieprawidłowym przechowywaniem lub obchodzeniem się z odczynnikami w formie płynnej. Przenośne urządzenie przeprowadza przesiew w kierunku grypy typu A poprzez celowanie w gen macierzy i dostarcza wyników w ciągu 2-3 godzin. Możliwe jest również subtypownie genetyczne z wykorzystaniem zestawów starterów H5 i H7 celujących w gen hemaglutyniny.
System ten nadaje się do analizy próbek z kloaki i gardła pobranych od dzikich ptaków, co zaprezentowano tutaj na przykładzie wędrownego siewca, biegusa zachodniego (Calidrus mauri) odłowionego w północnej Kalifornii. Postępowanie ze zwierzętami przebiegało zgodnie z protokołami zatwierdzonymi przez Komitet Opieki i Wykorzystania Zwierząt (Animal Care and Use Committee) Zachodniego Centrum Badań Ekologicznych Geologicznej Służby USA (U.S. Geological Survey Western Ecological Research Center) oraz zgodnie z pozwoleniami Laboratorium Obrączkowania Ptaków Geologicznej Służby USA (U.S. Geological Survey Bird Banding Laboratory). Główną zaletą tej techniki jest przyspieszenie diagnostyki dzikich ptaków, co zwiększa szanse na opanowanie ogniska choroby w odległych lokalizacjach. Diagnostyka w miejscu pobrania próbek byłaby również przydatna do identyfikacji i badania zakażonych osobników w populacjach dzikich. Możliwość gromadzenia informacji na temat biologii gospodarza (odpowiedzi immunologicznej i fizjologicznej na zakażenie) oraz ekologii przestrzennej (wydajności migracyjnej zakażonych ptaków) dostarczy wiedzy na temat stopnia, w jakim dzikie ptaki mogą pełnić rolę wektorów AIV na długich dystansach.