18.9
- [Anlatıcı] Uzun Vadeli Potansiyel Artışı, yani LTP sinapslarda zamanla meydana gelen güçlenme, yani presinaptik ve postsinaptik nöron bağlantıları arasındaki farktır. Bir mekanizmada, presinaptik nöronlar arka arkaya ateşleme yaparak postsinaptik hücreyi uyarınca postsinaptik hücre zarındaki iyon kanallarının tipi ve sayısı değişir; bir glutamat reseptörleri sınıfı olan N-metil-D-aspartat (NMDA) buna bir örnektir. NMDA reseptörleri genellikle magnezyum iyonları tarafından etkisizleştirilirse de, arka arkaya uyarım sonucunda güçlü bir deplorizasyon gelişerek magnezyum iyonlarını uzaklaştırır ve kalsiyum iyonlarının girişine olanak sağlar.
Yoğun kalsiyum girişiyle bir sinyal iletim kaskadı oluşur ve ikinci bir glutamat reseptörü sınıfını ortaya çıkarır. Böylece alfa amino-3-hidroksi-5-metil- 4-izokzasol propionik asit ya da kısaca AMPA hücre zarına girer. Bu durumda nörona yönelik artı yüklü iyon akışı şiddetlenir ve aynı presinaptik uyarım karşısında daha güçlü bir postsinaptik yanıt ortaya çıkar.
LTP hücrenin öğrenmesinde büyük önem taşır ve alıştırma tekrarının da önemini gösterir, çünkü yeni güç kazanan yanıt, presinaptik uyarım kesilmezse dakikalar, haftalar, hatta daha uzun süre devam edebilir.
Uzun süreli potansiyel veya LTP, beyinde sinaptik plastisitenin (kimyasal sinapsların gücündeki değişiklikler) meydana gelebileceği yollardan biridir.…
Telif Hakkı © 2026 MyJoVE Corporation. Tüm hakları saklıdır.