Artykuł metodologiczny

Disekcja i obrazowanie pojedynczego ommatidium Drosophila

DOI:

10.3791/2882

19 sierpnia 2011

W tym artykule

Podsumowanie

Loading...
$$\rightleftharpoonup{xx}$$ $$\longleftharp{xx}$$, $$\longrightharp{xx}$$,

Czynnikiem ograniczającym wykorzystanie oka dorosłych Drosophila w badaniach nad neurodegeneracją i biologią komórki jest trudność w obrazowaniu procesów wewnątrzkomórkowych. Opisujemy metodę preparowania pojedynczych ommatidiów w celu utworzenia właściwej pierwotnej hodowli komórek neuronalnych, która może być poddawana działaniu leków oraz zaawansowanemu obrazowaniu.

Streszczenie

Loading...
$$\rightleftharpoonup{xx}$$ $$\longleftharp{xx}$$, $$\longrightharp{xx}$$,

Muszka owocówka Drosophila melanogaster wniosła nieoceniony wkład w badania nad neuronauką i jest szeroko wykorzystywana jako model chorób neurodegeneracyjnych ze względu na swój potężny aparat genetyczny1. Oko muchy w szczególności stało się organem pierwszego wyboru w badaniach nad neurodegeneracją, będąc najbardziej dostępną i nieistotną dla przeżycia częścią układu nerwowego Drosophila. Jednak głównym mankamentem nienaruszonych oczu jest trudność w obrazowaniu zdarzeń wewnątrzkomórkowych, takich jak dynamika autofagii2, które są kluczowe dla zrozumienia neurodegeneracji, co wynika z intensywnej autofluorescencji pigmentu.

Niedawno wykorzystaliśmy metodę wypreparowywania i hodowli pojedynczych ommatidiów3, która okazała się kluczowa dla zrozumienia dysfunkcji autofagii w modelu muchy z zanikiem Dentatorubro-Pallidoluysian (DRPLA)3, 4.

Przedstawiamy obecnie szczegółowy opis tej techniki (Ryc. 1), zaadaptowanej z badań elektrofizjologicznych5, która prawdopodobnie znacznie poszerzy możliwości wykorzystania modeli much w badaniach nad neurodegeneracją. Metodę tę można dostosować do obrazowania żywych zdarzeń subkomórkowych oraz monitorowania skuteczności podawania leków do komórek fotoreceptorowych (Ryc. 2). W połączeniu z technikami mozaikowymi6-8 możliwe jest równoległe badanie odpowiedzi genetycznie zróżnicowanych komórek (Ryc. 2).

Protokół

Loading...
$$\rightleftharpoonup{xx}$$ $$\longleftharp{xx}$$, $$\longrightharp{xx}$$,

1. Disekcja siatkówki Drosophila

  1. Napełnij jedną studzienkę szkiełka przedmiotowego z 3 studzienkami fosforanowym buforem solnym (PBS 1X), a następnie znieczul muchy za pomocą CO2. W tym eksperymencie można wykorzystać zarówno samce, jak i samice.
  2. Po znieczuleniu much chwyć pojedynczą muchę pęsetą i przełóż ją do małego naczynia z PBS.
  3. Pod mikroskopem stereoskopowym chwyć pęsetą trąbkę, a następnie oddziel głowę od tułowia, przecinając szyję drugą pęsetą.
  4. Trzymając głowę muchy za trąbkę, przekrój ją na pół wzdłuż linii środkowej lewa/prawa za pomocą mikronozycyc, aby odsłonić mózg.
  5. Użyj uciętej końcówki pipety, aby pobrać siatkówkę i przenieś ją do drugiej studzienki szkiełka przedmiotowego z 3 studzienkami, wypełnionej medium Schneidera.
  6. Najpierw oddziel większość kutykuli głowy, a następnie usuń mózg za pomocą pęsety. Siatkówkę należy pozostawić między laminą a rogówką.
  7. Następnie przenieś siatkówkę do kropli (50 μl) świeżego medium Schneidera umieszczonej bezpośrednio na szkiełku przedmiotowym.

2. Disekcja ommatidiów

  1. W zależności od końcowego celu sekcji (obrazowanie natychmiastowe lub hodowla) oraz rodzaju optyki mikroskopu fluorescencyjnego (prosty lub odwrócony), ten etap może odbywać się na szkiełku przedmiotowym lub w płytce 24-dołkowej. W przypadku celu niniejszej sekcji, ommatidia zostaną wypreparowane bezpośrednio na szkiełku szklanym.
  2. Uchwycić pęsetą grzbietowy lub brzuszny koniec siatkówki. Za pomocą mikronozyciórek przeciąć siatkówkę na pół wzdłuż linii środkowej grzbietowo-brzusznej, aby odsłonić ommatidia znajdujące się w środku oka.
  3. Dalej trzymać siatkówkę w taki sposób, aby rogówka była skierowana w dół, a lamina w górę. Za pomocą cienkiej igły wolframowej oddzielić ommatidia od lamina i rogówki.
  4. Pojedyncze ommatidia oraz ich grupy zbiorą się na dnie dołka lub szkiełka. Przed przejściem do kolejnego etapu usunąć wszelkie większe zanieczyszczenia, które mogły się zebrać.

3. Obróbka, barwienie i obrazowanie

  1. Aby przeanalizować autofagię, rozcieńczyć Lysotracker w proporcji 1:1000 w kropli roztworu Schneidera (najpierw rozcieńczyć 1:10 w roztworze Schneidera, a następnie dodać 0,5 μl do kropli na szkiełku), wymieszać i odczekać 10 sekund.
  2. Usunąć nadmiar cieczy ze szkiełka, uważając, aby nie usunąć ommatidiów. Najlepiej wykonać to za pomocą cienkiej końcówki do nakładania żelu.
  3. Dodać kroplę Vectashield, aby przykryć ommatidia, nałożyć szkiełko nakrywkowe i uszczelnić lakierem do paznokci.

4. Reprezentatywne wyniki:

Prawidłowe wykonanie protokołu powinno pozostawić liczbę pojedynczych ommatidiów oraz małych grup ommatidiów połączonych fragmentami lamina, lecz wyraźnie oddzielonych od strony rogówki. Można je obrazować, jak pokazano w tym przykładzie, aby zwizualizować Atg8:GFP oraz Lysotracker, co pozwala na ukazanie autofagosomów, lizosomów i autofagolizosomów (Ryc. 3). Metodę tę można wykorzystać do obrazowania żywych komórek, jednak w tym przypadku należy zauważyć, że autofluorescencja pożywki Schneidera utrudni odróżnienie sygnałów fluorescencyjnych o niskim natężeniu. Dodatkowym problemem jest fakt, że granulki pigmentu pozostające przy fotoreceptorach wykazują intensywną fluorescencję, zwłaszcza w kanale czerwonym. Może być wymagane wykonanie zdjęcia w świetle przechodzącym, aby odróżnić je od rzeczywistych organelli.

figure-protocol-1
Rysunek 1. Schemat procedury sekcji w celu uzyskania pojedynczych ommatidiów lub małych grup ommatidiów z siatkówki muchy.

figure-protocol-2
Rycina 2. Możliwe modyfikacje opisanego tutaj prostego protokołu obejmują genetykę much oraz proces starzenia przed etapem sekcji i barwienia, a także hodowlę do 24 godzin i podawanie leków po etapie sekcji.

figure-protocol-3
Rycina 3. Skan konfokalny autofagosomów i lizosomów w pojedynczym ommatidium wypreparowanym z muchy w; GMR-Gal4, UAS-Atro75QN; UAS-GFP::Atg8/+, wykazującej ekspresję mutanta Atrophiny z poliglutaminą i utrzymywanej przez 12 dni w temperaturze 29°C. Panel w świetle przechodzącym (prawy górny róg) przedstawia niemal nienaruszoną strukturę ommatidium, a ramka wskazuje obszar skanowania. Kolor czerwony oznacza lizosomy, zielony autofagosomy; autofagolizosomy, powstające w wyniku fuzji obu organelli, mają kolor żółty. Groty strzałek wskazują dwa trwające procesy fuzji autofagosomów z lizosomami.

Dostęp ograniczony. Zaloguj się lub rozpocznij wersję próbną, aby wyświetlić tę treść.

Dyskusja

Loading...
$$\rightleftharpoonup{xx}$$ $$\longleftharp{xx}$$, $$\longrightharp{xx}$$,

Przedstawiona tutaj dyssekcja pojedynczego ommatidium umożliwia gromadzenie głębszych informacji biologiczno-komórkowych na temat procesów takich jak neurodegeneracja, modelowanych w oku Drosophila. Neurony fotoreceptorowe są łatwiej dostępne niż inne neurony, a ich cytoplazma jest szczególnie obszerna, co czyni je odpowiednimi do badania dynamiki pęcherzyków w tych samych komórkach, które są skutecznie wykorzystywane w wielu modelach do ilościowego określania neurodegeneracji in vivo. Kluczowym aspekte...

Dostęp ograniczony. Zaloguj się lub rozpocznij wersję próbną, aby wyświetlić tę treść.

Oświadczenia

Loading...
$$\rightleftharpoonup{xx}$$ $$\longleftharp{xx}$$, $$\longrightharp{xx}$$,

Nie zadeklarowano konfliktów interesów.

Podziękowania

Loading...
$$\rightleftharpoonup{xx}$$ $$\longleftharp{xx}$$, $$\longrightharp{xx}$$,

Dziękujemy Bernardowi Charrouxowi za dyskusje. Praca ta była finansowana przez KCL Biomedical School.

Dostęp ograniczony. Zaloguj się lub rozpocznij wersję próbną, aby wyświetlić tę treść.

Materiały

Lista materiałów użytych w tym artykule
NazwaFirmaNumer katalogowyKomentarze
Przenośny dozownik CO2Flystuff59-150Dostępne również wkłady zamienne
Pinceta DUMONT nr 5Agar ScientificT5034
Szkiełko przedmiotowe z 3 wgłębieniamiEMS71561-01
MikronożyczkiVWR internationalHAMMHSB516-09
Medium Schneider’aVWR international733-1663
LysoTracker Red DND-99InvitrogenL7528
Szkiełka SuperfrostVWR international631-0108
Vectashield z DapiVector LaboratoriesH-1200
KryszalkiVWR international631-1336

Bibliografia

Loading...
$$\rightleftharpoonup{xx}$$ $$\longleftharp{xx}$$, $$\longrightharp{xx}$$,
  1. Marsh, J. L., Thompson, L. M. Drosophila in the study of neurodegenerative disease. Neuron. 52, 169-178 (2006).
  2. Mizushima, N., Levine, B., Cuervo, A. M., Klionsky, D. J. Autophagy fights disease through cellular self-digestion. Nature. 451, 1069-1075 (2008).
  3. Nisoli, I. Neurodegeneration by polyglutamine Atrophin is not rescued by induction of autophagy. Cell Death Differ. 17, 1577-1587 (2010).
  4. Charroux, B., Fanto, M. The fine line between waste disposal and recycling: DRPLA fly models illustrate the importance of completing the autophagy cycle for rescuing neurodegeneration. Autophagy. 6, 667-669 (2010).
  5. Hardie, R. C. Voltage-sensitive potassium channels in Drosophila photoreceptors. J Neurosci. 11, 3079-3095 (1991).
  6. Lee, T., Luo, L. Mosaic analysis with a repressible cell marker (MARCM) for Drosophila neural development. Trends in neurosciences. 24, 251-254 (2001).
  7. Xu, T., Rubin, G. M. Analysis of genetic mosaics in developing and adult Drosophila tissues. Development. 117, 1223-1237 (1993).
  8. Gambis, A., Dourlen, P., Steller, H., Mollereau, B. Two-color in vivo imaging of photoreceptor apoptosis and development in Drosophila. Dev Biol. 351, 128-1234 (2011).
  9. Napoletano, F. Polyglutamine Atrophin provokes neurodegeneration in Drosophila by repressing fat. The EMBO journal. 30, 945-958 (2011).
  10. Ravikumar, B. Inhibition of mTOR induces autophagy and reduces toxicity of polyglutamine expansions in fly and mouse models of Huntington disease. Nature. 36, 585-595 (2004).
  11. Zou, S., Meadows, S., Sharp, L., Jan, L. Y., Jan, Y. N. Genome-wide study of aging and oxidative stress response in Drosophila melanogaster. Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America. 97, 13726-13731 (2000).

Dostęp ograniczony. Zaloguj się lub rozpocznij wersję próbną, aby wyświetlić tę treść.

Przedruki i uprawnienia

Poproś o pozwolenie na ponowne wykorzystanie tekstu lub ilustracji tego artykułu JoVE

Poproś o pozwolenie

Tagi

Obrazowanie pojedynczego ommatidiumsekcja oka Drosophilaanaliza z wykorzystaniem mikroskopii konfokalnejdetekcja autofagosom w i lizosom wmanipulacja ig wolframowprzecinanie siatk wki na phodowla w medium Schneiderabufor fosforanowy PBSmontowanie w Vector Shield

Powiązane artykuły