Yöntem makalesi

Bir Fare Cerrahi Modelinde Genişletilmiş %78 Hepatektomi

4K görüntüleme

⸱

DOI:

10.3791/66528

⸱

24 Mayıs 2024

 ,  ,  ,  ,  , 
1Division of Vascular and Endovascular Surgery and the Center for Vascular Biology Research, Department of Surgery, Beth Israel Deaconess Medical Center and Harvard Medical School, 2The Transplant Institute and the Division of Nephrology, Department of Medicine, Beth Israel Deaconess Medical Center and Harvard Medical School

Bu makalede

Özet

Parsiyel 2/3 (%66) hepatektominin fare modeli literatürde iyi tanımlanmıştır, ancak karaciğer transplantasyonundan sonra boyuta göre küçük sendromu taklit eden daha geniş hepatektomiler nadiren kullanılmıştır. Sağlıklı farelerde yaklaşık %50 postoperatif ölümcüllük ile sonuçlanan bir fare modelinde genişletilmiş %78'lik bir hepatektomi prosedürünü tanımladık.

Özet

Farelerde parsiyel 2/3 hepatektomi, karaciğerin rejeneratif kapasitesini incelemek ve bir dizi hastalık modelinde karaciğer rezeksiyonunun sonuçlarını araştırmak için araştırmalarda kullanılır. Farelerde klasik parsiyel 2/3 hepatektomide, beş karaciğer lobundan ikisi, yani karaciğer kitlesinin yaklaşık %66'sını temsil eden sol ve medyan loblar, beklenen postoperatif sağkalım %100 olacak şekilde blok halinde rezeke edilir. Daha agresif parsiyel hepatektomiler teknik olarak daha zordur ve bu nedenle farelerde nadiren kullanılmıştır. Grubumuz, toplam karaciğer kütlesinin yaklaşık% 78'ini çıkarmak için sol, medyan ve sağ üst loblar dahil olmak üzere beş karaciğer lobundan üçünün ayrı ayrı rezeke edildiği genişletilmiş bir hepatektomi tekniğinin fare modelini geliştirmiştir. Bu genişletilmiş rezeksiyon, aksi takdirde sağlıklı farelerde, her zaman yeterli ve zamanında rejenerasyonu sürdüremeyen bir kalıntı karaciğer bırakır. Rejenere başarısızlık, sonuçta fulminan karaciğer yetmezliği nedeniyle 1 hafta içinde ameliyat sonrası% 50 ölümcüllük ile sonuçlanır. Farelerde bu genişletilmiş %78 hepatektomi prosedürü, boyuta göre küçük sendromun incelenmesi ve karaciğer nakli veya kanser için genişletilmiş karaciğer rezeksiyonu ortamında karaciğer rejenerasyonunu ve sonuçlarını iyileştirmek için terapötik stratejilerin değerlendirilmesi için benzersiz bir cerrahi modeli temsil eder.

Giriş

İlk olarak 1931'de tanımlanan fare ve sıçan cerrahi karaciğer rezeksiyonu modelleri, karaciğer rejenerasyonunun moleküler temelini incelemek için kullanılan en yaygın deneysel modellerdir. Ayrıca, uzun süreli karaciğer rezeksiyonu veya suboptimal karaciğer greftlerininnaklini takiben sonuçları iyileştirmek için stratejileri test etmek ve geliştirmek için translasyonel bilim araştırmalarında da yararlı olabilirler 1,2,3,4. Farelerde kısmi hepatektomiler (PH), toplam karaciğer kütlesinin (TLM) yaklaşık 2/3'ünün (% 66) çıkarılmasını gerektirir ve bu, sağlıklı hayvanlarda yapıldığında istisnai sonuçlara sahiptir5. Prosedürün süresi kısadır, fare karaciğeri anatomisindeki çok az değişiklik nedeniyle kolayca tekrarlanabilir ve ameliyat sonrası sağkalım tipik olarak %100'e yakındır1.

Sol lob (LL) ve median lobun (ML) rezeksiyonunu kapsayan parsiyel 2/3 hepatektomi, rezidüel lobların lober inflamasyon veya hepatik giriş ve çıkışın kısıtlanması ile nispeten engellenmeden yenilenmesine izin verir. Daha ziyade, PH'ı takiben artan portal venöz akış ve ardından karaciğer sinüzoidal endotel hücreleri üzerindeki kesme stresi, endotelyal nitrik oksit sentaz (eNOS) ekspresyonunun ve ardından nitrik oksit (NO) salınımının sürekli olarak yukarı regülasyonuna neden olur, bu da hepatositlerin proliferasyon ve karaciğer rejenerasyonu için hazırlanmasına katkıda bulunur3. Alkolsüz yağlı karaciğer hastalığı gibi hastalık modellerinde veya spesifik genetik arka planlarda 2/3 PH'dan sonra yaygın olarak incelenen sonuçlar arasında akut karaciğer yetmezliği riski, karaciğer rejeneratif kapasitesinin kalitatif ve kantitatif ölçümleri ve stres veya travmatik yaralanmaya karşı diğer biyolojik yanıtlar yer alır 1,3.

Bununla birlikte, kanser için uzun süreli karaciğer rezeksiyonu veya marjinal (steatoz veya uzamış iskemik zaman) veya kısmi (bölünmüş veya canlı donör karaciğerden) karaciğer greftlerinin transplantasyonu sonrasında ortaya çıktığı gibi, fonksiyonel veya anatomik boyuta göre küçük sendromu taklit eden bir fare modeli, iyi bilinmeye devam etmektedir. Bu ihtiyacı karşılamak için, minimal (ve fonksiyonel) bir karaciğer kütlesinin korunmasının ötesine geçen daha kapsamlı karaciğer rezeksiyonu modelleri, boyuta göre küçük karaciğer sendromunu ve bu sendromla ilişkili yüksek mortaliteyi modellemek için gereklidir 6,7.

Fare karaciğer anatomisi minimal varyasyon gösterir. Fare karaciğeri, her biri toplam karaciğer kütlesinin aşağıdaki yüzdesini oluşturan beş lobdan oluşur: sol lob (LL; %34.4 ± %1.9), medyan lob (ML; 26.2 ± %1.9), sağ üst (sağ üst olarak da adlandırılır) lob (RUL; 16.6 ± %1.4), sağ alt (sağ alt olarak da adlandırılır) lob (RLL; %14.7 ± %1.4) ve kaudat lob (CL, %8.1 ± %1.0)1, 5. Her lob, hepatik arterin bir dalı, portal venin bir dalı ve bir safra kanalı5 dahil olmak üzere bir portal triad tarafından sağlanır. Tarihsel olarak, LL ve ML'yi rezeke ederek 2/3 PH gerçekleştirmek için çeşitli teknikler tanımlanmıştır. Bunlar şunları içerir: 1) rezeke edilen lobların her birinin tabanında tek bir ligatür en bloktan oluşan klasik teknik; 2) rezeke edilen lobların tabanına uygulanan titanyum klipsler kullanılarak hemostatik klips tekniği; 3) klempin proksimalinde delici dikişler kullanan damar yönelimli parankim koruyucu bir teknik; ve 4) lob rezeksiyonu1'den önce portal ven ve hepatik arter dallarının bağlandığı damar odaklı bir mikrocerrahi teknik. Her tekniğin göreceli güçlü ve zayıf yönleri olsa da, hiçbiri daha yüksek ölümcüllük vermez 1,8,9.

Bu çalışmada, farelerde uzamış %78 PH için yeni bir yöntem sunuyoruz. Bu modelde, LL, ML ve RUL dahil olmak üzere beş karaciğer lobundan üçü, bir ligatür tekniği kullanılarak ayrı ayrı çıkarılır (Şekil 1). Bu işlem toplam karaciğer kitlesinin yaklaşık %78'inin (± %5.2) rezeksiyonu ile sonuçlanır. Klasik PH tekniğinde olduğu gibi "en blok" yerine LL ve ML'yi ayrı ayrı çıkarmayı tercih etmemiz, bu iki lobun en blok rezeksiyonu ile ilişkili komplikasyonları en aza indirir, örneğin suprahepatik vena kava darlığı ve tek ligatür vena kavaya çok yakın uygulandığında kalan lobların nekroz riskinin artması 1, 10,11,12,13,14. Bu, RUL'u kaldırmak için bu prosedürün son adımına geçmeden önce çok önemlidir. 8-12 haftalık, vahşi tip C57BL/6 farelerde yapılan bu kapsamlı hepatektomi, fulminan karaciğer yetmezliğine neden olan başarısız karaciğer rejenerasyonu nedeniyle ameliyattan sonraki 1 hafta içinde %50 ölümcüllüğe neden olur15,16. Uzatılmış %78'lik hepatektomiyi takiben artan ölümcüllüğün bu fare modeli, boyuta göre küçük sendromun patofizyolojisini uygun şekilde özetler ve sonuçları iyileştirmek için yeni stratejilerin geliştirilmesini ve test edilmesini sağlar.

Protokol

Bu prosedür protokolünde açıklanan yöntemler, Beth Israel Deaconess Tıp Merkezi'ndeki (BIDMC) Kurumsal Hayvan Bakımı ve Kullanımı Komitesi (IACUC) tarafından onaylanmıştır. Tüm deneyler IACUC ve BIDMC hayvan araştırma tesisi yönergelerine uygun olarak ve bunlara uygun olarak tamamlanmıştır.

1. Fare ameliyat öncesi hazırlık

  1. Fare karnını göğüs kafesinin ortasından suprapubik bölgeye kadar makasla tıraş edin.
  2. % 100 oksijende% 1-4 izofluran ile genel anesteziyi indükleyin. Anestezi uygulandığında, fareyi altında bir ısıtma yastığı bulunan cerrahi alana sırtüstü yatırın. Bir kesi yapmadan önce, pedal refleksinin olmadığından emin olmak için ayak parmağınızı sıkıca sıkıştırın (varsa, hayvan yanıt verecektir). Genel anestezi durumuna ulaşmak için anestezi seviyesini gerektiği gibi ayarlayın.
    NOT: Yeterli genel anesteziyi sürdürmek için izofluranı gerektiği gibi titre edin.
  3. Postoperatif analjezi için deri altından 1.2 mg / kg buprenorfin uzatılmış salimli (ER) uygulayın. Fareyi ön ayakları ve arka ayakları uzatılmış olarak sırtüstü yerleştirin ve uzuvları bantla sabitleyin; Daha sonra ameliyat için steril bir alan hazırlayın.
    NOT: Solunumun engellenmemesi için sabitlendiğinde ön ayakların gevşediğinden emin olun.
  4. Karnı, her bir çubuk arasında 3 kez dönüşümlü olarak ılık steril salin ve betadin çubuklarıyla hazırlayın. Karnı steril bir şekilde örtün.

2. Hepatektomi

  1. Bir neşter kullanarak ksifoid işleminden suprapubik bölgeye kadar deriden dikey bir orta hat laparotomi kesisi yapın. Daha sonra, periton boşluğuna girmek için linea alba'yı keskin bir makasla kesin ve bu kesiyi cilt kesisinin uzunluğuna kadar uzatın.
    NOT: Altta yatan bağırsağın yaralanmasını önlemek için önce karaciğerin karın duvarına derin olduğu subksifoid bölgede linea alba'yı kesmek daha güvenlidir.
  2. Uygun ekartörler kullanarak karın duvarını yanal olarak geri çekin; Daha sonra, ksifoid sürecini bir hemostat ile klempleyin ve karaciğeri ortaya çıkarmak için sternumu üst kısımdan geri çekin.
  3. Falsiform ligamenti ortaya çıkarmak için karaciğeri inferiordan geri çekin ve ardından keskin bir makas kullanarak ligamenti karaciğerin uzunluğu boyunca kesin. Hepatogastrik ligament ve intrahepatik lob ligamentlerini ortaya çıkarmak için karaciğeri toraksa doğru üst kısımdan geri çekin ve bu yapıları keskin mikro makas kullanarak kesin.
    NOT: Glisson kapsülü tarafından kapsüllenen karaciğer çok kırılgan olduğundan ve morarması ve yırtılması kolay olduğundan, geri çekme nemli pamuk uçlu aplikatörlerle çok nazikçe yapılmalıdır.
  4. Sol lobu orijinal anatomik pozisyonunda tutarken medyan lobu üst tarafa geri çekin. LL'nin üst-medial kısmının etrafına 5-0 ipek bir sütür sarın. Lobun alt yüzeyini ortaya çıkarmak için LL'yi göğüs kafesine doğru üst kısımda yansıtın, lobun tabanındaki dikiş uçlarını bir araya getirin ve dikişi tabandan bağlayın. LL'yi bağlamak için dikişi bağlamadan önce sütürün inferior vena kava (IVC) veya portal vendeki kan akışını engellemediğinden emin olun.
    NOT: Bu sütürü, LL toraksa doğru üst kısımda yansıtılırken bağlamak en iyisidir, böylece portal triad ligasyon sırasında iyi bir şekilde ortaya çıkar. Bu, bitişik yapıları tehlikeye atmadan lobun tabana yakın rezeksiyonunu kolaylaştırır.
  5. Keskin bir makas kullanarak LL'yi dikiş bağının hemen distalinde inceleyin ve küçük bir doku manşetinin (~ 2 mm) sütürü rezeke edilen lobun kenarından ayırdığından emin olun. Hemostazı onaylayın.
  6. Median lobu toraksa doğru üst kısımda yansıtın, ML'nin tabanına 5-0 ipek sütür yerleştirin ve ML'yi orijinal anatomik konumuna geri getirin. Sütür uçlarını ML'nin üst yönünün tabanına yaklaştırın ve bunları lobun tabanına bağladığınızdan emin olun. Bağlanmış ML'yi rezeke edin ve sütür bağının etrafında küçük bir kalıntı doku manşeti bırakın. Hemostazı onaylayın.
  7. Sağ üst ve alt lobları ortaya çıkarmak için karaciğeri sağdan sola doğru hareket ettirin ve bu lobları medial ve inferiora dikkatlice yansıtın. Sütürün RUL tabanını çevrelediğinden emin olmak için RUL'un üst-medial yönü üzerine 5-0'lık bir sütür sarın ve ardından RUL'u toraksa doğru yansıtın. Sütürü RUL'un altına sarın ve uçlarını tabanına yakın bir şekilde bağlayın, ardından sütür bağının etrafında küçük bir kalıntı doku manşeti bırakarak yeniden inceleyin.
    NOT: RUL'un tabanına çok yakın bağlamak, RLL'ye giden kan akışını tehlikeye atabilir, bu da RLL'nin iskemisi ve farenin ameliyat sonrası 24 saat içinde ölümü ile sonuçlanabilir. Buna karşılık, RUL tabanından çok distal bağlanması, karaciğer kütlesinin rezeke edilen miktarını azaltır, böylece postoperatif sağkalım oranlarını beklenenin ötesinde artırır.
  8. Kalan karaciğeri dinlenme anatomik pozisyonuna geri getirin ve hemostazı sağlayın. Gerekirse, rezeke edilmiş karaciğer kenarlarında küçük kanama alanlarına gazlı bezle baskı uygulayın.
  9. Karın orta hattını (fasya ve kas tabakaları) 5-0 poliglaktin sütür kullanarak kesintisiz bir şekilde kapatın. Cilt kesisini zımba veya 5-0 monofilament dikişlerle kapatın.
  10. Anesteziyi bırakın ve fareyi bilincini geri kazanana ve normal şekilde yürüyebilene kadar izleyin.

3. Ameliyat sonrası bakım

  1. Uygun iyileşmeyi (yani fare uyanık, uyanık ve kafes içinde yürüyor) ve ağrı kontrolünü sağlamak için fareyi ameliyat sonrası gözlemleyin. İşlemden 6 saat sonrasına kadar fareyi her 2 saatte bir ve daha sonra günlük olarak inceleyin.
    NOT: Ameliyat sonrası farenin kafes içinde daha yavaş hareket etmesi beklenir. Fare, diğer farelerden izole edilmiş bir kafeste iyileşmeli ve ancak tamamen iyileştiğinde diğer farelerin şirketine geri dönmelidir.
  2. Fare duyarsız sıvıdan veya ameliyattan kaynaklanan aşırı kan kaybından hipovolemik hale gelirse, ısıtılmış normal salin enjeksiyonları (0.1-1.0 mL, deri altı veya intraperitoneal) uygulayın.

Sonuçlar

Başarılı bir uzatılmış x hepatektominin, 8-12 haftalık sağlıklı yetişkin farelerde 1 hafta içinde P mortaliteye neden olması beklenmektedir16. Düzgün bir şekilde yapıldığında, minimum kan kaybı beklenir. Devam eden kalıntı kanama manuel basınçla kontrol edilebilir. Ameliyattan sonraki 24 saat içinde perioperatif ölüm genellikle teknik hatalardan kaynaklanır. Teknik arızalar arasında, inatçı intraoperatif kanamaya neden olan büyük kan damarlarının yanlışlıkla yaralanması; sıklıkla rezeke edilen karaciğer kenarlarından rezidüel kanama nedeniyle önemli postoperatif kanama; bitişik portal triadın, portal venin veya IVC'nin yanlışlıkla bağlanması gibi çevredeki yapının yaralanması; lob tabanına çok yakın bir şekilde RUL'un ligasyonuna sekonder RLL iskemisi; ve genel anesteziden kaynaklanan komplikasyonlar. Karaciğer yetmezliği belirtileri arasında ilerleyici uyuşukluk, saç topaklanması, iştahsızlık ve hipoglisemi bulunur ve bunlar genellikle ameliyattan sonraki 24 saat içinde belirginleşir.

Uzun süreli% 78 hepatektomiden sonra beklenen iki sonuç ya sağkalım ya da ölümdür. İlk senaryoda, fare ameliyattan sonra uygun şekilde iyileşir, 72 saat içinde normal aktiviteye devam eder ve 7 günden fazla hayatta kalır. Ameliyat sonrası 9-10 gün sonra yapılan laparotomi, ameliyat öncesi karaciğer kütlesinin tam olarak iyileştiğini gösterir4,16,17,18. İkinci sonuç, ameliyat sonrası 2-7 gün içinde mortalite olacaktır. Fare, ameliyattan sonraki ilk 12 saat içinde ilk iyileşme belirtilerini gösterebilir, ancak fulminan karaciğer yetmezliğinin gelişmesi nedeniyle daha sonra nispeten hızlı bir şekilde kötüleşir16. Fare, ölüme kadar stres, kilo kaybı ve ilerleyici uyuşukluk belirtileri gösterir. Beklenmeyen sonuçlara örnek olarak teknik komplikasyonlardan ölüm veya uzatılmış x hepatektomiden sonra P'nin çok üzerinde veya altında fare sağkalım oranları verilebilir.

Laboratuvarımız bu genişletilmiş x hepatektomiye öncülük etmiş ve 8 haftalık sağlıklı BALB/c farelerinde uzatılmış x hepatektominin P ölümcüllük ile sonuçlandığını gösteren daha önceki bir makalede kullanışlılığını doğrulamıştır, bu da fare karaciğerinin rekombinant adenovirüs16 kullanılarak intravenöz olarak verilen A20'yi (Tümör Nekroz Faktörü İndüklenebilir Protein 3 [TNFAIP3]) eksprese etmek üzere önceden tasarlanmış olması durumunda iptal edilebilir. Longo ve ark. tarafından yapılan bu çalışmada, sağlıklı bir BALB/c faresine, insan A20 (rAd.A20) veya kontrol β-Galaktosidaz (rAd.βGal) eksprese eden rekombinant bir adenovirüs vektörünün uygulanmasından 5 gün sonra yüzde 78 hepatektomi uygulandı. Ek bir tedavi edilmemiş kontrol grubu da dahil edildi. x hepatektomiyi takiben, Longo ve ark. tedavi edilmeyen 12 farenin 6'sının (P) prosedürden sağ çıktığını gözlemledi (Şekil 2)16.

Yeterliliğin iki belirleyicisi şunları içerir: 1) yukarıda listelendiği gibi, başta RLL iskemisi olan ve erken ölüme neden olan teknik komplikasyonların sınırlandırılması ve 2) RUL'un yeterli mobilizasyonunun sağlanması, bu olmadan RUL'un tam boyutunun takdir edilememesi ve dolayısıyla uygun şekilde rezeke edilememesidir. Bu, rezeke edilen karaciğer kütlesi miktarını azaltır ve bu nedenle genel sağkalım oranını beklenen% 50'nin çok üzerine çıkarır. Araştırmacı/yazarın eğitiminin ilk döneminde, 11-21 haftalık 15 sağlıklı erişkin erkek ve dişi CD1 ve C57BL/6 farenin 10'u (g) x hepatektomiyi takiben 1 hafta hayatta kalmıştır (3 teknik ölüm hariç) (Tablo 1)19,20,21. x hepatektomiyi takiben beklenen P sağkalım oranını elde etmek için RUL mobilizasyonunu iyileştirmek ve tahmini yüzde hepatektomi ile ölçülen yeterli bir rezeksiyonu kolaylaştırmak için fare karaciğer anatomisinin takdir edici bir şekilde anlaşılması bağlamında daha fazla eğitim gerekliydi. Teknik yeterliliğin tam olarak sağlandığı hissedildikten sonra, 16 fareden 8'i (% 50; 1 teknik ölüm hariç)% 78 hepatektomiden sonra 1 hafta hayatta kaldı.

Sıçan karaciğeri anatomi diyagramı; Deneysel karaciğer lobunun çıkarılması için cerrahi ligasyon noktaları.
Şekil 1: Fare hepatektomi pozisyonu ve karaciğer anatomisi. (Solda) Laparotomi ve genişletilmiş x hepatektomi için fare konumlandırmasının görsel temsili. Fare, orta hat laparotomi insizyonu ile sırtüstü olarak tasvir edilmiştir. (Sağda) Fare karaciğer anatomisi, rezeksiyon bölgelerini tanımlayan renkli çizgilerle aşağıdan gösterilmiştir. Sol lob, median lob ve sağ üst loblar, tabanlarında sütür ligasyonu yapıldıktan sonra sıralı bir şekilde rezeke edilir. Bu rakamın daha büyük bir sürümünü görüntülemek için lütfen buraya tıklayın.

x hepatektomi sağkalım grafiği; NI, rAd'ı karşılaştırır. A20, rAd. Ameliyat sonrası β gal günler.
Şekil 2: A20'yi aşırı eksprese etmek için tasarlanmış farelerin uzun süreli (x) hepatektomisini takiben sağkalım avantajı. Kontrol ile tedavi edilmemiş (enfekte olmayan NI), rAd.βGal ve rAd.A20 ile tedavi edilen farelerde% 78 uzamış hepatektomi sonrası sağkalım verileri. Fare karaciğerlerinde A20'nin aşırı ekspresyonu, NI (% 50) ve rAd.βGal kontrolleri (% 13) (n = 12 fare / grup) ile karşılaştırıldığında önemli bir sağkalım avantajı sağlamıştır. Bu rakam Longo ve ark.16'dan alınmıştır. Bu rakamın daha büyük bir sürümünü görüntülemek için lütfen buraya tıklayın.

HayattaÖlenTeknik ArızaToplamTahmini % HepatektomiHayatta Kalma Oranı
Ön Yeterlilik10531868 ± %3.910/15 (66%)
Yeterlilik Sonrası8811779 ± %2.48/16 (50%)

Tablo 1: Uzatılmış x hepatektomi eğitim sonuçları. 11-21 haftalık sağlıklı yetişkin CD1 ve C57BL / 6 farelerde uzatılmış% 78 hepatektomiyi takiben 1 hafta içinde sağkalım sonuçları. Teknik yeterlilik, tahmini yüzde hepatektomi (Ortalama ± SEM) ile hesaplandığı gibi, teknik başarıda gözlemlenebilir iyileşmeler ve sağ üst lobun yeterli rezeksiyonu ile kendi kendine belirlendi.

Tartışma

Farelerde %50 ölümcüllüğe neden olan uzatılmış %78'lik bir hepatektomiyi başarılı bir şekilde gerçekleştirmek için, her karaciğer lobunun hassas bir şekilde rezeke edilmesi çok önemlidir. Bu yetkinlik ve hassasiyet seviyesi ancak prosedür tekrar tekrar gerçekleştirilirse elde edilebilir. Eğitim eğrisi operatörler arasında farklılık gösterir ancak tipik olarak 3-6 aylık uygulama gerektirir. TLM'nin %78'inden daha azını çıkaran bir karaciğer rezeksiyonu daha yüksek sağkalım oranlarına neden olurken, TLM'nin %78'inden fazlasını çıkaran bir karaciğer rezeksiyonu daha fazla ölümcüllüğe neden olur. Her lob rezeksiyonu aynı ölçüde olmasa da zordur.

Sol lob, güvenilir bir şekilde rezeke edilmesi en kolay olanıdır. LL tabanı dardır ve üstün bir şekilde yansıtıldığında, operatör karaciğer tabanını kolayca tanımlayabilir ve sütürü her seferinde neredeyse aynı lob rezeksiyon hacmi ile aynı pozisyonda bağlayabilir. Medyan lob, LL ve RUL ile karşılaştırıldığında en geniş tabana sahiptir. Bu nedenle, operatörün dikişin nereye yerleştirilmesi gerektiğini dikkatli bir şekilde tahmin etmesini ve lobun rezeke edilmesinden önce ML'nin tabanındaki dikiş uçlarını dikkatli bir şekilde yaklaştırmasını gerektirir. ML çok proksimal olarak bağlandığında, sütür venöz karaciğer drenajını tehlikeye atabilir veya kanın IVC'den kalbe dönüşünü engelleyebilir. ML çok distal bağlandığında yetersiz karaciğer kitlesi rezeke edilir ve ML tabanı daha geniş olduğu için rezeksiyon sınırında kanama riski artar. Sağ üst lob belki de güvenilir bir şekilde rezeke edilmesi en zor olanıdır. RUL'un periton boşluğunda posterior olarak anatomik pozisyonu, sütürün tabanının etrafına tamamen sarılmasını zorlaştırır, bu da bu lobun eksik bir rezeksiyonu ile sonuçlanabilir. Buna karşılık, sütür RUL tabanına çok proksimalel olarak bağlanırsa, sağ alt loba kan akışı tehlikeye girebilir, bu da bu RLL'nin iskemisine neden olabilir ve postoperatif mortalite olasılığını artırabilir.

İşlemle ilgili riskleri en aza indirmek için diğer kritik unsurlar arasında genel anestezinin en aza indirilmesi (ör., İzofluran) toksisiteyi azaltmak ve postoperatif kanamayı sınırlamak için her lob rezeksiyonundan sonra yeterli hemostaz sağlamak. Uzatılmış% 78'lik hepatektominin tercihen yetişkin 8-12 haftalık farelerde yapıldığını göz önünde bulundurmak önemlidir, çünkü yaşlı fareler daha büyük vücut kütleleri ve azalmış rejeneratif karaciğer kapasiteleri nedeniyle hayatta kalma oranlarında daha fazla değişkenlik gösterebilirken, genç fareler karaciğerlerinin daha küçük boyutu ve daha yüksek anestezi ile ilgili komplikasyon oranı nedeniyle daha büyük teknik komplikasyonlara maruz kalabilir. %78 hepatektomiyi takiben gözlenen %50 ölümcüllüğün, tek tek hayvanlar arasındaki toplam karaciğer kütlesine göre her bir karaciğer lobu kütlesinin nispi yüzdesindeki ince anatomik varyasyonlarla ilgili içsel tek fare özelliklerine karşılık geldiğini tahmin ediyoruz. Farelerde %78 hepatektomi, hayvanların sadece %50'sinin zamanında ve başarılı bir şekilde yenilenip hayatta kalabildiği, diğer %50'sinin ise bunu başaramadığı ve öldüğü anatomik bir eşiği temsil eder. Ayrıca, karaciğer manipülasyonundaki ince farklılıkların, farklı derecelerde karaciğer hasarı ile ilişkili olabileceğini ve dolayısıyla bu ince dengeyi, yenilenme başarısızlığına ve ölüme doğru çarpıttığını da kabul ediyoruz22.

Bununla birlikte, en sınırlayıcı faktör, yalnızca pratikle gelebilen cerrahi prosedürün kendisinin ustalığı olmaya devam etmektedir. Her bir karaciğer lobunun tabanındaki dikişlerin hassas bir şekilde haritalandırılması yoluyla tekrarlanabilir bir sonuç elde etmek için uygulama şarttır. Bir uyarı notu, fareler arasında karaciğer anatomisindeki bireysel farklılıkların - ki bunlar nadirdir - teknikte bazı değişiklikler gerektirebileceğidir. Başarıyı artırmak için vaka bazında düşünülmesi gereken diğer müdahaleler arasında, yüksek duyarsız sıvı kayıpları veya önemli kanama durumunda normal salin bolusların uygulanması ve devam eden kanama durumlarında karaciğer kenarında uzun süreli manuel basınç veya elektrokoter yer alır.

Özetle, bir fare modelinde genişletilmiş %78'lik hepatektomi, translasyonel bilim araştırmaları için değerli bir tekniktir. Bu prosedürle ilişkili teknik olarak başarılı bir sonuç elde etmek için kapsamlı eğitim kritik öneme sahiptir. Fareler, yalnızca kullanımı kolay ve nispeten ucuz olan tercih edilen küçük bir hayvan türü değil, aynı zamanda giderek artan sayıda genetik olarak değiştirilmiş hatlara (transgenik, nakavt (KO), hücre tipine özgü ve koşullu KO) ek olarak bir dizi iyi çalışılmış akraba soyda da mevcuttur ve ince mekanik çalışmalara olanak tanır 3,9,23. Genetik olarak modifiye edilmiş farelere ek olarak, karaciğer rezeksiyonu sonrası sağkalımı ve sonuçları etkilediği bilinen alkolsüz yağlı karaciğer hastalığı, siroz ve diyabet dahil olmak üzere çeşitli patolojiler farelerde kolayca indüklenebilir 24,25,26,27,28,29,30,31.

Daha önce de belirtildiği gibi, klasik 2/3 PH son derece değerli olmaya devam etmektedir, ancak karaciğer kütlesi anatomik veya fonksiyonel olarak yetersiz olduğunda (yağlı karaciğerlerde olduğu gibi) karaciğer naklini takiben kanser veya boyuta göre küçük sendrom için uzun süreli karaciğer rezeksiyonu ile ilişkili yüksek ölümcüllüğü özetlememektedir7,32,33,34. Uygun şekilde yapıldığında, bu uzatılmış %78 hepatektomi, travma veya kanser için kapsamlı karaciğer rezeksiyonlarının ardından ve marjinal karaciğer greftlerinin transplantasyonunu takiben boyuta göre küçük sendrom bağlamında ve ayrıca ciddi alkolsüz steatohepatit (NASH) veya sirozu olan hastalarda sadece karaciğer ameliyatından sonra gibi klinik gerçekliği daha iyi yansıtan %50 postoperatif ölümle sonuçlanır16, 32. Bu fare modeli, tüm bu koşullarda sonuçları iyileştirmek için yeni terapötik stratejileri test etmek için son derece değerli ve gerekli bir kavram kanıtı adımını temsil eder. Farelerde elde edilen herhangi bir olumlu sonuç, yenilikçi tedavilerin klinik çevirisinden önce translasyon öncesi büyük hayvan çalışmaları yürütmek için gereken hayvan sayısını önemli ölçüde azaltacaktır.

Açıklamalar

İfşa edilecek herhangi bir çıkar çatışması yoktur.

Teşekkürler

Bu çalışma, NIH R01 hibeleri DK063275 ve CF'ye HL086741 ile desteklenmiştir. PB ve TA, NHLBI T32 eğitim hibesi HL007734'nden bir NRSA bursunun alıcılarıdır.

Malzemeler

Bu makalede kullanılan malzemelerin listesi
AdŞirketKatalog numarasıYorumlar
2 x 2 Gazlı BezCovidien2146Cerrahi: diseksiyon
5-O Naylon Monofilament SütürOasis50-118-0631Cerrahi: Cilt kapatma
5-O İpek SütürGüzel Bilim Araçları18020-50Cerrahi: karaciğer lobu ligasyonu
5-O VicrylSütür EtikonuNC9335902Cerrahi: Karın duvarı kapanması
Addson ForsepsBraintree ScientificFC028Cerrahi: diseksiyon
Alkollü Swablar (2)BD326895Dezenfektan
Buprenorfin Uzatılmış Salım Formülasyonu ZoopharmN/AAnaljezi
Akülü DüzelticiBraintree ScientificCLP-9868-14Tıraş
Kavisli ForsepsBraintree ScientificFC0038Cerrahi: diseksiyon
HemostatBraintree ScientificFC79-1Cerrahi: diseksiyon
İzofluran İnhalan Anestezik Patterson VeterinaryRXISO-250Genel Anestezi
Mıknatıslı Fiksatör (2 yuvalı) (2)Braintree ScientificACD-001Cerrahi: küçük ekartörleri tutmak için
Mıknatıslı Fiksatör (4 yuvalı) Braintree ScientificACD-002Cerrahi: küçük ekartörleri tutmak için
MikromakasBraintree ScientificSC-MI 151Cerrahi: diseksiyon
Ameliyat tepsisiBraintree ScientificACD-0014Cerrahi: cerrahi alanın kurulması için 
Povidone İyot %10 Swabstick (2)MedlineMDS093901ZZDezenfektan
Neşter (15 bıçaklı)Aspen Cerrahi Ürünler371615Cerrahi: diseksiyon
Keskin Makas (Kavisli)Braintree ScientificSC-T-406Cerrahi: diseksiyon
Keskin Makas (Düz)Braintree ScientificSC-T-405Cerrahi: diseksiyon
Küçük Pamuk Uçlu AplikatörlerFisher Scientific23-400-118Cerrahi: diseksiyon
Doku Forsepsleri (Düz x2)Braintree ScientificFC1001Cerrahi: diseksiyon
Isıtma Pedi (18" x 26")StrykerTP 700Isıtma
Isıtma Pedi PompasıStrykerTP 700Isıtma
Tel Saplı Ekartör (2) Braintree ScientificACD-005Cerrahi: periton boşluğunun maruz kalmasını kolaylaştırmak için
Xenotec Isofluran Küçük Hayvan Anestezi SistemiBraintree ScientificEZ-108SAGenel Anestezi: İzofluran vaborizatör ve konsol, İndüksiyon odası, Regülatör/Hortum, Yüz Maskesi (M) içerir

Kaynaklar

  1. Martins, P. N., Theruvath, T. P., Neuhaus, P. Rodent models of partial hepatectomies. Liver Int. 28 (1), 3-11 (2008).
  2. Higgins, G., Anderson, R. Experimental pathology of the liver I. Restoration of the liver of the white rat following partial surgical removal. Arch Pathol. 12, 186-202 (1931).
  3. Koniaris, L. G., McKillop, I. H., Schwartz, S. I., Zimmers, T. A. Liver regeneration. J Am Coll Surg. 197 (4), 634-659 (2003).
  4. Fausto, N., Campbell, J. S., Riehle, K. J. Liver regeneration. Hepatology. 43 (2), S45-S53 (2006).
  5. Inderbitzin, D., et al. Magnetic resonance imaging provides accurate and precise volume determination of the regenerating mouse liver. J Gastrointest Surg. 8 (7), 806-811 (2004).
  6. Clavien, P. A., et al. What is critical for liver surgery and partial liver transplantation: size or quality. Hepatology. 52 (2), 715-729 (2010).
  7. Dahm, F., Georgiev, P., Clavien, P. A. Small-for-size syndrome after partial liver transplantation: definition, mechanisms of disease and clinical implications. Am J Transplant. 5 (11), 2605-2610 (2005).
  8. Hori, T., et al. Simple and reproducible hepatectomy in the mouse using the clip technique. World J Gastroenterol. 18 (22), 2767-2774 (2012).
  9. Kamali, C., et al. Extended liver resection in mice: state of the art and pitfalls-a systematic review. Eur J Med Res. 26 (1), 6(2021).
  10. Mitchell, C., Willenbring, H. A reproducible and well-tolerated method for 2/3 partial hepatectomy in mice. Nat Protoc. 3 (7), 1167-1170 (2008).
  11. Borowiak, M., et al. Met provides essential signals for liver regeneration. Proc Natl Acad Sci U S A. 101 (29), 10608-10613 (2004).
  12. Boyce, S., Harrison, D. A detailed methodology of partial hepatectomy in the mouse. Lab Anim (NY). 37 (11), 529-532 (2008).
  13. Greene, A. K., Puder, M. Partial hepatectomy in the mouse: technique and perioperative management. J Invest Surg. 16 (2), 99-102 (2003).
  14. Mitchell, C., Willenbring, H. Erratum: A reproducible and well-tolerated method for 2/3 partial hepatectomy in mice. Nat Protoc. 9 (6), 1532(2014).
  15. Studer, P., et al. Significant lethality following liver resection in A20 heterozygous knockout mice uncovers a key role for A20 in liver regeneration. Cell Death Differ. 22 (12), 2068-2077 (2015).
  16. Longo, C. R., et al. A20 protects mice from lethal radical hepatectomy by promoting hepatocyte proliferation via a p21waf1-dependent mechanism. Hepatology. 42 (1), 156-164 (2005).
  17. Michalopoulos, G. K., DeFrances, M. C. Liver regeneration. Science. 276 (5309), 60-66 (1997).
  18. Diehl, A. M., Rai, R. M. Liver regeneration. 3. Regulation of signal transduction during liver regeneration. FASEB J. 10 (2), 215-227 (1996).
  19. Diehl, L., Morse, M. A comparison of selected organ weights and clinical pathology parameters in male and female CD-1 and CByB6F1 hybrid mice 12-14 weeks in age. , Available from: https://www.criver.com/sites/default/files/resources/doc_a/AComparisonofSelectedOrganWeightsandClinicalPathologyParametersinMaleandFemaleCD-1andCByB6F1HybridMice12-14WeeksinAge.pdf (2023).
  20. CD-1® IGS mouse. Charles River Laboratories. , Available from: https://www.criver.com/products-services/find-model/cd-1r-igs-mouse?region=3611 (2023).
  21. C57BL/6J mouse organ weight. The Jackson Laboratory. , Available from: https://www.jax.org/de/-/media/jaxweb/files/jax-mice-and-services/b6j-data-summary.xlsx (2023).
  22. Inderbitzin, D., et al. Regenerative capacity of individual liver lobes in the microsurgical mouse model. Microsurgery. 26 (6), 465-469 (2006).
  23. Zhou, X., et al. L-carnitine promotes liver regeneration after hepatectomy by enhancing lipid metabolism. J Transl Med. 21 (1), 487(2023).
  24. Linecker, M., et al. Omega-3 fatty acids protect fatty and lean mouse livers after major hepatectomy. Ann Surg. 266 (2), 324-332 (2017).
  25. Haber, B. A., et al. High levels of glucose-6-phosphatase gene and protein expression reflect an adaptive response in proliferating liver and diabetes. J Clin Invest. 95 (2), 832-841 (1995).
  26. Rickenbacher, A., et al. Arguments against toxic effects of chemotherapy on liver injury and regeneration in an experimental model of partial hepatectomy. Liver Int. 31 (3), 313-321 (2011).
  27. Aravinthan, A. D., et al. The impact of preexisting and post-transplant diabetes mellitus on outcomes following liver transplantation. Transplantation. 103 (12), 2523-2530 (2019).
  28. Gonzalez, H. D., Liu, Z. W., Cashman, S., Fusai, G. K. Small for size syndrome following living donor and split liver transplantation. World J Gastrointest Surg. 2 (12), 389-394 (2010).
  29. Mahmud, N., et al. Risk prediction models for post-operative mortality in patients with cirrhosis. Hepatology. 73 (1), 204-218 (2021).
  30. Kooby, D. A., et al. Impact of steatosis on perioperative outcome following hepatic resection. J Gastrointest Surg. 7 (8), 1034-1044 (2003).
  31. Ma, K., et al. A mesenchymal-epithelial transition factor-agonistic antibody accelerates cirrhotic liver regeneration and improves mouse survival following partial hepatectomy. Liver Transpl. 28 (5), 782-793 (2022).
  32. Hori, T., et al. Simple and sure methodology for massive hepatectomy in the mouse. Ann Gastroenterol. 24 (4), 307-318 (2011).
  33. Ramsey, H. E., et al. A20 protects mice from lethal liver ischemia/reperfusion injury by increasing peroxisome proliferator-activated receptor-alpha expression. Liver Transpl. 15 (11), 1613-1621 (2009).
  34. Arvelo, M. B., et al. A20 protects mice from D-galactosamine/lipopolysaccharide acute toxic lethal hepatitis. Hepatology. 35 (3), 535-543 (2002).

Yeniden basım ve izinler

Bu JoVE makalesinin metnini veya şekillerini yeniden kullanmak için izin iste

İzin iste

Etiketler

Geni letilmi HepatektomiKaraci er RejenerasyonuParsiyel HepatektomiK k Boyut SendromuKaraci er RezeksiyonuHepatoprotektif Gen TerapisiA20 Gen TerapisiMarjinal Karaci er GreftleriKaraci er Yetmezli i

İlgili makaleler