Bu içeriği görüntülemek için JoVE aboneliğiniz gereklidir. Giriş yapın veya ücretsiz denemenizi bugün başlatın.

Yöntem makalesi

Bir Fare Cerrahi Modelinde Genişletilmiş %78 Hepatektomi

4.3K görüntülenme

⸱

DOI:

10.3791/66528

⸱

24 Mayıs 2024

 ,  ,  ,  ,  , 

Bu makalede

Özet

Parsiyel 2/3 (%66) hepatektominin fare modeli literatürde iyi tanımlanmıştır, ancak karaciğer transplantasyonundan sonra boyuta göre küçük sendromu taklit eden daha geniş hepatektomiler nadiren kullanılmıştır. Sağlıklı farelerde yaklaşık %50 postoperatif ölümcüllük ile sonuçlanan bir fare modelinde genişletilmiş %78'lik bir hepatektomi prosedürünü tanımladık.

Özet

Farelerde parsiyel 2/3 hepatektomi, karaciğerin rejeneratif kapasitesini incelemek ve bir dizi hastalık modelinde karaciğer rezeksiyonunun sonuçlarını araştırmak için araştırmalarda kullanılır. Farelerde klasik parsiyel 2/3 hepatektomide, beş karaciğer lobundan ikisi, yani karaciğer kitlesinin yaklaşık %66'sını temsil eden sol ve medyan loblar, beklenen postoperatif sağkalım %100 olacak şekilde blok halinde rezeke edilir. Daha agresif parsiyel hepatektomiler teknik olarak daha zordur ve bu nedenle farelerde nadiren kullanılmıştır. Grubumuz, toplam karaciğer kütlesinin yaklaşık% 78'ini çıkarmak için sol, medyan ve sağ üst loblar dahil olmak üzere beş karaciğer lobundan üçünün ayrı ayrı rezeke edildiği genişletilmiş bir hepatektomi tekniğinin fare modelini geliştirmiştir. Bu genişletilmiş rezeksiyon, aksi takdirde sağlıklı farelerde, her zaman yeterli ve zamanında rejenerasyonu sürdüremeyen bir kalıntı karaciğer bırakır. Rejenere başarısızlık, sonuçta fulminan karaciğer yetmezliği nedeniyle 1 hafta içinde ameliyat sonrası% 50 ölümcüllük ile sonuçlanır. Farelerde bu genişletilmiş %78 hepatektomi prosedürü, boyuta göre küçük sendromun incelenmesi ve karaciğer nakli veya kanser için genişletilmiş karaciğer rezeksiyonu ortamında karaciğer rejenerasyonunu ve sonuçlarını iyileştirmek için terapötik stratejilerin değerlendirilmesi için benzersiz bir cerrahi modeli temsil eder.

Giriş

İlk olarak 1931'de tanımlanan fare ve sıçan cerrahi karaciğer rezeksiyonu modelleri, karaciğer rejenerasyonunun moleküler temelini incelemek için kullanılan en yaygın deneysel modellerdir. Ayrıca, uzun süreli karaciğer rezeksiyonu veya suboptimal karaciğer greftlerininnaklini takiben sonuçları iyileştirmek için stratejileri test etmek ve geliştirmek için translasyonel bilim araştırmalarında da yararlı olabilirler 1,2,3,4. Farelerde kısmi hepatektomiler (PH), toplam karaciğer kütlesinin (TLM) yaklaşık 2/3'ünün (% 66) çıkarılmasını gerektirir ve bu, sağlıklı hayvanlarda yapıldığında istisnai sonuçlara sahiptir5. Prosedürün süresi kısadır, fare karaciğeri anatomisindeki çok az değişiklik nedeniyle kolayca tekrarlanabilir ve ameliyat sonrası sağkalım tipik olarak %100'e yakındır1.

Sol lob (LL) ve median lobun (ML) rezeksiyonunu kapsayan parsiyel 2/3 hepatektomi, rezidüel lobların lober inflamasyon veya hepatik giriş ve çıkışın kısıtlanması ile nispeten engellenmeden yenilenmesine izin verir. Daha ziyade, PH'ı takiben artan portal venöz akış ve ardından karaciğer sinüzoidal endotel hücreleri üzerindeki kesme stresi, endotelyal nitrik oksit sentaz (eNOS) ekspresyonunun ve ardından nitrik oksit (NO) salınımının sürekli olarak yukarı regülasyonuna neden olur, bu da hepatositlerin proliferasyon ve karaciğer rejenerasyonu için hazırlanmasına katkıda bulunur3. Alkolsüz yağlı karaciğer hastalığı gibi hastalık modellerinde veya spesifik genetik arka planlarda 2/3 PH'dan sonra yaygın olarak incelenen sonuçlar arasında akut karaciğer yetmezliği riski, karaciğer rejeneratif kapasitesinin kalitatif ve kantitatif ölçümleri ve stres veya travmatik yaralanmaya karşı diğer biyolojik yanıtlar yer alır 1,3.

Bununla birlikte, kanser için uzun süreli karaciğer rezeksiyonu veya marjinal (steatoz veya uzamış iskemik zaman) veya kısmi (bölünmüş veya canlı donör karaciğerden) karaciğer greftlerinin transplantasyonu sonrasında ortaya çıktığı gibi, fonksiyonel veya anatomik boyuta göre küçük sendromu taklit eden bir fare modeli, iyi bilinmeye devam etmektedir. Bu ihtiyacı karşılamak için, minimal (ve fonksiyonel) bir karaciğer kütlesinin korunmasının ötesine geçen daha kapsamlı karaciğer rezeksiyonu modelleri, boyuta göre küçük karaciğer sendromunu ve bu sendromla ilişkili yüksek mortaliteyi modellemek için gereklidir 6,7.

Fare karaciğer anatomisi minimal varyasyon gösterir. Fare karaciğeri, her biri toplam karaciğer kütlesinin aşağıdaki yüzdesini oluşturan beş lobdan oluşur: sol lob (LL; %34.4 ± %1.9), medyan lob (ML; 26.2 ± %1.9), sağ üst (sağ üst olarak da adlandırılır) lob (RUL; 16.6 ± %1.4), sağ alt (sağ alt olarak da adlandırılır) lob (RLL; %14.7 ± %1.4) ve kaudat lob (CL, %8.1 ± %1.0)1, 5. Her lob, hepatik arterin bir dalı, portal venin bir dalı ve bir safra kanalı5 dahil olmak üzere bir portal triad tarafından sağlanır. Tarihsel olarak, LL ve ML'yi rezeke ederek 2/3 PH gerçekleştirmek için çeşitli teknikler tanımlanmıştır. Bunlar şunları içerir: 1) rezeke edilen lobların her birinin tabanında tek bir ligatür en bloktan oluşan klasik teknik; 2) rezeke edilen lobların tabanına uygulanan titanyum klipsler kullanılarak hemostatik klips tekniği; 3) klempin proksimalinde delici dikişler kullanan damar yönelimli parankim koruyucu bir teknik; ve 4) lob rezeksiyonu1'den önce portal ven ve hepatik arter dallarının bağlandığı damar odaklı bir mikrocerrahi teknik. Her tekniğin göreceli güçlü ve zayıf yönleri olsa da, hiçbiri daha yüksek ölümcüllük vermez 1,8,9.

Bu çalışmada, farelerde uzamış %78 PH için yeni bir yöntem sunuyoruz. Bu modelde, LL, ML ve RUL dahil olmak üzere beş karaciğer lobundan üçü, bir ligatür tekniği kullanılarak ayrı ayrı çıkarılır (Şekil 1). Bu işlem toplam karaciğer kitlesinin yaklaşık %78'inin (± %5.2) rezeksiyonu ile sonuçlanır. Klasik PH tekniğinde olduğu gibi "en blok" yerine LL ve ML'yi ayrı ayrı çıkarmayı tercih etmemiz, bu iki lobun en blok rezeksiyonu ile ilişkili komplikasyonları en aza indirir, örneğin suprahepatik vena kava darlığı ve tek ligatür vena kavaya çok yakın uygulandığında kalan lobların nekroz riskinin artması 1, 10,11,12,13,14. Bu, RUL'u kaldırmak için bu prosedürün son adımına geçmeden önce çok önemlidir. 8-12 haftalık, vahşi tip C57BL/6 farelerde yapılan bu kapsamlı hepatektomi, fulminan karaciğer yetmezliğine neden olan başarısız karaciğer rejenerasyonu nedeniyle ameliyattan sonraki 1 hafta içinde %50 ölümcüllüğe neden olur15,16. Uzatılmış %78'lik hepatektomiyi takiben artan ölümcüllüğün bu fare modeli, boyuta göre küçük sendromun patofizyolojisini uygun şekilde özetler ve sonuçları iyileştirmek için yeni stratejilerin geliştirilmesini ve test edilmesini sağlar.

Erişim kısıtlı. Bu içeriği görüntülemek için lütfen giriş yapın veya deneme sürümünü başlatın.

Protokol

Bu prosedür protokolünde açıklanan yöntemler, Beth Israel Deaconess Tıp Merkezi'ndeki (BIDMC) Kurumsal Hayvan Bakımı ve Kullanımı Komitesi (IACUC) tarafından onaylanmıştır. Tüm deneyler IACUC ve BIDMC hayvan araştırma tesisi yönergelerine uygun olarak ve bunlara uygun olarak tamamlanmıştır.

1. Fare ameliyat öncesi hazırlık

  1. Fare karnını göğüs kafesinin ortasından suprapubik bölgeye kadar makasla tıraş edin.
  2. % 100 oksijende% 1-4 izofluran ile genel anesteziyi indükleyin. Anestezi uygulandığında, fareyi altında bir ısıtma yastığı bulunan cerrahi alana sırtüstü yatırın. Bir kesi yapmadan önce, pedal refleksinin olmadığından emin olmak için ayak parmağınızı sıkıca sıkıştırın (varsa, hayvan yanıt verecektir). Genel anestezi durumuna ulaşmak için anestezi seviyesini gerektiği gibi ayarlayın.
    NOT: Yeterli genel anesteziyi sürdürmek için izofluranı gerektiği gibi titre edin.
  3. Postoperatif analjezi için deri altından 1.2 mg / kg buprenorfin uzatılmış salimli (ER) uygulayın. Fareyi ön ayakları ve arka ayakları uzatılmış olarak sırtüstü yerleştirin ve uzuvları bantla sabitleyin; Daha sonra ameliyat için steril bir alan hazırlayın.
    NOT: Solunumun engellenmemesi için sabitlendiğinde ön ayakların gevşediğinden emin olun.
  4. Karnı, her bir çubuk arasında 3 kez dönüşümlü olarak ılık steril salin ve betadin çubuklarıyla hazırlayın. Karnı steril bir şekilde örtün.

2. Hepatektomi

  1. Bir neşter kullanarak ksifoid işleminden suprapubik bölgeye kadar deriden dikey bir orta hat laparotomi kesisi yapın. Daha sonra, periton boşluğuna girmek için linea alba'yı keskin bir makasla kesin ve bu kesiyi cilt kesisinin uzunluğuna kadar uzatın.
    NOT: Altta yatan bağırsağın yaralanmasını önlemek için önce karaciğerin karın duvarına derin olduğu subksifoid bölgede linea alba'yı kesmek daha güvenlidir.
  2. Uygun ekartörler kullanarak karın duvarını yanal olarak geri çekin; Daha sonra, ksifoid sürecini bir hemostat ile klempleyin ve karaciğeri ortaya çıkarmak için sternumu üst kısımdan geri çekin.
  3. Falsiform ligamenti ortaya çıkarmak için karaciğeri inferiordan geri çekin ve ardından keskin bir makas kullanarak ligamenti karaciğerin uzunluğu boyunca kesin. Hepatogastrik ligament ve intrahepatik lob ligamentlerini ortaya çıkarmak için karaciğeri toraksa doğru üst kısımdan geri çekin ve bu yapıları keskin mikro makas kullanarak kesin.
    NOT: Glisson kapsülü tarafından kapsüllenen karaciğer çok kırılgan olduğundan ve morarması ve yırtılması kolay olduğundan, geri çekme nemli pamuk uçlu aplikatörlerle çok nazikçe yapılmalıdır.
  4. Sol lobu orijinal anatomik pozisyonunda tutarken medyan lobu üst tarafa geri çekin. LL'nin üst-medial kısmının etrafına 5-0 ipek bir sütür sarın. Lobun alt yüzeyini ortaya çıkarmak için LL'yi göğüs kafesine doğru üst kısımda yansıtın, lobun tabanındaki dikiş uçlarını bir araya getirin ve dikişi tabandan bağlayın. LL'yi bağlamak için dikişi bağlamadan önce sütürün inferior vena kava (IVC) veya portal vendeki kan akışını engellemediğinden emin olun.
    NOT: Bu sütürü, LL toraksa doğru üst kısımda yansıtılırken bağlamak en iyisidir, böylece portal triad ligasyon sırasında iyi bir şekilde ortaya çıkar. Bu, bitişik yapıları tehlikeye atmadan lobun tabana yakın rezeksiyonunu kolaylaştırır.
  5. Keskin bir makas kullanarak LL'yi dikiş bağının hemen distalinde inceleyin ve küçük bir doku manşetinin (~ 2 mm) sütürü rezeke edilen lobun kenarından ayırdığından emin olun. Hemostazı onaylayın.
  6. Median lobu toraksa doğru üst kısımda yansıtın, ML'nin tabanına 5-0 ipek sütür yerleştirin ve ML'yi orijinal anatomik konumuna geri getirin. Sütür uçlarını ML'nin üst yönünün tabanına yaklaştırın ve bunları lobun tabanına bağladığınızdan emin olun. Bağlanmış ML'yi rezeke edin ve sütür bağının etrafında küçük bir kalıntı doku manşeti bırakın. Hemostazı onaylayın.
  7. Sağ üst ve alt lobları ortaya çıkarmak için karaciğeri sağdan sola doğru hareket ettirin ve bu lobları medial ve inferiora dikkatlice yansıtın. Sütürün RUL tabanını çevrelediğinden emin olmak için RUL'un üst-medial yönü üzerine 5-0'lık bir sütür sarın ve ardından RUL'u toraksa doğru yansıtın. Sütürü RUL'un altına sarın ve uçlarını tabanına yakın bir şekilde bağlayın, ardından sütür bağının etrafında küçük bir kalıntı doku manşeti bırakarak yeniden inceleyin.
    NOT: RUL'un tabanına çok yakın bağlamak, RLL'ye giden kan akışını tehlikeye atabilir, bu da RLL'nin iskemisi ve farenin ameliyat sonrası 24 saat içinde ölümü ile sonuçlanabilir. Buna karşılık, RUL tabanından çok distal bağlanması, karaciğer kütlesinin rezeke edilen miktarını azaltır, böylece postoperatif sağkalım oranlarını beklenenin ötesinde artırır.
  8. Kalan karaciğeri dinlenme anatomik pozisyonuna geri getirin ve hemostazı sağlayın. Gerekirse, rezeke edilmiş karaciğer kenarlarında küçük kanama alanlarına gazlı bezle baskı uygulayın.
  9. Karın orta hattını (fasya ve kas tabakaları) 5-0 poliglaktin sütür kullanarak kesintisiz bir şekilde kapatın. Cilt kesisini zımba veya 5-0 monofilament dikişlerle kapatın.
  10. Anesteziyi bırakın ve fareyi bilincini geri kazanana ve normal şekilde yürüyebilene kadar izleyin.

3. Ameliyat sonrası bakım

  1. Uygun iyileşmeyi (yani fare uyanık, uyanık ve kafes içinde yürüyor) ve ağrı kontrolünü sağlamak için fareyi ameliyat sonrası gözlemleyin. İşlemden 6 saat sonrasına kadar fareyi her 2 saatte bir ve daha sonra günlük olarak inceleyin.
    NOT: Ameliyat sonrası farenin kafes içinde daha yavaş hareket etmesi beklenir. Fare, diğer farelerden izole edilmiş bir kafeste iyileşmeli ve ancak tamamen iyileştiğinde diğer farelerin şirketine geri dönmelidir.
  2. Fare duyarsız sıvıdan veya ameliyattan kaynaklanan aşırı kan kaybından hipovolemik hale gelirse, ısıtılmış normal salin enjeksiyonları (0.1-1.0 mL, deri altı veya intraperitoneal) uygulayın.

Erişim kısıtlı. Bu içeriği görüntülemek için lütfen giriş yapın veya deneme sürümünü başlatın.

Sonuçlar

Başarılı bir uzatılmış x hepatektominin, 8-12 haftalık sağlıklı yetişkin farelerde 1 hafta içinde P mortaliteye neden olması beklenmektedir16. Düzgün bir şekilde yapıldığında, minimum kan kaybı beklenir. Devam eden kalıntı kanama manuel basınçla kontrol edilebilir. Ameliyattan sonraki 24 saat içinde perioperatif ölüm genellikle teknik hatalardan kaynaklanır. Teknik arızalar arasında, inatçı intraoperatif kanamaya neden olan büyük kan damarlarının yanlışlıkla yaralanması; sıklıkla rezeke edilen kar...

Erişim kısıtlı. Bu içeriği görüntülemek için lütfen giriş yapın veya deneme sürümünü başlatın.

Tartışma

Farelerde %50 ölümcüllüğe neden olan uzatılmış %78'lik bir hepatektomiyi başarılı bir şekilde gerçekleştirmek için, her karaciğer lobunun hassas bir şekilde rezeke edilmesi çok önemlidir. Bu yetkinlik ve hassasiyet seviyesi ancak prosedür tekrar tekrar gerçekleştirilirse elde edilebilir. Eğitim eğrisi operatörler arasında farklılık gösterir ancak tipik olarak 3-6 aylık uygulama gerektirir. TLM'nin %78'inden daha azını çıkaran bir karaciğer rezeksiyonu daha yüksek sağkalım oranlarına neden olurken, TLM'nin %78'inden fazla...

Erişim kısıtlı. Bu içeriği görüntülemek için lütfen giriş yapın veya deneme sürümünü başlatın.

Açıklamalar

İfşa edilecek herhangi bir çıkar çatışması yoktur.

Teşekkürler

Bu çalışma, NIH R01 hibeleri DK063275 ve CF'ye HL086741 ile desteklenmiştir. PB ve TA, NHLBI T32 eğitim hibesi HL007734'nden bir NRSA bursunun alıcılarıdır.

Erişim kısıtlı. Bu içeriği görüntülemek için lütfen giriş yapın veya deneme sürümünü başlatın.

Malzemeler

Bu makalede kullanılan malzemelerin listesi
AdŞirketKatalog numarasıYorumlar
2 x 2 Gazlı BezCovidien2146Cerrahi: diseksiyon
5-O Naylon Monofilament SütürOasis50-118-0631Cerrahi: Cilt kapatma
5-O İpek SütürGüzel Bilim Araçları18020-50Cerrahi: karaciğer lobu ligasyonu
5-O VicrylSütür EtikonuNC9335902Cerrahi: Karın duvarı kapanması
Addson ForsepsBraintree ScientificFC028Cerrahi: diseksiyon
Alkollü Swablar (2)BD326895Dezenfektan
Buprenorfin Uzatılmış Salım Formülasyonu ZoopharmN/AAnaljezi
Akülü DüzelticiBraintree ScientificCLP-9868-14Tıraş
Kavisli ForsepsBraintree ScientificFC0038Cerrahi: diseksiyon
HemostatBraintree ScientificFC79-1Cerrahi: diseksiyon
İzofluran İnhalan Anestezik Patterson VeterinaryRXISO-250Genel Anestezi
Mıknatıslı Fiksatör (2 yuvalı) (2)Braintree ScientificACD-001Cerrahi: küçük ekartörleri tutmak için
Mıknatıslı Fiksatör (4 yuvalı) Braintree ScientificACD-002Cerrahi: küçük ekartörleri tutmak için
MikromakasBraintree ScientificSC-MI 151Cerrahi: diseksiyon
Ameliyat tepsisiBraintree ScientificACD-0014Cerrahi: cerrahi alanın kurulması için 
Povidone İyot %10 Swabstick (2)MedlineMDS093901ZZDezenfektan
Neşter (15 bıçaklı)Aspen Cerrahi Ürünler371615Cerrahi: diseksiyon
Keskin Makas (Kavisli)Braintree ScientificSC-T-406Cerrahi: diseksiyon
Keskin Makas (Düz)Braintree ScientificSC-T-405Cerrahi: diseksiyon
Küçük Pamuk Uçlu AplikatörlerFisher Scientific23-400-118Cerrahi: diseksiyon
Doku Forsepsleri (Düz x2)Braintree ScientificFC1001Cerrahi: diseksiyon
Isıtma Pedi (18" x 26")StrykerTP 700Isıtma
Isıtma Pedi PompasıStrykerTP 700Isıtma
Tel Saplı Ekartör (2) Braintree ScientificACD-005Cerrahi: periton boşluğunun maruz kalmasını kolaylaştırmak için
Xenotec Isofluran Küçük Hayvan Anestezi SistemiBraintree ScientificEZ-108SAGenel Anestezi: İzofluran vaborizatör ve konsol, İndüksiyon odası, Regülatör/Hortum, Yüz Maskesi (M) içerir

Kaynaklar

  1. Martins, P. N., Theruvath, T. P., Neuhaus, P. Rodent models of partial hepatectomies. Liver Int. 28 (1), 3-11 (2008).
  2. Higgins, G., Anderson, R. Experimental pathology of the liver I. Restoration of the liver of the white rat following partial surgical removal. Arch Pathol. 12, 186-202 (1931).
  3. Koniaris, L. G., McKillop, I. H., Schwartz, S. I., Zimmers, T. A. Liver regeneration. J Am Coll Surg. 197 (4), 634-659 (2003).
  4. Fausto, N., Campbell, J. S., Riehle, K. J. Liver regeneration. Hepatology. 43 (2), S45-S53 (2006).
  5. Inderbitzin, D., et al. Magnetic resonance imaging provides accurate and precise volume determination of the regenerating mouse liver. J Gastrointest Surg. 8 (7), 806-811 (2004).
  6. Clavien, P. A., et al. What is critical for liver surgery and partial liver transplantation: size or quality. Hepatology. 52 (2), 715-729 (2010).
  7. Dahm, F., Georgiev, P., Clavien, P. A. Small-for-size syndrome after partial liver transplantation: definition, mechanisms of disease and clinical implications. Am J Transplant. 5 (11), 2605-2610 (2005).
  8. Hori, T., et al. Simple and reproducible hepatectomy in the mouse using the clip technique. World J Gastroenterol. 18 (22), 2767-2774 (2012).
  9. Kamali, C., et al. Extended liver resection in mice: state of the art and pitfalls-a systematic review. Eur J Med Res. 26 (1), 6(2021).
  10. Mitchell, C., Willenbring, H. A reproducible and well-tolerated method for 2/3 partial hepatectomy in mice. Nat Protoc. 3 (7), 1167-1170 (2008).
  11. Borowiak, M., et al. Met provides essential signals for liver regeneration. Proc Natl Acad Sci U S A. 101 (29), 10608-10613 (2004).
  12. Boyce, S., Harrison, D. A detailed methodology of partial hepatectomy in the mouse. Lab Anim (NY). 37 (11), 529-532 (2008).
  13. Greene, A. K., Puder, M. Partial hepatectomy in the mouse: technique and perioperative management. J Invest Surg. 16 (2), 99-102 (2003).
  14. Mitchell, C., Willenbring, H. Erratum: A reproducible and well-tolerated method for 2/3 partial hepatectomy in mice. Nat Protoc. 9 (6), 1532(2014).
  15. Studer, P., et al. Significant lethality following liver resection in A20 heterozygous knockout mice uncovers a key role for A20 in liver regeneration. Cell Death Differ. 22 (12), 2068-2077 (2015).
  16. Longo, C. R., et al. A20 protects mice from lethal radical hepatectomy by promoting hepatocyte proliferation via a p21waf1-dependent mechanism. Hepatology. 42 (1), 156-164 (2005).
  17. Michalopoulos, G. K., DeFrances, M. C. Liver regeneration. Science. 276 (5309), 60-66 (1997).
  18. Diehl, A. M., Rai, R. M. Liver regeneration. 3. Regulation of signal transduction during liver regeneration. FASEB J. 10 (2), 215-227 (1996).
  19. Diehl, L., Morse, M. A comparison of selected organ weights and clinical pathology parameters in male and female CD-1 and CByB6F1 hybrid mice 12-14 weeks in age. , Available from: https://www.criver.com/sites/default/files/resources/doc_a/AComparisonofSelectedOrganWeightsandClinicalPathologyParametersinMaleandFemaleCD-1andCByB6F1HybridMice12-14WeeksinAge.pdf (2023).
  20. CD-1® IGS mouse. Charles River Laboratories. , Available from: https://www.criver.com/products-services/find-model/cd-1r-igs-mouse?region=3611 (2023).
  21. C57BL/6J mouse organ weight. The Jackson Laboratory. , Available from: https://www.jax.org/de/-/media/jaxweb/files/jax-mice-and-services/b6j-data-summary.xlsx (2023).
  22. Inderbitzin, D., et al. Regenerative capacity of individual liver lobes in the microsurgical mouse model. Microsurgery. 26 (6), 465-469 (2006).
  23. Zhou, X., et al. L-carnitine promotes liver regeneration after hepatectomy by enhancing lipid metabolism. J Transl Med. 21 (1), 487(2023).
  24. Linecker, M., et al. Omega-3 fatty acids protect fatty and lean mouse livers after major hepatectomy. Ann Surg. 266 (2), 324-332 (2017).
  25. Haber, B. A., et al. High levels of glucose-6-phosphatase gene and protein expression reflect an adaptive response in proliferating liver and diabetes. J Clin Invest. 95 (2), 832-841 (1995).
  26. Rickenbacher, A., et al. Arguments against toxic effects of chemotherapy on liver injury and regeneration in an experimental model of partial hepatectomy. Liver Int. 31 (3), 313-321 (2011).
  27. Aravinthan, A. D., et al. The impact of preexisting and post-transplant diabetes mellitus on outcomes following liver transplantation. Transplantation. 103 (12), 2523-2530 (2019).
  28. Gonzalez, H. D., Liu, Z. W., Cashman, S., Fusai, G. K. Small for size syndrome following living donor and split liver transplantation. World J Gastrointest Surg. 2 (12), 389-394 (2010).
  29. Mahmud, N., et al. Risk prediction models for post-operative mortality in patients with cirrhosis. Hepatology. 73 (1), 204-218 (2021).
  30. Kooby, D. A., et al. Impact of steatosis on perioperative outcome following hepatic resection. J Gastrointest Surg. 7 (8), 1034-1044 (2003).
  31. Ma, K., et al. A mesenchymal-epithelial transition factor-agonistic antibody accelerates cirrhotic liver regeneration and improves mouse survival following partial hepatectomy. Liver Transpl. 28 (5), 782-793 (2022).
  32. Hori, T., et al. Simple and sure methodology for massive hepatectomy in the mouse. Ann Gastroenterol. 24 (4), 307-318 (2011).
  33. Ramsey, H. E., et al. A20 protects mice from lethal liver ischemia/reperfusion injury by increasing peroxisome proliferator-activated receptor-alpha expression. Liver Transpl. 15 (11), 1613-1621 (2009).
  34. Arvelo, M. B., et al. A20 protects mice from D-galactosamine/lipopolysaccharide acute toxic lethal hepatitis. Hepatology. 35 (3), 535-543 (2002).

Erişim kısıtlı. Bu içeriği görüntülemek için lütfen giriş yapın veya deneme sürümünü başlatın.

Yeniden basım ve izinler

Daha fazla makale keşfet

Genişletilmiş HepatektomiKaraciğer RejenerasyonuParsiyel HepatektomiKüçük-Boyut SendromuKaraciğer RezeksiyonuHepatoprotektif Gen TerapisiA20 Gen TerapisiMarjinal Karaciğer GreftleriKaraciğer Yetmezliği