Bekkenonderzoek III: Bimanueel en Rectovaginaal Onderzoek

1. Bimanuele onderzoek

Figuur 1. Bimanuele onderzoek. Juiste positionering van de handen van de onderzoeker voor het bimanuele onderzoek.

1. Bereid de patiënt voor door te zeggen: "Ik zal nu twee behandschoende vingers in uw vagina plaatsen en mijn andere hand gebruiken om op uw buik te drukken om uw baarmoeder en eierstokken te beoordelen."
2. Bedek de eerste twee vingers van uw dominante hand volledig met glijmiddel.
3. Ga zitten en vertel de patiënt dat u één, dan twee vingers in de vagina van de patiënt plaatst.
4. Breng de dominante wijsvinger, palm naar beneden met de andere vingers weggevouwen, 1 inch in de vaginale introitus in. Oefen achterstedelijk druk uit om de introitus te openen en breng de middelvinger in.
5. Oefen achterstedelijk druk uit om het trekken aan de schaamlippen te voorkomen en supineer uw hand.
6. Breng de vingers volledig in de vagina van de patiënt, terwijl u de schaamlippen met uw duim aan de ene kant en uw vierde en vijfde vinger aan de andere kant weg beweegt.
7. Laat de schaamlippen los, laat uw externe vingers in de inguinale groef rusten en sta op.
8. Plaats uw dominante voet op het voetstuk, steek uw dominante elleboog in uw zij en maak uw pols zacht. Als er meer druk nodig is om de vingers verder in te brengen, sta recht en gebruik uw kern om voorwaarts te drukken zonder over de patiënt te hangen.
9. Gebruik uw interne vingers om de baarmoederhals te lokaliseren.
   1. Plaats de vingers met de palm naar boven op de achterste (onderste) wand van de vagina.
   2. Veeg met de vingers van zij naar zij, naar boven bewegend, tot de baarmoederhals is gevonden, die vochtig en stevig aanvoelt. Vaak is het naar beneden gericht, waardoor het gemakkelijk is om in de voorste fornix te eindigen. Als de baarmoederhals niet kan worden gevonden, begint u opnieuw bij de achterste vaginale wand.
10. Gebruik een veegbeweging met uw interne vingers om het oppervlak van de baarmoederhals op massa's te beoordelen. Let op de cervicale os en de richting waarin het os wijst.
11. Controleer de cervicale tonus door voorzichtig de baarmoederhals samen te knijpen. De baarmoederhals van een nulliparous patiënt moet stevig aanvoelen, zoals kraakbeen. Het kan zachter zijn bij een patiënt die zwanger is geweest.
12. Beweeg voorzichtig de baarmoederhals omhoog, omlaag en van zij naar zij, en kijk naar het gezicht van de patiënt voor eventuele ongemakken, wat een positief teken is van cervicale bewegingstendreuze (CMT).
13. Beweeg uw vingers zodat ze zich onder de baarmoederhals bevinden en druk voorzichtig naar boven. Als de baarmoeder van de patiënt retroverteerd is, kan het voelen alsof het in de achterste fornix uitsteekt. Gebruik uw vingers om zoveel mogelijk van de baarmoeder te beoordelen die bereikbaar is.
14. Begin bij de navel, gebruik de kussentjes van de vingers van uw niet-dominante hand om op de buik van de patiënt te drukken en schop voorwaarts.
    1. Verplaats uw externe hand 1 inch lager en herhaal. Ga zo door totdat de buikhand de baarmoeder beweegt, waardoor de baarmoederhals licht (tikt) tegen uw interne vingers aankomt. Naarmate u dichter bij de baarmoeder komt, tikt de baarmoederhals intenser. Het meest intense tikken geeft aan dat uw externe hand direct op de baarmoeder staat.
    2. Let op waar de meest intense beweging begint en stopt, wat respectievelijk de bovenste en onderste grenzen van de baarmoeder aangeeft.
    3. Verplaats van de ene kant van de buik van de patiënt naar de andere (in lijn met de baarmoeder), terwijl u een wiegendruk toepast, om de zijgrenzen van de baarmoeder te lokaliseren.
    4. Gebruik uw externe hand om de baarmoeder naar u toe te trekken, terwijl uw interne vingers voorzichtig op de baarmoederhals drukken, totdat u de baarmoeder tussen uw handen voelt. Onthoud dat de positie van de baarmoeder kan variëren van anteflexie tot retroflexie (ongeveer 10-15% van de patiënten), en dit kan andere delen van het onderzoek en de reproductieve gezondheid van de patiënt beïnvloeden. De baarmoeder kan ook enigszins gekanteld of excentrisch zijn.
15. Beoordeel de baarmoeder op grootte, vorm en consistentie. De baarmoeder van een nulliparous volwassene is ongeveer 7 cm lang bij 4 cm; als de patiënt zwanger is geweest, kan het groter zijn. Het moet gespierd aanvoelen, niet sponsachtig of hard, en glad; uitsteeksels kunnen op fibromen duiden.
16. Om de rechter eierstok te beoordelen, schuift u uw vingers, palm naar boven, in de rechter laterale fornix.
17. Laat uw pols zakken en haak de vingertoppen omhoog om de interne iliacale puls te vinden. Het kan nodig zijn om uw vingers 1-2 inch uit de vagina terug te trekken om de puls te vinden. Eenmaal gelokaliseerd, haak je vingers omhoog om stevig tegen de puls aan te drukken (er is hier meer ruimte dan mensen denken). Duw uw hand niet dieper in; houd uw pols en arm ontspannen en druk alleen met uw vingertoppen omhoog.
18. Gebruik de kussentjes van de wijs- en middelvinger van uw niet-dominante hand, begin 1 inch mediaal van het rechter heuppunt, de voorste superieure iliacale stekel (ASIS). Veeg vervolgens uw externe vingers langzaam, met licht-medium druk, naar beneden naar het s