10.8
Teoria orbitali molekularnych opisuje rozkład elektronów w cząsteczce, a nie lokalizowanie ich w określonych wiązaniach między atomami.
Podobnie jak orbitale atomowe, orbitale molekularne są funkcjami falowymi opisującymi, gdzie prawdopodobnie znajdują się elektrony. Funkcje te są szacowane za pomocą procesu matematycznego zwanego liniową kombinacją orbitali atomowych.
Fale mogą oddziaływać na siebie zarówno konstruktywnie, jak i destrukcyjnie.
Konstruktywna interferencja między wewnątrzfazowymi orbitalami atomowymi odpowiada większej gęstości elektronów między dodatnio naładowanymi jądrami, dzięki czemu cząsteczka jest bardziej stabilna. Ten wiążący orbital molekularny ma niższą energię niż którykolwiek z oryginalnych orbitali atomowych.
Destrukcyjna interferencja między orbitalami atomowymi poza fazą odpowiada mniejszej gęstości elektronów w płaszczyźnie węzłowej między jądrami, co sprawia, że cząsteczka jest mniej stabilna. Ten antywiążący orbital molekularny ma wyższą energię niż orbitale atomowe i jest oznaczony gwiazdą lub gwiazdką.
Orbitale molekularne są klasyfikowane ze względu na sposób, w jaki orbitale atomowe nakładają się na siebie. Czołowe połączenie orbitali atomowyc
Teoria orbitali molekularnych opisuje rozkład elektronów w cząsteczkach w taki sam sposób, w jaki rozkład elekt…
Prawa autorskie © 2026 MyJoVE Corporation. Wszelkie prawa zastrzeżone.